morning bitter
port 11
{2 June }
ویو آیین : از خواب بیدار شدم دیدم توی تخته یونگی خوابم برده چشمم و مالیدم دیدم هه جون از همه خداحافظی کرد و رفت قبل رفتنش اومد و پیشونی منو بوسید یونگی و سو جون هم داشتن حاضر میشدن .
آیین: یونگی هه جون کجا رفت ؟؟
یونگی :رفت کارهای مراسم رو انجام بده
آیین: سوجون بغلم کن.«لوس»
سوجون: بیا بغلم بریم دست و صورتت رو بشوریم.
آیین :من از دستشویی اومدم. یونگی کجا میری؟؟
یونگی: میرم به هه جون کمک کنم. آیین: نرو تو کجا میری سوجون ؟؟
سوجون :میرم پیش جویونگ کمکش کنم.
آیین: چرا همتون دارین میرین من رو تنها میزارین کی کمکم کنه که حاضر شم اگه برین گریه میکنم.
یونگی: نه من به سوا گفتم بیاد کمکت کنه حاضرشی چون گفتم شاید خوشت نیاد با پسرها آماده شی عشقم.
سوجون: من الان میرم به سوآ بگم بیاد
که زود حاضر شی با هم بریم
آیین : یونگی
یونگی : جونم.
آیین: هیچوقت منو تنها نذار
یونگی :باشه توام قول بده گریه نکن یا آیین :باشه
سوآ: من اومدم{بابایی که یونگی براش خریده اومد
}
آیین :سلام {بغلش کرد}
یونگی :سلام خوشگل شدی
سوآ: ممنون {قرمز شد }
آیین: شما دوتا خیلی به هم میاید{نگاه شیطون }
یونگی: واقعاً پیشی
آیین: به من نگو پیشی
سوآ: آیین لباست کجاست؟ { میخواد جو رو عوض کنه }
آیین: رو تخت سوجون
سوآ :بدو بیا حاضر شو
سو جون: بدو برو دیر شود
آیین: باشه دیگه
سوجون و یونگی: خداحافظ
آیین و سوآ : خداحافظ
آیین: سوآ
سوآ :بله
آیین: می دونستی تو و یونگی خیلی به هم میایید
سوآ: بله
آیین: میشه دوست دختر یونگی شی
سوآ:باید خود یونگی بخواد که من دوست دخترش بشم
آیین: یونگی به حرف من گوش میده من بهش میگم
سوا : باشه فعلا حالا بیام موهات رو درست کنم
سوا : خب خیلی خوب شود بریم پیش یونگی و سوجون
آیین : باشی
آیین :سارانگ میشه با ماشین ما بیای؟
سو جی هه: نه سارانگ
سارانگ: مامان بذار با ماشین آیین اینا برم
سوجی هه: نه همین که گفتم
چُول سو: سارانگ بس کن ساکت شو
بشین تو ماشین کم دردسر ندارم بعد بزارم با آیین بری .
آیین: باشه پس من میرم خداحافظ سارانگ
سوآ :ما میریم بیا
آیین :باشه
سوجون: بریم سوآ
آیین :باشه بریم
ویو سوجی هه (همسر اون _وو و دختر چول سو ): یعنی چی که آیین میخواد برای یک ماه بیاد خونه ما من خودم نمیتونم چهار تا بچه رو جمع کنم بعد یکی دیگه هم اضافه شه تازه چی خواهرش اگه قرار باشه بیاد خونه ما انقدر اذیتش میکنم که زودتر بره سئول پیش برادراش.
«در همان حال در کلیسا»
جو سنگینی برقرار بود از تمام بوسان اقوام دور و نزدیک و تقریباً تمام سرمایهدارها و سران اصلی و مسئولین ارشد بوسان در مراسم حضور داشتند البته کسی که برای یونگی حضورش خاص بود یونجی بود خاله بزرگ شاید او جواب سوالات ممتد در ذهن یونگی را داشت.
ویو هه جون : وقتی آیین وارد شد خیلی شیک و باکلاس بود همه چی عالی و خوب بود مراسم به نحو احسنت انجام میشد آیین توی اولین جایگاه نشسته بود گفته بودم یه صندلی خالی اونجا برای سواهم بزارن میتونستم حس رو از چشمهای دایی بخونم که چرا ردیف دوم نشسته که انگار گویی در حقش اجحاف شده.
©®©®©®©®© ®©®©®©®©®©®®©®©®©®
یه توضیح کوچیک درباره سارانگ
سارانگ ۱۲ سالشه و آیین ۱۰ سالشه آیین ۲ سال جهشی خونده خیلی کیوتو بامزه است خیلی هم عاشق رنگ صورتیه کلاً خیلی دخترون است یه برادر دوقلو ه نام سانها داره که خیلی به هم وابستن در کل خیلی مهربونه و خیلی آیین رو دوست داره ولی دقیقاً مامانش برعکس اون آیین رو اصلاً دوست نداره.
{2 June }
ویو آیین : از خواب بیدار شدم دیدم توی تخته یونگی خوابم برده چشمم و مالیدم دیدم هه جون از همه خداحافظی کرد و رفت قبل رفتنش اومد و پیشونی منو بوسید یونگی و سو جون هم داشتن حاضر میشدن .
آیین: یونگی هه جون کجا رفت ؟؟
یونگی :رفت کارهای مراسم رو انجام بده
آیین: سوجون بغلم کن.«لوس»
سوجون: بیا بغلم بریم دست و صورتت رو بشوریم.
آیین :من از دستشویی اومدم. یونگی کجا میری؟؟
یونگی: میرم به هه جون کمک کنم. آیین: نرو تو کجا میری سوجون ؟؟
سوجون :میرم پیش جویونگ کمکش کنم.
آیین: چرا همتون دارین میرین من رو تنها میزارین کی کمکم کنه که حاضر شم اگه برین گریه میکنم.
یونگی: نه من به سوا گفتم بیاد کمکت کنه حاضرشی چون گفتم شاید خوشت نیاد با پسرها آماده شی عشقم.
سوجون: من الان میرم به سوآ بگم بیاد
که زود حاضر شی با هم بریم
آیین : یونگی
یونگی : جونم.
آیین: هیچوقت منو تنها نذار
یونگی :باشه توام قول بده گریه نکن یا آیین :باشه
سوآ: من اومدم{بابایی که یونگی براش خریده اومد
}
آیین :سلام {بغلش کرد}
یونگی :سلام خوشگل شدی
سوآ: ممنون {قرمز شد }
آیین: شما دوتا خیلی به هم میاید{نگاه شیطون }
یونگی: واقعاً پیشی
آیین: به من نگو پیشی
سوآ: آیین لباست کجاست؟ { میخواد جو رو عوض کنه }
آیین: رو تخت سوجون
سوآ :بدو بیا حاضر شو
سو جون: بدو برو دیر شود
آیین: باشه دیگه
سوجون و یونگی: خداحافظ
آیین و سوآ : خداحافظ
آیین: سوآ
سوآ :بله
آیین: می دونستی تو و یونگی خیلی به هم میایید
سوآ: بله
آیین: میشه دوست دختر یونگی شی
سوآ:باید خود یونگی بخواد که من دوست دخترش بشم
آیین: یونگی به حرف من گوش میده من بهش میگم
سوا : باشه فعلا حالا بیام موهات رو درست کنم
سوا : خب خیلی خوب شود بریم پیش یونگی و سوجون
آیین : باشی
آیین :سارانگ میشه با ماشین ما بیای؟
سو جی هه: نه سارانگ
سارانگ: مامان بذار با ماشین آیین اینا برم
سوجی هه: نه همین که گفتم
چُول سو: سارانگ بس کن ساکت شو
بشین تو ماشین کم دردسر ندارم بعد بزارم با آیین بری .
آیین: باشه پس من میرم خداحافظ سارانگ
سوآ :ما میریم بیا
آیین :باشه
سوجون: بریم سوآ
آیین :باشه بریم
ویو سوجی هه (همسر اون _وو و دختر چول سو ): یعنی چی که آیین میخواد برای یک ماه بیاد خونه ما من خودم نمیتونم چهار تا بچه رو جمع کنم بعد یکی دیگه هم اضافه شه تازه چی خواهرش اگه قرار باشه بیاد خونه ما انقدر اذیتش میکنم که زودتر بره سئول پیش برادراش.
«در همان حال در کلیسا»
جو سنگینی برقرار بود از تمام بوسان اقوام دور و نزدیک و تقریباً تمام سرمایهدارها و سران اصلی و مسئولین ارشد بوسان در مراسم حضور داشتند البته کسی که برای یونگی حضورش خاص بود یونجی بود خاله بزرگ شاید او جواب سوالات ممتد در ذهن یونگی را داشت.
ویو هه جون : وقتی آیین وارد شد خیلی شیک و باکلاس بود همه چی عالی و خوب بود مراسم به نحو احسنت انجام میشد آیین توی اولین جایگاه نشسته بود گفته بودم یه صندلی خالی اونجا برای سواهم بزارن میتونستم حس رو از چشمهای دایی بخونم که چرا ردیف دوم نشسته که انگار گویی در حقش اجحاف شده.
©®©®©®©®© ®©®©®©®©®©®®©®©®©®
یه توضیح کوچیک درباره سارانگ
سارانگ ۱۲ سالشه و آیین ۱۰ سالشه آیین ۲ سال جهشی خونده خیلی کیوتو بامزه است خیلی هم عاشق رنگ صورتیه کلاً خیلی دخترون است یه برادر دوقلو ه نام سانها داره که خیلی به هم وابستن در کل خیلی مهربونه و خیلی آیین رو دوست داره ولی دقیقاً مامانش برعکس اون آیین رو اصلاً دوست نداره.
- ۳.۰k
- ۲۷ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط