شاهزاده پارت 2

صدای اسب توجه پسرک رو به سمت پنجره برد. یک نامه که از کالسکه اش مشخص بود از طرف قصر است. پسرک احتمال میداد برای مادرش است پس نگاهش را از پنجره گرفت و به کتابش داد، او یکی از خاطرخواهان کتاب بود و به کتاب عشق می ورزید.
وقتی خورشید در وسط لبخند میزد ، مانند همیشه پسرک را صدا زدند برای غذا.
لباس تنش یک پیرهن و یک شلوار راسته سیاه رنگ بود بند های لباس چاکی که وسط لباس خورده بود را میپوشاندن.
پسرک با شیطنت به سمت اتاق غذاخوری رفت روبه روی پدرش نشست و به مادرش نگریست. پدرش مانند همیشه ارام بود و شروع به خوردن کرده بود. مادرش که هنوز به چیزی لب نزده بود شروع به سخن گفتن کرد:
مثل هر سال 10 دسامبر دعوتیم کاخ، لباساتو گذاشتم تو اتاق اماده شو ساعت 7 حرکت میکنیم.
نگاه پسرک که تا الان به غذا بود، به سوی مادرش برگشت. که مادرش ادامه داد:
راستی قرص هارو هم کنار لباس ها میزارم دلم نمیخواد کسی در مورد امگا بودنت خبر داشته باشه.
به یک چشم بسنده کردو از سر میز بلند شد و به سوی اتاقش رفت.
بتا یا همان پدر پسر که تا به حال فقط نگاه میکرد به ارامی گفت:
احساس نمیکنی زیاده روی کردی!
زن به طرفش برگشت و با تندی تمام گفت:
اخه منو تو هیچ کدوم امگا نیستیم. تازه بنظرت مسخره نیست که پسر وزیر جنگ یه امگا باشه؟ احمقانست امگا ها متولد شدن تا فقط بارور بشن و من دلم نمیخواد تنها پسرم هدفش از زندگی ازدواج با یه الفای قدرتمند باشه.
مرد که تا الان سکوت کرده بود، شروع به سخن گفتن کرد:
اما...
زن صبر نکرد تا حرف مرد تموم بشه و با لحنی بلند تر گفت:
تو که اینارو بهتر از من میدونی پس چرا بازم سعی میکنی لیلی به لالاش بزاری، بزار مرد بشه.
تمام مدت پسر در حال شنیدن حرف های مادرش بود، نمیدونست دلیل تنفر مادرش از امگاها چیه.
در اتاقش را بسته و شروع به کشیدن کرد، کشیدن رو دوست داشت، باعث میشد ارام شود. وقتی قلم به کاغذ میخورد انگار خدایست که دارد موجودی خلق میکند موجودی که فقط برای اوست و امده تا با او همبازی شود. نقاشی اش خوب بود و تصاویری که خلق میکرد زیبا بودن.
لباس هایش را پوشید یک دست کت و شلوار سیاه رنگ با پیراهنی سفید و کفشی هم رنگ با ان و ماسکی مشکی رنگ که فقط اطراف چشمش را میپوشاند.
شبیه فرشته ها شده بود البته تعجبی هم نداشت او زیبا و خاص بود مانند گل عنکبوتی گل موردعلاقه اش.
وقتی به قصر رسیدن به ارامی در کنار خانواده اش از کالسکه پایین امد.

بعد از سلام با امپراطور سعی کرد تا از مهمانی فاصله بگیره و وقتی در یک اتاق نیمه باز رو دید خواست تا اخر مهمونی رو به تنهایی اونجا بگذرونه، وقتی در رو کامل باز کرد از تعجب ماتش زد. کتابخانه بسیار بزرگ و دلنشین بود. پس خود را از گشت زدن در میان کتاب ها محروم نکرد.
در حال گشت زدن بود که پسری را دید.
..

وقتی صدای پا رو شنید سعی کرد بی توجه باشه ولی وقتی سرش را بالا اوررد با دو چشم که برنگ یاقوت سرخ بودن مواجه شد. پسر روبروش بسیار زیبا بود.
پسرک لب به سخن گشوده بود:
اوه جنایات و مکافاتو میخونی؟
این چه سوالی بود او جلد کتابو دیده بود.
ولیعهد این را در ذهنش گفت و ان شخص ادامه داد سخنش را:
خوندمش خیلی قشنگه ادمو به فکر فرو میبره.
درحالی که با ارامش این رو میگفت تن صدایش را بانمک کرد و ادامه داد:
راستی فک کنم بی ادبی کردم که بدون سلام حرف زدم، سلام.
واقعا حرکات فرد رو به روش که حتی اسمشم نمیدونست عجیب بود براش ولی به پاسخ سلامش سلام داد.

پسرک روبه رویش نشست و مکالمه رو اغاز کردند.
در میان صحبتشان امگا به یک چیز اشاره کرد.
درحالی که لبخند به لب داشت گفت:
در عجبم ولیعهد که خانوادشون این مهمونی رو ترتیب دادن چرا در مهمانی حضور پیدا نکردند؟
ایزوکو که تعجب کرده بود سریع و باکنایه پاسخ داد:
حالا که تو منو میشناسی بنظرت منم نباید تورو بشناسم؟
بعد از حرفش پوزخندی روی صورتش نقش بست و پسر روبه روش با ابرو های در هم گفت:
هی جواب سوالمو بده اگر دلیلت منطقی بود خودمو معرفی میکنم.
شاهزاده بعد مکثی کوتاه گفت:
از این امگا ها متنفرم اونا فقط به دنبال جایگاهن و بهم میچسبند تا من بهشون علاقه پیدا کنم. خب دلیلم منطقی بود کارامل کوچولو؟
پسرک درحالی که این حرف کاملا رو مخش رفته بود و با عصبانیت گفت:
هی من کوچولو نیستم و..
بعد مکثی کوتاه با چشمان بهت زده گفت:
کارامل؟
ایزوکو که کاملا از این موضوع راضی بود گفت:
اره رایحت کارامله چی باعث تعجبت شده؟
پسرک درحالی که تعجب کرده بود ادامه داد:
امکان نداره من بتام.
به قدری قرص خورده بود که حتی اگر داخل هیتم میبود رایحه نداشت نمیتونست قبول کنه که یکی رایحشو حس کرده..
ایزوکو در حالی که تن صدایش از حالت عادی ارام تر بود، گفت:
خب برای کدوم خاندانی؟