وارث سایه ها
p6.
سه شب بعد...
ساعت ۱۱:۵۵ شب.
باران شدیدی جنگل اطراف عمارت بلکوود را در تاریکی فرو برده بود.
ماشین مشکی جونگکوک چند صد متر دورتر توقف کرد.
ات به عمارت قدیمی خیره شد.
«همینجاست...»
جونگکوک اسلحهاش را بررسی کرد و گفت: «طبق نقشه، قرار بود تنها بیای. ولی من هیچوقت اجازه نمیدم تنهایی وارد این جهنم بشی.»
در بیسیم، صدای نامجون شنیده شد:
«ما اطراف عمارت مستقریم. اگر اوضاع خراب شد، کمتر از یک دقیقه میرسیم.»
ات و جونگکوک آرام وارد عمارت شدند.
درِ چوبی با صدایی بلند پشت سرشان بسته شد.
ناگهان همه چراغها روشن شدند.
در انتهای سالن، مردی با ماسک نقرهای روی صندلی نشسته بود.
او آرام دست زد.
«خوش اومدید... وارث سایهها.»
ات قدمی جلو رفت.
«پدرم کجاست؟»
مرد بدون جواب دادن، دکمهای را فشار داد.
پردهی بزرگی کنار رفت.
پشت شیشهای ضدگلوله، مردی با موهای جوگندمی و دستهای بسته ایستاده بود.
چشمهای ات پر از اشک شد.
«بابا...»
مرد با تمام توان دستش را روی شیشه گذاشت.
«ات... فرار کن! این یه تلهست!»
همان لحظه، صدای انفجار در طبقهی بالا پیچید.
مهاجمان از هر طرف وارد سالن شدند.
جونگکوک ات را پشت سر خودش کشید.
«ازش فاصله بگیر!»
درگیری شدیدی آغاز شد.
جونگکوک چند نفر را از پا درآورد، اما تعداد دشمنان خیلی زیاد بود.
در همین لحظه، مرد نقابدار آرام ماسکش را برداشت.
همه خشکشان زد.
او برادر بزرگتر جونگکوک، «کای» بود؛ کسی که سالها پیش همه تصور میکردند کشته شده است.
جونگکوک با ناباوری گفت: «...تو؟»
کای لبخند تلخی زد.
«تعجب کردی؟ همه فکر میکردن مردم... و من هم اجازه دادم همین فکر رو بکنن.»
ات با حیرت به آن دو نگاه کرد.
کای ادامه داد: «خاندان سایهها، خانوادهی من رو نابود کرد. حالا نوبت منه که آخرین وارثشون رو از بین ببرم.»
جونگکوک یک قدم جلو رفت.
«اگر میخوای به ات برسی... باید اول از روی جنازهی من رد بشی.»
کای اسلحهاش را بالا آورد.
اما ناگهان...
تق!
صدای شلیک از پشت سالن آمد.
گلوله به دست کای خورد و اسلحهاش روی زمین افتاد.
همه برگشتند.
در ورودی عمارت، دختری با کت چرمی مشکی ایستاده بود.
موهای بلندش با باران خیس شده بود و در دستش یک تکتیرانداز دیده میشد.
او با لبخندی مطمئن گفت:
«فکر کردید بدون من این مأموریت رو شروع میکنید؟»
ات با تعجب زمزمه کرد:
«...هانا؟!»
دختری که همه تصور میکردند سالها پیش ناپدید شده...
حالا درست در حساسترین لحظه برگشته بود.
ادامه دارد... 🖤🔥 p6.
سه شب بعد...
ساعت ۱۱:۵۵ شب.
باران شدیدی جنگل اطراف عمارت بلکوود را در تاریکی فرو برده بود.
ماشین مشکی جونگکوک چند صد متر دورتر توقف کرد.
ات به عمارت قدیمی خیره شد.
«همینجاست...»
جونگکوک اسلحهاش را بررسی کرد و گفت: «طبق نقشه، قرار بود تنها بیای. ولی من هیچوقت اجازه نمیدم تنهایی وارد این جهنم بشی.»
در بیسیم، صدای نامجون شنیده شد:
«ما اطراف عمارت مستقریم. اگر اوضاع خراب شد، کمتر از یک دقیقه میرسیم.»
ات و جونگکوک آرام وارد عمارت شدند.
درِ چوبی با صدایی بلند پشت سرشان بسته شد.
ناگهان همه چراغها روشن شدند.
در انتهای سالن، مردی با ماسک نقرهای روی صندلی نشسته بود.
او آرام دست زد.
«خوش اومدید... وارث سایهها.»
ات قدمی جلو رفت.
«پدرم کجاست؟»
مرد بدون جواب دادن، دکمهای را فشار داد.
پردهی بزرگی کنار رفت.
پشت شیشهای ضدگلوله، مردی با موهای جوگندمی و دستهای بسته ایستاده بود.
چشمهای ات پر از اشک شد.
«بابا...»
مرد با تمام توان دستش را روی شیشه گذاشت.
«ات... فرار کن! این یه تلهست!»
همان لحظه، صدای انفجار در طبقهی بالا پیچید.
مهاجمان از هر طرف وارد سالن شدند.
جونگکوک ات را پشت سر خودش کشید.
«ازش فاصله بگیر!»
درگیری شدیدی آغاز شد.
جونگکوک چند نفر را از پا درآورد، اما تعداد دشمنان خیلی زیاد بود.
در همین لحظه، مرد نقابدار آرام ماسکش را برداشت.
همه خشکشان زد.
او برادر بزرگتر جونگکوک، «کای» بود؛ کسی که سالها پیش همه تصور میکردند کشته شده است.
جونگکوک با ناباوری گفت: «...تو؟»
کای لبخند تلخی زد.
«تعجب کردی؟ همه فکر میکردن مردم... و من هم اجازه دادم همین فکر رو بکنن.»
ات با حیرت به آن دو نگاه کرد.
کای ادامه داد: «خاندان سایهها، خانوادهی من رو نابود کرد. حالا نوبت منه که آخرین وارثشون رو از بین ببرم.»
جونگکوک یک قدم جلو رفت.
«اگر میخوای به ات برسی... باید اول از روی جنازهی من رد بشی.»
کای اسلحهاش را بالا آورد.
اما ناگهان...
تق!
صدای شلیک از پشت سالن آمد.
گلوله به دست کای خورد و اسلحهاش روی زمین افتاد.
همه برگشتند.
در ورودی عمارت، دختری با کت چرمی مشکی ایستاده بود.
موهای بلندش با باران خیس شده بود و در دستش یک تکتیرانداز دیده میشد.
او با لبخندی مطمئن گفت:
«فکر کردید بدون من این مأموریت رو شروع میکنید؟»
ات با تعجب زمزمه کرد:
«...هانا؟!»
دختری که همه تصور میکردند سالها پیش ناپدید شده...
حالا درست در حساسترین لحظه برگشته بود.
ادامه دارد... 🖤🔥 p6.
- ۴.۸k
- ۱۶ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط