سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۲۰۵
کم کم دود سیاه سرتاسر بدن من رو در بر گرفته بودادود سیاه ابتدا از سمت راست بدنم شروع شد و کم کم تمام بدن من رو در بر گرفت
بعد از مدتی دود سیاه از بین رفت از چیزی که می دیدم حسابی شکه شدم.
اولین چیزی که دیدم و توجه من روبه خودش جلب کرد، چشمانی سرخ رنگ بود که به من نگاه می کرد! صورت من کاملا سیاه و پر از چین و چروک شده بود دندانهایی بلند که تنها یک بار مثل اون رو دیده بودم . دیگه از اون آلفرد خبری نبود این بیشتر شبیه به حیوان بود تایه انسان!
جسم من بعد از مدتی که بی حرکت بود به سمت من حرکت میکرد در تمام مدت به اون نگاه می کردم . از شدت ترس در گوشه ای بی حرکت بودم در میان هاله ها محصور شده بودم نه راه پس داشتم نه راه پیش! باید
کاری می کردم.
خواستم فرار کنم، اما نیرویی نامرئی باعث شد که به سمت عقب پرت بشم!
به اون نگاه کردم لبخندی کریح روی صورت اون نقش بسته بود.
احساس کردم که صورتم در حال تغییر است به نظر می آمد که پوست صورتم در حال شکافتن هستش و از میان شکافها خارهای قرمز رنگی در حال خارج شدن بودن
در عرض چند دقیقه خارهای وحشتناکی روی بدن سیاه من ایجاد شده بود.
نمی دونستم چرا از این ظاهر متنفرم ظاهری که قبلا مانند اون رو دیده بودم.
اما این یکی بسیار بدتر از قیافه مورداک بود!
خیال میکردم که با خارج شدن روح یک انسان از بدنش اون خواهد مرد اما انگار اشتباه می کردم.
پاق ... پاق... پاق......
ده ها نفر در اطراف ظاهر شدن موجوداتی که بعضی از اونها رو برای بار اول میدیدم موجوداتی که دارای بدنی عضلانی و سری انسان مانند که سه شاخ سیاه رنگ هم به حالت خاصی روی سر اونها قرار داشت. از فاصله ای که
قرار داشتم نمی تونستم صورت اونها دقیق تر ببینم.
ـ اوه خدای من!!
ـ برید... اینجا خطرناکه زود برید زود باشید و گرنه کشته میشید!
این صدای پدر بزرگ بود که همه رو به فرار دعوت می کرد. می تونستم اطرافم رو ببینم، اینبار آزادانه می تونستم حرکت کنم.
اما نمی تونستم از محدودای که هاله ها به وجود آورده بودن خارج بشم دوباره به اطرافم نگاهی انداختم. بعضی ها روی زمین افتاده بودن و عده ای دیگر هم در حال افتادن بودن همه کسانی که افتاده بودن جن های سربازی بودن که وظیفه محافظت از پدربزرگ رو بر عهد داشتن.
با این حرف پدر بزرگ عده ای ناپدید شدن، اما عده ای هم روی زمین افتاده بودن و توانایی حرکت رو نداشتن. پدر بزرگ با اشاره دست تمام اونها رو ناپدید کرد!
نمی دونستم که پدر بزرگ چطوری میتونه با یک حرکت ده پانزده نفر رو به طور همزمان منتقل کنه. در کنار پدر بزرگ تئودور به همراه یه نفر دیگه قرار داشتن اون مانند همان موجودات خاکستری رنگی بود که سه شاخ سیاه بالای سرشون قرار داشت، اما با این تفاوت شاخهای اون به رنگ طلایی بودن و لباس فاخری به رنگ قرمز پوشیده بود!
ـ تو کی هستی؟ چطور جراعت کردی اینجا بیای
پدر بزرگ طوری من رو نگاه میکرد که انگار کار خلافی رو انجام دادم
پدر بزرگ خیلی خونسرد بود و منتظر بود که من جواب اون رو بدم انگار هنوز من رو نشناخته بود. این برای من عجیب بود که پدر بزرگ من رو نشناخته ، البته حقم داشت با اون اوضاعی که من داشتم هر کسی هم که جای اون بود، من رو نمی شناخت؟!
می خواستم حرفی بزنم که صدای سرد و بی روح باعث شد که وحشت زده به عقب بپرم
ناخوآگاه یاد نوشته های کتاب افتادم انگار نوشته های کتاب در مقابل من ظاهر میشدن.
یاد نوشته هایی به ظاهر کم اهمیت افتادم که در حاشیه های کتاب به صورت معما گونه برای من نوشته شده بود. نوشته هایی شعر گونه در اون زمان معنی اونها رو نمی دونستم خیال می کردم که این شعر سرگذشت مکندگان در
مقابل شیطان هستش اما تازه معنی اونها رو متوجه می شدم.