زیر نور ماه2 پارت 23 بخش اول

#زیر_نور_ماه
ᴘᴀʀᴛ 104:

«ویو چویا»

درو با لگد باز کردم و همونطور که همه تنم از شدت تب و شوکه شدن میلرزید، داد زدم: اینجا چه خبره؟
همه از جاشون بلند شدن و با تعجب بهم زل زدن
کنیکیدا: ناکاهارا؟ تو اینجا چیکار میکنی؟
رفتم جلوتر
+ شما لعن...تیا..اون شب..یه ماه.. پیش.. چیکا...
هنوز حرفمو تموم نکرده بودم که حس کردم نفسم بند اومده و دیگه هیچی نفهمیدم..

«ویو اژانس»

در درمونگاه رو بست و رفت جلوتر
یوسانو: بهوش اومدی؟
دستشو اروم روی سرش کشید و نگاهی به اینطرف و اونطرف انداخت
چویا: یهو..چی شد؟
لبخندی زد و روی صندلی رو به روی تختش نشست
یوسانو: جنابعالی تب چهل و دو درجه داشتی.. موندم چجوری زنده ای.. یه ادم عادی تا تب چهل درجه رو هم به زور تحمل میکنه
- ولی..من که حتی گرم هم نیستم
+ خب دیگه یکی طلب من..
مکث کوتاهی کرد و دوباره رو به چویا ادامه داد: حالا..چیکار داشتی که اومدی اینجا
اینو که گفت، اخمی کرد و از روی تخت بلند شد
- یه ماه و نیم پیش..اخرین نفری که رسید به خاکسپاریه دازای من بودم..من نتونستم حتی باهاش خداحافظی کنم حتی مطمئنم کس دیگه ای هم خداحافظی نکرده..چون یه نفر گفته بود تا هرچه زودتر مراسم جمع بشه و دازایو بزارن زیر خاک.. شک ندارم که تو هم یه نقشی توی این ماجرا داشتی...داشتی؟؟
+ هه چویا چی میگی..دازای مر..
حرفشو قطع کرد و داد زد: چرند تحویل من نده.. من نبش قبرش کردم.. قبر خالی بود.. تو..مطمئنم یچیزی از همون اول میدونی و بهم نمیگی..تو مراسم خاکسپاری هم نبودی.. دازایو کجا بردی؟ دازای منو کجا بردی؟ هاا؟؟ بهم بگووو
یوسانو نگاهی به دور و اطراف انداخت و بعد..
سرشو انداخت پایین و نفس اروم و مضطربی کشید
یوسانو: انگار..دیگه وقتشه..

«ویو چویا»

با تعجب بهش زل زده بودم و منتظر بودم تا ادامه بده
نگاهی بهم انداخت و گفت: یه ماه و نیم پیش.. اون شبی که دازای مرد منظورم اینه که.. اون شبی که تو فکر کردی دازای مرده، من توی قبرستون بودم..
+ م..منظورت چیه که من فکر کردم..
- منظورم اینه که..دازای در اصل..دچار مرگ کاذب شده بود
چشام لرزید
قفسه سی/نمو محکم نگه داشتم و به چشاش زل زدم
+ نمیفهمم..مرگ کاذب..دیگه چیه..
نفس عمیقی کشید و ادامه داد: چویا.. متاسفم که بهت نگفتم ولی..

*فلش بک 19 ژوئن، ویو یوسانو*

از پشت درخت صدای گریه و فریادش رو میشنیدم
چویا: نتونستم بت بگم چقد دوست دارم..باید زودتر از اینا بت میگفتم..فقط..یه بار دیگ چشماتو باز کن...
چند دقیقه همونطور بهشون خیره شده بودم تا بلاخره چویا از شدت گریه و فریاد هایی که زد از حال رفت
+ زود باشید بیاریدش..

*درمونگاه اژانس*

چویا: بعدش..؟
+ فوری دازایو به کمک دو نفری که همراهم بودن بردم به انبار و روی یه سکو خوابوندمش..

ادامه در پارت بعد..
دیدگاه ها (۰)

روباه کوچولوی منپارت سی و پنجم꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚@ویو چویا دازا...

ابلیس

ابلیس

ابلیس

فضای داخلی عمارت بزرگ و سلطنتی دازای، غرق در سکوت و تجمل بود...

Your eyesمیخوام رمان بنویسم و تو این رمان چویا و دازای هر دو...

꧁عمارت عشق꧂Part number 34نگاهی به تن بیجون هینا انداخت._«تما...

#Escape_from_death_April29 #part5به عکسی که به سنگ قبر تکیه ...

🥀رمان مرگ معمایی فصل سوم: آخرین دیدارفصل پایانیساعت ۶ صبح بو...

#bego_chasham#part1خودش بود، خدمتکار جدید سریع قدم برمیداشت ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط