{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

باید امشب چمدانی را

باید امشب چمدانی را
که به اندازه پیراهن تنهایی من جا دارد بردارم
وبه سمتی بروم
که درختان حماسی پیداست
روبه آن وسعت بی واژه که همواره مرا میخواند
یک نفر باز صدا زد سهراب
کفش هایم کو؟
دیدگاه ها (۱)

چیزهایی همست لحظه هایی پر اوجمثلا شاعره ای را دیدمآنچنان محو...

عصرتون پرازمهربانی

𝗕𝗿𝗼𝗸𝗲𝗻 𝗣𝗼𝗶𝗻𝘁𝗲 {پوانِ شکسته}𝗣𝗮𝗿𝘁 𝟳𝟱 وقتی بالاخره با هزار مکاف...

هم اتاقی قدیمی -پارت-۳۶

نمیبخشمت p.4

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط