زیر نور ماه2 پارت 12

#زیر_نور_ماه
ᴘᴀʀᴛ 93:

+ کسی که با دیدن تو یادش میوفتم، یه ستاره دنباله دار بود.. به همون درخشندگی و کمیابی..
پرده اشکی جلوی چشممو گرفت
+ به همون سرعتی که ستاره دنباله دار توی سیاهی شب ناپدید میشه، از زندگیم ناپدید شد..
سرمو بردم بالا و نفس عمیقی کشیدم
سایتو: حتما..خیلی دوسش داشتید..درسته؟
برا یه لحظه کل خاطراتمو با دازای مرور کردم و ناخوداگاه لبخندی روی ل/بام نشست
+ عاشقش بودم..خیلی زیاد..ولی هیچوقت نتونستم بهش بگم
- اون کس دیگه ای رو دوست داشت؟
سرمو تکون دادم
+ نه..اون احمق، دیوانه وار عاشق من بود..
- پس چیشد؟
چشمامو بستم و زیرل/ب گفتم: از دنیا.. رفت... اون..
چشمامو باز کردم و نفس عمیقی کشیدم
+ به هر حال..ممنونم ازت و..شرمنده که تو رو هم قاطی این ماجرا ها کردم
لبخندی زد و جواب داد: نه اصلا..خوشحالم که بهتون کمک کردم.. من دیگه میرم چویا سان..شب میبینمتون..
قبل از اینکه خارج بشه صداش کردم
+ سایتو..
- هوم..؟
+ گفتم که..لازم نیست چویا سان صدام کنی
لبخندی زد و سرشو اورد پایین
- باشه..چویا
اینو گفت و رفت بیرون..

«شب، ویو چویا»

لوپین طبق معمول شلوغ بود و صدای همهمه کل کافه رو پر کرده بود
چشمامو بستم
طعم تلخ و گس قهوه تا توی سرم میپیچید..
- چیز دیگه ای میخواید براتون بیارم؟
فنجونمو روی میز گذاشتم و به چشمای جنگلیش زل زدم
+ نه همین کافیه.. به نظرت بازرسه دیر نکرده؟
- ها؟..چرا باید الانا دیگه...
با روشن شدن مانیتور جلومون حرفشو قطع کرد
یه لایو بود از...
- چ..چویا این کسی که به صندلی بسته شده..
+ همون بازرس سیناتوعه درسته؟
سرشو به نشونه تاکید تکون داد
شوکه شده بودم
بازرسه رو به یه صندلی بسته بودن و از سر و صورتش خون میچکید
بعد از چند دقیقه یه مرد دیگه که یه شنل کاملا سیاه پوشیده بود اومد توی تصویر ولی صورتش اصلا قابل شناسایی نبود
جلوی سیناتو وایساد و با دستش چونشو محکم گرفت و سرشو اورد بالا و بعد به چپ و راست حرکتش داد تا کل صورتشو برانداز کنه و بعد هم صورت خودشو برد جلو و چیزی توی گوشش زمزمه کرد
نگاهی به دور و بر انداختم
همه جا سکوت بود
توی کافه ای که تا چند دقیقه پیش صدای منفجر شدن بمب هم شنیده نمیشد، الان..با این سکوت.. حتی صدای ضربان قلب مضطرب مشتری ها هم واضح به گوش میرسید..
دوباره به مانیتور زل زدم
مرد سیاهپوش چند قدم عقب رفت و اسلحشو به سمت سیناتو نشونه گرفت
سیناتو(با خستگی از درد): تو...کی هستی لعن.. ت..
هنوز حرفش تموم نشده بود که صدای شلیک و فریاد وحشتناک و خسته بعد از اون همه جا رو پر کرد و بعد هم..
یه شلیک دیگه..
درست وسط پیشونیش..
و از اونجایی که دوربین بهشون نزدیک بود، خون چند جای تصویر رو هم گرفت..
همه مات و مبهوت به مانیتور زل زده بودن
هیچکس هیچی نمیگفت تا اینکه مرد سیاهپوش رو به دوربین برگشت و با صدایی که مشخص بود با دستگاه تغییرش داده سکوت رو شکست و گفت: این.. عاقبت کساییه که سرشون تو کار خودشون نباشه..از این به بعد من.. قاتل چهار فرد سیاسی و الان هم.. قاتل مهمترین بازرس شهر، وحشت شهرم.. سیاهپوش دوچهره...