دو روز مانده به پایان جهان تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده

دو روز مانده به پایان جهان تازه فهمید که هیچ زندگی نکرده است  ...  تقویم اش پر شده بود و تنها دو روز ، تنها دو روز خط نخورده باقی بود  .  پریشان شد و آشفته و عصبانی . نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد ... داد زد و بد و بیراه گفت  .  خدا سکوت کرد . جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت  .  خدا سکوت کرد . آسمان و زمین را به هم ریخت  .  خدا سکوت کرد  . به پر و پای فرشته و انسان پیچید . خدا سکوت کرد  . کفر گفت و سجاده دور انداخت .  خدا سکوت کرد . دلش گرفت و گریست و به سجده افتاد  .  خدا سکوت اش را شکست و گفت  : عزیزم ، اما یک روز دیگر هم رفت  .  تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی  .  تنها یک روز دیگر باقی است ...  بیا و لااقل این یک روز را زندگی کن  . ولی او لا به لای هق هق اش گفت  : اما با یک روز  ...  با یک روز چه کار میتوان کرد ؟ ... خدا گفت  : آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند ، گویی هزار سال زیسته است و آن که امروزش را در نمی یابد هزار سال هم به کارش نمی آید  ... و آن گاه سهم یک روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت  : حالا برو و زندگی کن  . او مات و مبهوت به زندگی نگاه کرد که در گودی دستانش میدرخشید  .  اما میترسید حرکت کند ، میترسید راه برود  .  میترسید زندگی از لا به لای انگشتانش بریزد  .  قدری ایستاد  ...  بعد با خودش گفت  : وقتی فردایی ندارم ، نگه داشتن این زندگی چه فایده ای دارد ؟ بگذار این مشت زندگی را مصرف کنم  .  آنوقت شروع به دویدن کرد  .  زندگی را به سر و رویش پاشید  .  زندگی را نوشید و زندگی را بویید  و چنان به وجد آمد که دید میتواند تا ته دنیا بدود ، میتواند بال بزند ، میتواند پا روی خورشید بگذارد ، میتواند .... او در آن یک روز آسمان خراشی بنا نکرد ، زمینی را مالک نشد ، مقامی را به دست نیاورد اما ... اما در همان یک روز دست بر پوست درختی کشید ، روی چمن خوابید ، کفشدوزدکی را تماشا کرد ، سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آنهایی که او را نمیشناختند سلام کرد و برای آنها که دوست اش نداشتند از ته دل دعا کرد  ...  او در همان یک روز آشتی کرد و خندید و سبک شد  ، لذت برد و سرشار شد و بخشید ،  عاشق شد و عبور کرد و تمام شد  ... او در همان یک روز زندگی کرد اما فرشته ها در تقویم خدا نوشتند  :  امروز او درگذشت .  کسی که هزار سال زیسته بود  ...