shh my baby is sleeping-part 4
فلیکس اشک‌هایش را پاک کرد.
«چان، عزیزم... مینهو فوت کرده.»
چان سرش را به‌آرامی تکان داد.
«نه.»
نگاهش دوباره روی صورت مینهو ثابت ماند.
«نه، اون فقط خوابیده.»
دست مینهو را بوسید.
«مگه نه، بیبی؟»
هیچ جوابی نداد. چان لبخند کوچکی زد.
«دیدید؟ گفتم که. فقط خوابیده.»
دوستانش دیگر چیزی نگفتند و چان، درحالی‌که دست عشق ازدست‌رفته‌اش را نوازش می‌کرد، زیر لب زمزمه کرد:
«هیس... بیبی من خوابه. برید»
...
سه روز گذشته بود. چان هنوز خانه را ترک نکرده بود. پرده‌های اتاق خواب همچنان بسته بودند و چراغ خواب کوچک کنار تخت تمام شب روشن می‌ماند.
صبح، چان از تخت بلند شد و به آشپزخانه رفت. دو فنجان قهوه آماده کرد. دو بشقاب صبحانه روی میز گذاشت و حتی نان تست مینهو را دقیقاً همان‌طور که دوست داشت، برشته کرد. بعد به اتاق برگشت.
«بیبی؟ صبحانه آماده‌ست.»
کنار تخت نشست و فنجان قهوه را روی میز گذاشت.
«امروز قهوه‌ات رو با شیر درست کردم. همون‌طوری که دوست داری.»
نگاهش به صورت مینهو افتاد.
«ولی باید زودتر بیدار شی. دیگه دارم به تنهایی صبحونه خوردن عادت می‌کنم و این اصلاً خوب نیست.»
خندید. خنده‌ای کوتاه و بی‌جان. بیشتر شبیه به اینکه داره خودش رو مسخره میکنه. بعد گوشی‌اش را برداشت و پیامی را که یکی از دوستانش فرستاده بود خواند:
«کریس لطفا، باید بذاری اون با ارامش بدرقه بشه»
چان صفحه را خاموش کرد.
«چه آدم‌های عجیبی...»
به مینهو نگاه کرد.
«همه‌شون می‌خوان تو رو ازم بگیرن، بیبی.»
کمی به او نزدیک شد.
«ولی من که نمی‌ذارم، نه؟»
چند ثانیه سکوت کرد. بعد آرام گفت:
«می‌دونی چیه؟ وقتی بیدار شدی، می‌برمت همون رستورانی که اولین بار با هم رفتیم. دلم برای اونجا تنگ شده.»
دستش را روی دست مینهو گذاشت.
«فقط زودتر بیدار شو.»
...
آن شب، چان برای اولین بار بعد از چند روز تصمیم گرفت کمد مینهو را مرتب کند. لباس‌ها هنوز همان‌طور آویزان بودند. عطر موردعلاقه‌اش روی میز بود و چند عکس دونفره قاب‌شده کنار آینه قرار داشتند.
چان یکی از هودی‌های مینهو را بیرون آورد و به سینه‌اش چسباند. بوی آشنای او هنوز در پارچه مانده بود. چان چشم‌هایش را بست.
«دلم برات تنگ شده، مینهو.»
و برای چند لحظه، دیگر نتوانست خودش را گول بزند. نتونست بگه مینهوی من فقط خوابیده...
اما بعد هودی را پوشید، به اتاق خواب برگشت و کنار مینهو دراز کشید.
«شب بخیر، بیبی من. خوب بخوابی»
#استری_کیدز #فیکشن #سناریو #بنگ_چان #لینو
«چان، عزیزم... مینهو فوت کرده.»
چان سرش را به‌آرامی تکان داد.
«نه.»
نگاهش دوباره روی صورت مینهو ثابت ماند.
«نه، اون فقط خوابیده.»
دست مینهو را بوسید.
«مگه نه، بیبی؟»
هیچ جوابی نداد. چان لبخند کوچکی زد.
«دیدید؟ گفتم که. فقط خوابیده.»
دوستانش دیگر چیزی نگفتند و چان، درحالی‌که دست عشق ازدست‌رفته‌اش را نوازش می‌کرد، زیر لب زمزمه کرد:
«هیس... بیبی من خوابه. برید»
...
سه روز گذشته بود. چان هنوز خانه را ترک نکرده بود. پرده‌های اتاق خواب همچنان بسته بودند و چراغ خواب کوچک کنار تخت تمام شب روشن می‌ماند.
صبح، چان از تخت بلند شد و به آشپزخانه رفت. دو فنجان قهوه آماده کرد. دو بشقاب صبحانه روی میز گذاشت و حتی نان تست مینهو را دقیقاً همان‌طور که دوست داشت، برشته کرد. بعد به اتاق برگشت.
«بیبی؟ صبحانه آماده‌ست.»
کنار تخت نشست و فنجان قهوه را روی میز گذاشت.
«امروز قهوه‌ات رو با شیر درست کردم. همون‌طوری که دوست داری.»
نگاهش به صورت مینهو افتاد.
«ولی باید زودتر بیدار شی. دیگه دارم به تنهایی صبحونه خوردن عادت می‌کنم و این اصلاً خوب نیست.»
خندید. خنده‌ای کوتاه و بی‌جان. بیشتر شبیه به اینکه داره خودش رو مسخره میکنه. بعد گوشی‌اش را برداشت و پیامی را که یکی از دوستانش فرستاده بود خواند:
«کریس لطفا، باید بذاری اون با ارامش بدرقه بشه»
چان صفحه را خاموش کرد.
«چه آدم‌های عجیبی...»
به مینهو نگاه کرد.
«همه‌شون می‌خوان تو رو ازم بگیرن، بیبی.»
کمی به او نزدیک شد.
«ولی من که نمی‌ذارم، نه؟»
چند ثانیه سکوت کرد. بعد آرام گفت:
«می‌دونی چیه؟ وقتی بیدار شدی، می‌برمت همون رستورانی که اولین بار با هم رفتیم. دلم برای اونجا تنگ شده.»
دستش را روی دست مینهو گذاشت.
«فقط زودتر بیدار شو.»
...
آن شب، چان برای اولین بار بعد از چند روز تصمیم گرفت کمد مینهو را مرتب کند. لباس‌ها هنوز همان‌طور آویزان بودند. عطر موردعلاقه‌اش روی میز بود و چند عکس دونفره قاب‌شده کنار آینه قرار داشتند.
چان یکی از هودی‌های مینهو را بیرون آورد و به سینه‌اش چسباند. بوی آشنای او هنوز در پارچه مانده بود. چان چشم‌هایش را بست.
«دلم برات تنگ شده، مینهو.»
و برای چند لحظه، دیگر نتوانست خودش را گول بزند. نتونست بگه مینهوی من فقط خوابیده...
اما بعد هودی را پوشید، به اتاق خواب برگشت و کنار مینهو دراز کشید.
«شب بخیر، بیبی من. خوب بخوابی»
#استری_کیدز #فیکشن #سناریو #بنگ_چان #لینو
- ۱۱۰
- ۲۲ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
