پارت ۱۴
با گروهی از دوستاش در حال رد شدن بود که گفت : وای ببین کی دوستاش تنهاش گذاشتن اوه گلم تنهات گذاشتن ؟
یونا : نه فقط برخلاف بعضیا بلدم چند لحظه بدون همراه زندگی کنم
ناری : عه اون کتاب منم خوندمش
یونا : عه فک نمیکردم کتاب خون باشی
ناری : اره خب میخونم اما مگه بی سرپرستا اجازه دارن داستانای عاشقانه بخونن ؟
هیچ حرفی نداشتم با حرص عصبانیت کتاب بستم از جلم بلند شدم به سمت راهرو رفتم گاهی اوقات واقعا از خودم متنفرم که حتی یک نفر هم منو قبول نکرده با ناراحتی قدم های بلندی برمیداشتم که صدایی نگهم داشت
ظاهرا امروز روز خوبی برات نیست ؟!
سرمو به سمت صدا چرخوندم با تعجب گفتم : تو اینجا چیکار می کنی ؟
پسر : باهوش اینجا مدرسست همه از اینجا میرن کلاس
یونا : ممنون بامنمک بود
پسر بی اهمیت شونه ای بالا انداخت
یونا : تعریف نبود ها
پسر خونسرد از بغلم رد شد با حرص گفتم چقدر عجیبه
بدون اینکه روشو برگردونه گفت شنیدم
یونا : کرشی ایشالا
با حرص سمت کلاس رفتم چقدر رو اعصاب و جدی بود نمیخوره هم سن من باشه
هه وون : عه سلام کجابودب دنبالت گشتم
یونا : مطمئنی ؟ من تو راهرو بودم
هه وون : عه ببخشید اخه عجله داشتم شنیدم ناری اذیتت کرد خوبی ؟
یونا : از کجا فهمیدی ؟
هه وون : دیدمت فقط چون عجله داشتم نتونستم بیام
بی اهمیت شونه ای بالا انداختم نشستم
تمام زنگ سر روی میز گذاشته بودم به حرف های ناری فک میکردم گاهی دلم می خواست کسی پیدا کنم تا جواب سوال هامو بده چرا انقدر ترد شدم ؟
با بستن چشمام اشکی از گوشه چشمم افتاد
بلاخره زنگ اخر بود میتونستم برم خونه
یونا : نه فقط برخلاف بعضیا بلدم چند لحظه بدون همراه زندگی کنم
ناری : عه اون کتاب منم خوندمش
یونا : عه فک نمیکردم کتاب خون باشی
ناری : اره خب میخونم اما مگه بی سرپرستا اجازه دارن داستانای عاشقانه بخونن ؟
هیچ حرفی نداشتم با حرص عصبانیت کتاب بستم از جلم بلند شدم به سمت راهرو رفتم گاهی اوقات واقعا از خودم متنفرم که حتی یک نفر هم منو قبول نکرده با ناراحتی قدم های بلندی برمیداشتم که صدایی نگهم داشت
ظاهرا امروز روز خوبی برات نیست ؟!
سرمو به سمت صدا چرخوندم با تعجب گفتم : تو اینجا چیکار می کنی ؟
پسر : باهوش اینجا مدرسست همه از اینجا میرن کلاس
یونا : ممنون بامنمک بود
پسر بی اهمیت شونه ای بالا انداخت
یونا : تعریف نبود ها
پسر خونسرد از بغلم رد شد با حرص گفتم چقدر عجیبه
بدون اینکه روشو برگردونه گفت شنیدم
یونا : کرشی ایشالا
با حرص سمت کلاس رفتم چقدر رو اعصاب و جدی بود نمیخوره هم سن من باشه
هه وون : عه سلام کجابودب دنبالت گشتم
یونا : مطمئنی ؟ من تو راهرو بودم
هه وون : عه ببخشید اخه عجله داشتم شنیدم ناری اذیتت کرد خوبی ؟
یونا : از کجا فهمیدی ؟
هه وون : دیدمت فقط چون عجله داشتم نتونستم بیام
بی اهمیت شونه ای بالا انداختم نشستم
تمام زنگ سر روی میز گذاشته بودم به حرف های ناری فک میکردم گاهی دلم می خواست کسی پیدا کنم تا جواب سوال هامو بده چرا انقدر ترد شدم ؟
با بستن چشمام اشکی از گوشه چشمم افتاد
بلاخره زنگ اخر بود میتونستم برم خونه
- ۱۸۲
- ۲۵ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط