𝐓𝐡𝐞 𝐋𝐚𝐬𝐭 𝐒𝐞𝐚𝐭 | صندلی آخر

𝐓𝐡𝐞 𝐋𝐚𝐬𝐭 𝐒𝐞𝐚𝐭 | صندلی آخر
𝐏𝐚𝐫𝐭: 𝟐

صبح روز بعد، دوباره سوار اتوبوس شدی
چشمت ناخودآگاه رفت سمت صندلی آخر
این بار یونگی اونجا بودهمون جای همیشگی، کنار پنجره وقتی چشمش بهت افتاد، خیلی کوتاه لبخند زد و کیفش رو از روی صندلی کنارش برداشت

یونگی: فکر کردم امروز نمیای

با تعجب کنارش نشستی

_ می‌خواستم ببینم چرا دیروز نیومدی

یونگی چند لحظه ساکت موند

یونگی: کار داشتم

نگاهش کردی

_ خیلی منتظرت موندم
یونگی: جدی؟

سرت رو تکون دادی

_ آره... صندلی خیلی خالی به نظر می‌رسید

یونگی لبخند کوچیکی زد

یونگی: منم دلم برای اینجا تنگ شده بود

با خجالت به پنجره نگاه کردی

_ فقط برای صندلی؟
یونگی: نه

برگشتی سمتش

_ پس برای چی؟
یونگی: برای کسی که همیشه کنار این صندلی می‌شینه
_ یعنی من؟
یونگی: مگه کس دیگه‌ای هست؟
_ فکر کردم فقط به خاطر آهنگ‌هات میای اینجا
یونگی: اولش آره

کمی مکث کرد

یونگی: ولی الان دیگه به خاطر تو میام

قلبت تندتر زد

اتوبوس حرکت کرد و یونگی دوباره یکی از هندزفری‌هاش رو سمتت گرفت

یونگی: امروز یه آهنگ بهتر دارم

هندزفری رو گرفتی و خندیدی

_ امیدوارم این یکی غمگین نباشه
یونگی: نیست چون امروز تو کنارمی

برای اولین بار فهمیدی شاید دلتنگی دیروز فقط به خاطر خالی بودن یک صندلی نبود...
دلت برای خودش تنگ شده بود