قرار تنهایی ما روز جدایی فردا بود

قرار تنهایی ما روز جدایی فردا بود
خلاصه فردا واسه ما شروع کل دردا بود
فردا قرار بود من و تو از همدیگه جدا بشیم
فردا قرار بود همدم گریه بی صدا بشیم
از تو چه پنهون گل من، من خیلی وقته بی توام
دیروز وفردا نداره برام چه سخته بی توام
یادش بخیرقلب تو بود برای من سنگ صبور
می خواستم عاشقت کنم هر جور شده حتی به زور
حالا که نیستی لااقل تسکین به قلب من بده
اون که نخواست پیشم باشی حالا کجاست صبرم بده
چه جوری باور بکنم رقیب من نازت کنه شبا کنارت بخوابهاز خواب بیدارت کنه
یادته که زیر بارون تو دعا کردی بمیرم
منم قول دادم که دیگه عکستو بغل نگیرم
تو دعات گرفتو مردم اما عاشقم هنوزم
با همون یه قاب عکست می گذرونم شب و روزم
لحظه های آخر تومیره ازیادم به سختی
بدرقت اومدم اما دست تکن ندادی رفتی
یه دل خوشی دارم هنوز حالا که دارم میمیرم
هر وقت که بارون بباره تو رو کنارم میبینم
نگاه به چشم خیس من به عشق پاکم نکنی
رفیق من رفته سفر چند روزی خاکم نکنید
شاید خوشش نیاد که من تو خاک و خونه پیرهنم
مردم چرا اون نمیاد با گل سرخ به دیدنم
توقع داشتم میمیرم حداقل نگاه کنه
حتی نیومد لحظه ای با جسمم هم وداع کنه