در ادامه پست آخر دلارام...

در ادامه پست آخر دلارام...

اتل متل یه بابا
دلیر و زار و بیمار
اتل متل یه مادر
یه مادر فداکار

اتل متل بچه ها
که اونا رو دوست دادن
آخه غیر اون دوتا
هیچ کسی رو ندارن

مامان بابا رو میخواد
بابا عاشق اونه
به غیر بعضی وقتا
بابا چه مهربونه

وقتی که از درد سر
دست میذاره رو گیجگاش
اون بابای مهربون
فحش میده به بچه هاش

همون وقتی که هرچی
جلوش باشه میشکنه
همون وقته که هرکی
پیشش باشه میزنه

غیر خدا و مادر
هیچ کسی رو نداره
اون وقتی که باباجون
موجی میشه دوباره

دویدم و دویدم
سر کوچه رسیدم
بند دلم پاره شد
از اون چیزی که دیدم

بابام میون کوچه
افتاده بود رو زمین
مامان هوار میزد
شوهرمو بگیرین

مامان با شیون و داد
میزد توی صورتش
قسم میداد بابا رو
به فاطمه به جدش

تورو خدا مرتضی
زشته میون کوچه
بچه داره میبینه
تورو به جون بچه

بابارو دوره کردن
بچه های محله
بابا یهو دوید و
زد تو دیوار با کله

هی تند و تند سرش رو
بابا میزد تو دیوار
قسم میداد حاجی رو
حاجی گوشی رو بردار

نعره های باباجون
یهو پیچید تو گوشم
الو الو کربلا؟
جواب بده به گوشم

مامان دوید و از پشت
گرفت سر بابارو
بابا با گریه میگفت
کشتند بچه هارو

بعد مامانو هلش داد
خودش خوابید رو زمین
گفت که مواظب باشین
خمپاره زد بخوابین

تو سینه و سرش زد
هی سرشو تکون داد
روبه تماشا چیا
چشماشو بست و جون داد

بعضی تماشا کردن
بعضی فقط خندیدن
اونایی که از بابام
فقط امروزو دیدن

سوی بابا دویدم
بالا سرش رسیدم
از درد غربت اون
هی به خودم پیچیدم

درد غربت بابا
غنیمت از نبرده
شرافت و خون دل
نشونه های مرده

ای اونایی که امروز
دارین بهش میخندین
برای خنده هاتون
دردشو میپسندین

امروزشو نبینین
بابام یه قهرمونه
یه روز به هم میرسیم
بازی داره زمونه

موج بابام کلید
قفل در بهشته
درو کنه هرکسی
هر چیزی رو که کشته

یه روز پشیمون میشین
که دیگه خیلی دیره
گریه های مادرم
یقه تونو میگیره

بابا رفتیم ماسته
پایین اومدیم دوغه
مرگ و معاد و عقبی
کی میگه که دروغه؟!

معروف ترین شعر ابوالفضل سپهر
در ادامه پست دلارام اینو گذاشتم...
چون درکش میکنم...
میفهمم که حرفا و نیش و کنایه های مردم به یه جانباز چقدر درد داره...