~حقیقت پنهان~

•پارت ۵•
کل شب از فکر این موضوع خوابم نبرد و همش به احتمالات این اتفاقات فکر میکردم.
با اولین پرتوی سپیده دم به خودم اومدم. تصمیمم رو گرفته بودم اگر واقعا قرار باشه با رفتن به اونجا و توافق با افرادی که امشب قراره اونجا باشن زندگی خودم رو تغییر بدم و از جریان حادثه‌ای که برای شدو اتفاق افتاده سر در بیارم، حاضرم این ریسک رو بپذیرم.
کل روز در حالتی از ابهام برام گذشت. تمرکز کاملی روی رسیدگی به کار های شرکت رو نداشتم و بخاطر اینکه نتونسته بودم بخوابم به شدت خسته بودم ولی اراده‌ام رو از دست ندادم. بعداز شیفت کاریم با عجله از ساختمون زدم بیرون. وقت کافی داشتم تا ساعت ۳:۰۰ صبح اونجا باشم. ولی اول باید میرفتم پیش شدو. باید حتما باهاش حرف میزدم تا بتونم آروم بشم و ادامه بدم.
رفتم به سمت متورم و کلاه کاسکتم رو سرم گذاشتم و درست همون لحظه که میخواستم حرکت کنم دستی رو روی شونه هام حس کردم. خشکم زد. برگشتم و اینفینیت رو دیدم و باعث شد عصبی بشم ولی به روی خودم نیاوردم.
لایرا: °رئیس؟ اینجا چیکار میکنید؟ من عجل-°
اینفینیت: °آه لایرا...تو همیشه مسائل رو سخت میگیری. میدونی...تصمیم دارم یکم بهت استراحت بدم، نظرت درباره یه شام دو نفره چیه؟~°
از حرفش جا خودم و از لحن عشوه گرانه‌اش اینقدر عصبی شده بودم که دلم میخواست همونجا چنان مشت محکمی بزنم که روش نشه سرش رو توی جمع بگیره بالا. ولی خودم رو کنترل کردم، نمی‌تونستم این کار رو انجام بدم.
خواستم جواب رد بدم که این یکی حرکتش واقعا شوکم کرد. دستی که پشت سرش نگه داشته بود رو بیرون آورد و یه دسته گل رو به روم قرار داد.
چشمام از خشم و تعجب گشاد شد ولی در کمال تاسفم بازم خودم رو کنترل کردم که حرکتی نزنم که بعدش پشیمون بشم. دستم رو بالا آوردم و گل رو پس زدم و با با سردی که ته رنگی از خشم داشت بهش نگاه کردم.
لایرا: °شرمنده، ولی علاقه‌ای ندارم و به علاوه کار های مهم تری دارم که باید بهشون رسیدگی کنم. حالا هم اگر من رو ببخشید باید برم جایی.°
منتظر نموندم که جوابی بده و سریع گاز دادم و دور شدم. تحمل این همه عذاب رو کنار این موجود هیز و احمق نداشتم.
برای چند ساعتی رفتم پیش شدو و بعداز اون رفتم خونه و خودم رو مجهز به صلاح (کلت، خنجر، فشنگ، اسپری فلفل، شوکر الکتریکی، لیزر داغ، صلاح های مخفی) کردم. منتظر موندم تا زمانش برسه و از خونه زدم بیرون و به سمت حومه شهر راه افتادم.