بازی تلخ تکرار)p23

#part_23

کاترین
آهسته پلک میزدم و نگاش میکردم،این مرد امشب منو از یه فاجعه نجات داده بود..حس میکنم فقط یه امشبم از دست پدرم در امانم.
تو نوره کم ماشین صورتش بیشتر جدی دیده می‌شد..
–تو..همیشه اینقدر جدی هستی؟
تو همون حالت که به روبه روش نگاه می‌کرد گفت :معمولا اره
گوشه لبم بالا رفت
–ممنون که نبردیم عمارت
چیزی نگفت و منم سعی کردم دیگه دهنمو باز نکنم
بالاخره جلوی یه برج نگه داشت..
پیاده شد و اومد دره سمت منو باز کرد،یکم خم شد و گفت : میتونی خودت بیای
–آره..
کمربندم رو باز کردم و با برداشتن کتش از روم پیاده شدم
اما به محض اینکه پیاده شدم کتش رو انداخت رو شونم
یه لحظه نگاش کردمو سریع چشم دزدیدم
رفتیم داخل آسانسور و من با تکیه به دیوارش چشمامو برای لحظه‌ای بستم تا رسیدیم به طبقه مورد نظر
در رو باز کرد و گفت : برو تو
اول من رفتم بعد اون اومد،اینقدر حالم خوش نبود که بخوام اطراف رو تجزیه تحلیل کنم اما اون بوی ملایم و خوبی که توی این خونه پیچیده بود حس خیلی خوبی داشت!
به سمت اتاقی بردم و درش رو باز کرد
–اینجا استراحت کن چیزی خواستی صدام بزن
خواست بره که گوشه لباسش رو گرفتم
نیم نگاهی بهم انداخت
–چیشده؟
–میشه نری…نمیخوام تنها باشم
کاملا ناخودآگاه خودمو نزدیکتر کردم بهش و لبامو به لباش رسوندم…حس گرمایی که تو تنم پخش شده بود حالا چند برابر بود
تعجب بود فقط…بی حرکت اما بعده چن ثانیه نوبته متعجب شدن من بود که همراهیم کرد اما فقط چند ثانیه و بعد آروم از خودش جدام کرد و نفس عمیقی کشید
–کاترین
تلنگری که معدم بهم زد باعث شد دستمو جلوی دهنم بگیرمو سریع به سمت اون دره بسته تو اتاق که سرویس بود برم و هرچی تو معدم بود و بالا بیارم