دلم برای بچگی هایم تنگ شده

دلم برای بچگی هایم تنگ شده
واس جر زدن تو بازیایی که خودمون میساختیم
واس حسودی به چیزای بیخودی
اونموقع ها که دنیا واست هیجان انگیز بود...
وقتی که بدون هیچ مشغله ی فکری کارتون نگاه میکردم و تو کارتون غرق میشدم
وقتی که لجبازی های بچگونه میکردم با عزیز ترین کسانم
وقتی که رفیق برام معنی داشت
وقتی که حتی اگه تنها هم بودی با خودم و عروسکام بازی میکردم
وقتی که از چیزی ناراحت میشدی با صدای بلند از ته دلت گریه میکردی
وقتی که تیکه های جدید یاد میگرفتیم انقد میگفتیمش تا همه خسته بشن ازش
بگو چاغو... برو بچه دماغو
بگو متکا.... بخور از این کتکا
وقتی که خواهرم واسم لالایی یا داستان میخوند تا خابم ببره

ولی حالا چی؟
خابیدن با دوتا هندزفری و اهنگایی که روی زخمات نمک میپاشه
خابیدن با دوتا چشم خیس...
یه وقتایی فک میکنی تنهاترین ادم رو زمینی
اینکه بقیه بهت اهمیت بده یا نه واست مهمه
همش به فکر اونی که الان کجاست و با کیه و داره چیکار میکنه
همش به بقیه حسودی میکنی که چرا خوشحاله
چرا دنیا با من لج داره
چرا دنیا انقد نامرده
یه وقتایی میشه حال هیچیو نداری حتی حال خودتو
هیچی واست هیجان انگیز نیست
میای تو دنیای مجازی که دنیای واقعی یادت بره... ولی بدتر میشی
وقتی دلت بگیره باید بدون صدا زیر بالش خودتو خالی کنی
باید مجازی گریه کنی باید با استیکر گریه کنی ....
وقتی میرسه که واس اروم شدنت پست میزاری...