فیک بونتن
خببب این برای بار ۴م هستش که من دارم اینو مینویسم و این پست ارسال نمیشه🐡
دیگه به اینجام رسیده به مولا...
باح.. قبل شروع یچی بگم که.. من پست قبلی که گذاشتم برام لود نمیشه و منم خافظم :🐡 هستش پس قبل شروع یه توضیحاتی میدم که ببینم چیا رو گفتم چیا رو نگفتم؛ این فیک از زمان بونتنه البته یه زمان قبلشم ربط داره ها 🐡 عه اسپویل شد- دهن لقی به روایت متن:
بعدشم توی این فیک اما زندس و با دراکن 💍 کرده و پچه هم داره🎀
اونم بی دلیل نیست واسه آزار مایکی باید یه نقطه ضعف پیدا میکردم ولی پیدا نمیشد منم یکی خلق کردم🐡
دیگه یادم نمیاد.. دیگه چی نوشتم دفعه قبل.. عر.. اهاا اتفاقاتی که توی مانگا افتاده توی این فیک نمی‌افته، با اون فرق داره یکم دلیلشم مشخصه حافظه من:🐡 و من بجز اینکه تو مانگا قیافه مایکی چجوری بود چیز دیگه ای یادم نمیاد🎀🐸
راستی.. از من انتظار شاعری نداشته باشین که درست و حسابی فیک رو شرو کنم 😂
البته فعععک نکنم کسی اینو بخونه ولی خب.. بریم که رفتیمح
-------------------------------------------------------
part.1
---------------------------------------------
نیمه های شب، در سایه خانه ای متروکه هنگامی که در نگاهش ذره ای احساس نبود، بر روی زمین نشسته بود و سیگاری نیمه سوخته در دستانش بود، به شاپرکان خونین¹ روبه رویش مینگریست.
دود سیگارش به آرامی در هوای سنگین شب می پیچید و با بوی خاک و نم دیوارها درهم می آمیخت. شاپرکان خونین، گویی رقص کنان بر فراز بقایای ۱۱ نفر که به صورت فجیعی به قتل رسیده بودند، با بال های سیاه و لکه دارشان می چرخیدند. هرچند، هر حرکتشان، برای او که ناظر صحنه بود، نظمی وهم آلود داشت. (دوستان یعنی با نظم بود حرکتشون🐡 میگم دیگه من عرضه ندا-)
چشم های سبزش سیاهی مطلق را می کاوید، اما نه برای یافتن چیزی، بلکه برای لذت بردن از گستردگی تاریکی خود خالق آن بود. لب هایش به پوزخندی نامحسوس اما رضایت بخش گشوده شد.
+یازده.. (زیر لب زمزمه کرد)
صدایش به سختی شنیده می‌شد،
+تعداد کافی واسه یه شب خوب!
ناگهان، صدای خش خش برگ ها از پشت سرش، سکوتش را بهم زد. برگشت، در تاریکی، حرکتی سریع اما نامنظم را دید. شاید یکی از جاسوسان توانسته بود خود را به آنجا بکشاند؟ یا شاید فقط صدای باد بود؟
اما نگاه او تغییری نکرده بود؛ همچنان سرد، محاسبه گر و بی تفاوت. بلند شد و سیگارش را بر روی زمین انداخت و با نوک کفشش آن را له کرد.
+به نظر میرسه هنوز کار تموم نشده، *پوزخند* هرچند منم وقت زیادی دارم..
شب هنوز در اوج بود و او نیز آماده ی بازی بعدیش بود که...
--------------------------------------------------
تاماااممم
--------------------------------------------------
جععررر این دیگه چه سمیه من نوشتم 🐡
واسه همینه از این مدل نوشتنا خوشم نمیاد ولی برا پارت ۱ لازم بودح 🐸🎀
مغزم رگ به رگ شد تا من اینو تموم کنم...
「شاپرکان خونین¹: نماد مرگه ها واقعا وجود ندارن」
فک کنم خودتون فهمیدید توی صحنه اول کی اونجا بودح.. بعععله پلنگ صورتی عازیزمون (شوخی)
خب دیگه جانهههه ^^
راستی من کصدستی دارم چیز عجیبی دیدین نادیدش بگیرین 😃💔
دیگه به اینجام رسیده به مولا...
باح.. قبل شروع یچی بگم که.. من پست قبلی که گذاشتم برام لود نمیشه و منم خافظم :🐡 هستش پس قبل شروع یه توضیحاتی میدم که ببینم چیا رو گفتم چیا رو نگفتم؛ این فیک از زمان بونتنه البته یه زمان قبلشم ربط داره ها 🐡 عه اسپویل شد- دهن لقی به روایت متن:
بعدشم توی این فیک اما زندس و با دراکن 💍 کرده و پچه هم داره🎀
اونم بی دلیل نیست واسه آزار مایکی باید یه نقطه ضعف پیدا میکردم ولی پیدا نمیشد منم یکی خلق کردم🐡
دیگه یادم نمیاد.. دیگه چی نوشتم دفعه قبل.. عر.. اهاا اتفاقاتی که توی مانگا افتاده توی این فیک نمی‌افته، با اون فرق داره یکم دلیلشم مشخصه حافظه من:🐡 و من بجز اینکه تو مانگا قیافه مایکی چجوری بود چیز دیگه ای یادم نمیاد🎀🐸
راستی.. از من انتظار شاعری نداشته باشین که درست و حسابی فیک رو شرو کنم 😂
البته فعععک نکنم کسی اینو بخونه ولی خب.. بریم که رفتیمح
-------------------------------------------------------
part.1
---------------------------------------------
نیمه های شب، در سایه خانه ای متروکه هنگامی که در نگاهش ذره ای احساس نبود، بر روی زمین نشسته بود و سیگاری نیمه سوخته در دستانش بود، به شاپرکان خونین¹ روبه رویش مینگریست.
دود سیگارش به آرامی در هوای سنگین شب می پیچید و با بوی خاک و نم دیوارها درهم می آمیخت. شاپرکان خونین، گویی رقص کنان بر فراز بقایای ۱۱ نفر که به صورت فجیعی به قتل رسیده بودند، با بال های سیاه و لکه دارشان می چرخیدند. هرچند، هر حرکتشان، برای او که ناظر صحنه بود، نظمی وهم آلود داشت. (دوستان یعنی با نظم بود حرکتشون🐡 میگم دیگه من عرضه ندا-)
چشم های سبزش سیاهی مطلق را می کاوید، اما نه برای یافتن چیزی، بلکه برای لذت بردن از گستردگی تاریکی خود خالق آن بود. لب هایش به پوزخندی نامحسوس اما رضایت بخش گشوده شد.
+یازده.. (زیر لب زمزمه کرد)
صدایش به سختی شنیده می‌شد،
+تعداد کافی واسه یه شب خوب!
ناگهان، صدای خش خش برگ ها از پشت سرش، سکوتش را بهم زد. برگشت، در تاریکی، حرکتی سریع اما نامنظم را دید. شاید یکی از جاسوسان توانسته بود خود را به آنجا بکشاند؟ یا شاید فقط صدای باد بود؟
اما نگاه او تغییری نکرده بود؛ همچنان سرد، محاسبه گر و بی تفاوت. بلند شد و سیگارش را بر روی زمین انداخت و با نوک کفشش آن را له کرد.
+به نظر میرسه هنوز کار تموم نشده، *پوزخند* هرچند منم وقت زیادی دارم..
شب هنوز در اوج بود و او نیز آماده ی بازی بعدیش بود که...
--------------------------------------------------
تاماااممم
--------------------------------------------------
جععررر این دیگه چه سمیه من نوشتم 🐡
واسه همینه از این مدل نوشتنا خوشم نمیاد ولی برا پارت ۱ لازم بودح 🐸🎀
مغزم رگ به رگ شد تا من اینو تموم کنم...
「شاپرکان خونین¹: نماد مرگه ها واقعا وجود ندارن」
فک کنم خودتون فهمیدید توی صحنه اول کی اونجا بودح.. بعععله پلنگ صورتی عازیزمون (شوخی)
خب دیگه جانهههه ^^
راستی من کصدستی دارم چیز عجیبی دیدین نادیدش بگیرین 😃💔
- ۶.۶k
- ۱۴ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
