🖤🥀 معشوقهی مخفی
🖤🥀 معشوقهی مخفی
𓆩 پــارت ۹۹ 𓆪
ساعت ۱۱:۵۰ شب بود.
ات، جیمین، تهیون و هانا به خونهی قدیمی رسیدن.
ات با نگرانی گفت:
ـ «فکر میکنی واقعاً اینجاست؟»
جیمین جواب داد:
ـ «این بار قراره همهچیز تموم بشه.»
در ناگهان باز شد.
مردی از تاریکی بیرون اومد.
همون مردی بود که ادعا میکرد پدر ات هست؛ عموی واقعیاش.
با دیدن ات لبخند زد.
ـ «بالاخره دوباره دیدمت، دختر کوچولو.»
ات با عصبانیت گفت:
ـ «دیگه دختر کوچولوی اون روزها نیستم. همهچیز رو میدونم!»
مرد خندید.
ـ «فکر میکنی همهچیز رو میدونی؟»
تهیون جلو اومد.
ـ «دیگه کافیه! چرا همسرم رو ازم گرفتی؟»
مرد برای چند لحظه سکوت کرد.
ـ «چون اون زن میخواست تمام امپراتوری منو نابود کنه. نمیخواستم چیزی رو از دست بدم.»
ات با چشمانی پر از اشک گفت:
ـ «تو مادرم رو از من گرفتی... تمام بچگی منو خراب کردی!»
مرد سرش رو پایین انداخت.
جیمین دست ات رو گرفت.
ـ «دیگه تموم شد. حقیقت اعتراف شد و مدارک هم دست ماست.»
مرد با شنیدن این حرف جا خورد.
چند لحظه بعد، صدای آژیر پلیس از بیرون بلند شد.
تهیون آرام به دخترش نزدیک شد.
ـ «ات... بالاخره میتونیم زندگی تازهای شروع کنیم.»
ات هانا رو در آغوش گرفت.
اما وقتی برگشت تا جیمین رو پیدا کنه، متوجه شد از اتاق خارج شده.
روی میز فقط یک نامه باقی مونده بود.
با دستهای لرزان نامه رو باز کرد:
«ات عزیزم، یه حقیقت دیگه مونده که باید بدونی. من از همون روز اول عاشقت شدم، اما چیزی که هیچوقت بهت نگفتم اینه که...»
ات با نگرانی به ادامهی نامه نگاه کرد.
آخرین جمله فقط یک سؤال بود:
«اگه بفهمی من از اول برای پیدا کردنت بهت نزدیک شدم، باز هم منو دوست خواهی داشت؟»
ـ «جیمین... کجایی؟!» 🖤
𓆩 پــارت ۹۹ 𓆪
ساعت ۱۱:۵۰ شب بود.
ات، جیمین، تهیون و هانا به خونهی قدیمی رسیدن.
ات با نگرانی گفت:
ـ «فکر میکنی واقعاً اینجاست؟»
جیمین جواب داد:
ـ «این بار قراره همهچیز تموم بشه.»
در ناگهان باز شد.
مردی از تاریکی بیرون اومد.
همون مردی بود که ادعا میکرد پدر ات هست؛ عموی واقعیاش.
با دیدن ات لبخند زد.
ـ «بالاخره دوباره دیدمت، دختر کوچولو.»
ات با عصبانیت گفت:
ـ «دیگه دختر کوچولوی اون روزها نیستم. همهچیز رو میدونم!»
مرد خندید.
ـ «فکر میکنی همهچیز رو میدونی؟»
تهیون جلو اومد.
ـ «دیگه کافیه! چرا همسرم رو ازم گرفتی؟»
مرد برای چند لحظه سکوت کرد.
ـ «چون اون زن میخواست تمام امپراتوری منو نابود کنه. نمیخواستم چیزی رو از دست بدم.»
ات با چشمانی پر از اشک گفت:
ـ «تو مادرم رو از من گرفتی... تمام بچگی منو خراب کردی!»
مرد سرش رو پایین انداخت.
جیمین دست ات رو گرفت.
ـ «دیگه تموم شد. حقیقت اعتراف شد و مدارک هم دست ماست.»
مرد با شنیدن این حرف جا خورد.
چند لحظه بعد، صدای آژیر پلیس از بیرون بلند شد.
تهیون آرام به دخترش نزدیک شد.
ـ «ات... بالاخره میتونیم زندگی تازهای شروع کنیم.»
ات هانا رو در آغوش گرفت.
اما وقتی برگشت تا جیمین رو پیدا کنه، متوجه شد از اتاق خارج شده.
روی میز فقط یک نامه باقی مونده بود.
با دستهای لرزان نامه رو باز کرد:
«ات عزیزم، یه حقیقت دیگه مونده که باید بدونی. من از همون روز اول عاشقت شدم، اما چیزی که هیچوقت بهت نگفتم اینه که...»
ات با نگرانی به ادامهی نامه نگاه کرد.
آخرین جمله فقط یک سؤال بود:
«اگه بفهمی من از اول برای پیدا کردنت بهت نزدیک شدم، باز هم منو دوست خواهی داشت؟»
ـ «جیمین... کجایی؟!» 🖤
- ۶۳
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط