Sweet sin پارت شش
Sweet Sin | گناه شیرین
پارت ششم
ساعت ۳:۴۰ بعدازظهر...
تهیونگ از کتابخانه دانشگاه بیرون اومد.
دفترچه کوچیکش رو داخل کیف گذاشت و بند کیفش رو روی شونه‌اش مرتب کرد.
امروز کلاس‌هاش زودتر تموم شده بودن و می‌تونست قبل از تاریک‌شدن هوا به خوابگاه برگرده.
اما هنوز به انتهای راهرو نرسیده بود که صدای آشنایی شنید.
«اِ... ببین کی اینجاست!»
قدم‌هاش متوقف شدن.
سوهو.
همراه دو نفر دیگه کنار دیوار ایستاده بودن.
تهیونگ ناخودآگاه کیفش رو محکم‌تر گرفت و سعی کرد از کنارشون رد بشه.
سوهو جلو اومد.
«کجا با این عجله، کیتن؟»
تهیونگ سرش رو پایین انداخت.
یکی از پسرها خندید.
«شنیدم دیروز با یه موتورسوار بودی. دوست‌پسر پیدا کردی؟»
تهیونگ سریع سرش رو تکون داد.
سوهو نزدیک‌تر شد.
«چی شده؟ دیگه با ما حرف نمی‌زنی؟»
تهیونگ دفترچه‌اش رو بیرون آورد و نوشت:
«لطفاً بذارین برم.»
سوهو دفترچه رو از دستش گرفت.
«بازم این مزخرفات؟»
دفترچه رو روی زمین انداخت.
تهیونگ سریع خم شد تا برش داره، اما یکی از پسرها کیفش رو گرفت و به گوشه راهرو پرت کرد.
چشم‌های تهیونگ پر از اشک شدن.
سوهو با تمسخر گفت:
«ببینم، اون موتوریه هم میاد نجاتت بده؟»
تهیونگ عقب رفت.
و درست همون لحظه...
صدای موتور بلندی از محوطه دانشگاه شنیده شد.
جونگ‌کوک
موتورش رو کنار جدول متوقف کرد.
کلاه کاسکتش رو برداشت و موهاش رو با دست مرتب کرد.
قرار بود فقط از جلوی دانشگاه رد بشه.
اما صدای خنده‌های چند نفر توجهش رو جلب کرد.
وقتی وارد راهرو شد، اولین چیزی که دید تهیونگ بود.
پسر کوچولوش گوشه دیوار ایستاده بود.
چشم‌هاش خیس بودن و دفترچه‌اش روی زمین افتاده بود.
جونگ‌کوک چند ثانیه نگاه کرد.
بعد دست‌هاش رو داخل جیب کت چرمی مشکی‌اش گذاشت.
«چه خبره اینجا؟»
سوهو برگشت.
«باز تو؟»
جونگ‌کوک نگاهش رو از سوهو گرفت و به تهیونگ دوخت.
«کیتی؟»
تهیونگ با دیدنش سرش رو بالا آورد.
چشم‌هاش گرد شدن.
جونگ‌کوک به صورت خیسش نگاه کرد.
«کی کاری کرده گریه کنی؟»
سوهو خندید.
«چیزی نیست، داشتیم باهاش شوخی می‌کردیم.»
جونگ‌کوک سرش رو کمی کج کرد.
«شوخی؟»
«آره، به تو چه ربطی داره؟»
لبخند جونگ‌کوک محو شد.
«به من چه ربطی داره؟»
چند ثانیه سکوت کرد.
بعد با لحنی کاملاً سرد گفت:
«گفتم دست از سرش بردار.»
سوهو جلو اومد و هلش داد.
«فکر کردی کی هستی؟»
جونگ‌کوک نگاه کوتاهی به شونه‌اش انداخت.
«اشتباه کردی.»
و بعد...
درگیری شروع شد.
چند لحظه بعد، صدای برخورد و اعتراض توی راهرو پیچید. جونگ‌کوک از خودش دفاع کرد و سوهو و همراهانش رو عقب راند.
یکی از پسرها سعی کرد دوباره به سمتش حمله کنه، اما جونگ‌کوک جلوش رو گرفت.
«گمشو.»
سوهو که حسابی عصبانی شده بود، بالاخره همراه دوستاش عقب‌نشینی کرد.
جونگ‌کوک یقه کتش رو مرتب کرد و نفسش رو بیرون داد.
بعد برگشت.
تهیونگ هنوز کنار دیوار ایستاده بود.
اشک‌هاش بی‌وقفه پایین می‌اومدن.
جونگ‌کوک نزدیکش شد.
«هی...»
تهیونگ با دیدنش لب‌هاش رو جمع کرد.
بعد ناگهان گریه‌اش شدیدتر شد.
جونگ‌کوک ابروهاش رو بالا برد.
«وای، گریه نکن کیتی تموم شد.»
پارت ششم
ساعت ۳:۴۰ بعدازظهر...
تهیونگ از کتابخانه دانشگاه بیرون اومد.
دفترچه کوچیکش رو داخل کیف گذاشت و بند کیفش رو روی شونه‌اش مرتب کرد.
امروز کلاس‌هاش زودتر تموم شده بودن و می‌تونست قبل از تاریک‌شدن هوا به خوابگاه برگرده.
اما هنوز به انتهای راهرو نرسیده بود که صدای آشنایی شنید.
«اِ... ببین کی اینجاست!»
قدم‌هاش متوقف شدن.
سوهو.
همراه دو نفر دیگه کنار دیوار ایستاده بودن.
تهیونگ ناخودآگاه کیفش رو محکم‌تر گرفت و سعی کرد از کنارشون رد بشه.
سوهو جلو اومد.
«کجا با این عجله، کیتن؟»
تهیونگ سرش رو پایین انداخت.
یکی از پسرها خندید.
«شنیدم دیروز با یه موتورسوار بودی. دوست‌پسر پیدا کردی؟»
تهیونگ سریع سرش رو تکون داد.
سوهو نزدیک‌تر شد.
«چی شده؟ دیگه با ما حرف نمی‌زنی؟»
تهیونگ دفترچه‌اش رو بیرون آورد و نوشت:
«لطفاً بذارین برم.»
سوهو دفترچه رو از دستش گرفت.
«بازم این مزخرفات؟»
دفترچه رو روی زمین انداخت.
تهیونگ سریع خم شد تا برش داره، اما یکی از پسرها کیفش رو گرفت و به گوشه راهرو پرت کرد.
چشم‌های تهیونگ پر از اشک شدن.
سوهو با تمسخر گفت:
«ببینم، اون موتوریه هم میاد نجاتت بده؟»
تهیونگ عقب رفت.
و درست همون لحظه...
صدای موتور بلندی از محوطه دانشگاه شنیده شد.
جونگ‌کوک
موتورش رو کنار جدول متوقف کرد.
کلاه کاسکتش رو برداشت و موهاش رو با دست مرتب کرد.
قرار بود فقط از جلوی دانشگاه رد بشه.
اما صدای خنده‌های چند نفر توجهش رو جلب کرد.
وقتی وارد راهرو شد، اولین چیزی که دید تهیونگ بود.
پسر کوچولوش گوشه دیوار ایستاده بود.
چشم‌هاش خیس بودن و دفترچه‌اش روی زمین افتاده بود.
جونگ‌کوک چند ثانیه نگاه کرد.
بعد دست‌هاش رو داخل جیب کت چرمی مشکی‌اش گذاشت.
«چه خبره اینجا؟»
سوهو برگشت.
«باز تو؟»
جونگ‌کوک نگاهش رو از سوهو گرفت و به تهیونگ دوخت.
«کیتی؟»
تهیونگ با دیدنش سرش رو بالا آورد.
چشم‌هاش گرد شدن.
جونگ‌کوک به صورت خیسش نگاه کرد.
«کی کاری کرده گریه کنی؟»
سوهو خندید.
«چیزی نیست، داشتیم باهاش شوخی می‌کردیم.»
جونگ‌کوک سرش رو کمی کج کرد.
«شوخی؟»
«آره، به تو چه ربطی داره؟»
لبخند جونگ‌کوک محو شد.
«به من چه ربطی داره؟»
چند ثانیه سکوت کرد.
بعد با لحنی کاملاً سرد گفت:
«گفتم دست از سرش بردار.»
سوهو جلو اومد و هلش داد.
«فکر کردی کی هستی؟»
جونگ‌کوک نگاه کوتاهی به شونه‌اش انداخت.
«اشتباه کردی.»
و بعد...
درگیری شروع شد.
چند لحظه بعد، صدای برخورد و اعتراض توی راهرو پیچید. جونگ‌کوک از خودش دفاع کرد و سوهو و همراهانش رو عقب راند.
یکی از پسرها سعی کرد دوباره به سمتش حمله کنه، اما جونگ‌کوک جلوش رو گرفت.
«گمشو.»
سوهو که حسابی عصبانی شده بود، بالاخره همراه دوستاش عقب‌نشینی کرد.
جونگ‌کوک یقه کتش رو مرتب کرد و نفسش رو بیرون داد.
بعد برگشت.
تهیونگ هنوز کنار دیوار ایستاده بود.
اشک‌هاش بی‌وقفه پایین می‌اومدن.
جونگ‌کوک نزدیکش شد.
«هی...»
تهیونگ با دیدنش لب‌هاش رو جمع کرد.
بعد ناگهان گریه‌اش شدیدتر شد.
جونگ‌کوک ابروهاش رو بالا برد.
«وای، گریه نکن کیتی تموم شد.»
- ۳۰
- ۲۲ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
