دخترِ اردیبهشت»

دخترِ اردیبهشت»
‌
او نه فقط یک فصل است،
که خود، معنایِ بهار است.
وقتی قدم می‌گذارد،
گویی زمین، یک‌باره لبخند می‌زند؛
و درختان، با اشتیاق،
لباسِ سبز بر تن می‌کنند.
‌
در چشمانش،
رنگِ آسمانِ صافِ اردیبهشت است،
و در لبخندش،
نرمِ نسیمِ عصرگاهی...
که از میانِ شکوفه‌های گیلاس می‌گذرد.
‌
او،
بیانیِ شاعرانه از رهایی است؛
همان‌گونه که گل‌ها،
بی‌هیچ دلیلی،
از میانِ یخ‌های باقی‌مانده،
با عزمِ عشق، سر برمی‌آورند.
‌
دخترِ اردیبهشت،
یعنی تمامِ خوشبختی،
که در کالبدِ یک زن،
به شکوفه نشسته است.