عدالت

" عدالت "
پارت اول 🦋

دستبند فلزی حرکت دست هام رو محدود کرده بود.
باهمون دستا موهای لَخت کوتاهم رو به عقب هدایت کردم.
بازجو از در وارد شد و شروع به صحبت کرد:
_ مین ا.ت متولد ۶ دسامبر ۲۰۰۸ ، ۱۸ ساله
دختری که از ۱۴ سالگی مرتکب اعمال خشونت علیه مردم جامعه شد...
_ از ۱۲ سالگی ، هع دقت آمارتون رو گ...
ادامه داد:
_ میدونی حکمت چیه؟
تو چشم های سیاه مرد روبه روم خیره شدم.
چشم هاش درست مثل چشم های معصومش بود
همون چشم هایی که تو پونزده سالگی برای همیشه بسته شد...
سعی کردم افکارم رو پس بزنم.
باصدایی که جدیت توش موج میزد جواب دادم:
_ حکم آدمای کثیف این دنیا که زندگی رو برای خیلیا حروم کردن ، مجازات شدن شون به دست من بود.
مین ا.ت کابوس تمام آدمای این شهر بود. آدمایی که هیچوقت یاد نگرفتن بی کنار هیچوقت نباید آسیب ببینه. درست مثل شماهایی که هیچوقت دنبال دلیل اصلی ماجرا نبودید.
صداش تو اتاق پیچید:
_ دلیل اصلی تمام قتل هایی که تو این مدت اتفاق افتاده تو بودی مین ا.ت ، چرا فکر کردی تو باید عدالت رو اجرا کنی؟
پوزخندی زدم و با دستای بستم یقشو گرفتم:
_ میخوای بدونی چرا؟؟
چون شما هیجوقت عادل نبودید. شما فقط ادعا کردید
کی وقتی من تو ۱۰ سالگی مادرم جلوی چشمام کشته شد به داد منو و خواهرم رسید؟
کی وقتی یه حرومزاده داشت به خواهر ۱۴ سالم تج.اوز میکرد به دادش رسید؟ کی وقتی داشتم کلفتی کسی که باعث مرگ مادر و برادرم و باعث شد خواهرم دست به خود.کشی بزنه رو میکردم دنبال عدالت بود؟
وقتی میدیدم عدالتی وجود نداره من چرا باید عادل می بودم؟
الانم باید بمیرم ، چون به کسایی مثل خودم کمک کردم و شر اشرار رو از رو زمین کندم. کاری که امثال شما هیجوقت عرضه انجامش رو نداشت.
ولی دایون هیچوقت از کاری که کرده پشیمون نیست. من بازهم زنده بشم انتقام تک تک اعضای خانوادم رو خواهم گرفت!
چشم های مرد روبه روم رنگ غم به خودش گرفت. با بغض ازم پرسید:
_ دایونا... دایونا خودتی؟؟
جوابی ندادم... وقتی اشکاش رو دیدم تعجب کردم. با گریه ادامه داد:
_ دایون... تروخدا بگو خودتی... میدونی... میدونی چقدر دنبالت گشتم؟
باتعجب بهش خیره شدم که چشمم به سنجاق سینه ای که اسمش روش نوشته شده بود افتاد.
دنیام همونجا فرو ریخت...