وانشات ته سکوت نیمه شب (گرگینه)(پارت5)
ا/ت : صدای جیک جیک پرنده ها رو مخم بود اینقدر این ور اون ور کردم خودمو تا بلند شدم یه پرنده چقدر میتونه صداش بلند باشه به سمت در رفتم که باز خوردم تو در دستگیره در گرفتم باز کنم دستگیره هم کنده شد پوکر فیس به دستگیره تویه دست نگاه کردم در باز کردم خیلی آهسته قدم برداشتم تهیونگ داشت چوب مینداخت داخل شومینه کوکم رو مبل خواب بود که صبح بخیری گفتم تهیونگ برگشت نگاهم کرد بهم صبح بخیر گفت دوباره آهسته آهسته به سمت بیرون رفتم تاخواستم در باز کنم برم بیرون صدای داد تهیونگ شنیدم که گفت صبر کن وایستادم گفتم چی شده ؟ گفت میخوای خودت با نور بسوزونی گیج منگ یه نگاهی به خودم کردم یه نگاهی به بیرون کردم قضیه گرفتم که کوک با صدای خوابالو گفت هوا ابریه میتونه بره. خیلی با احتیاط فقط دستم بردم بیرون دیدم چیزیم نمیشه آروم آروم بیشتر رفتم بیرون به اطراف نگاه کردم پرنده ای در کار نبود پس صدا از کجا داره میاد یهو یه صدا بغل گوشم گفت دنبال چی میگردی ؟ واکنش سریعی نشون دادم که دیدم کوکه گفتم دنبال پرنده گفت یه چند مایلی ازمون دور ترن گفتم پس چجوری دارم صداشونو میشنوم با انگشت زد رویه گوشاش گفت اینم یه مسئله دیگس
پردازش این همه اینا سخت بود تازه داشتم به درد بدنم عادت میکردم کوک می گفت چون بدنم درحال تناسخه طبیعیه
کوک ازم دور شد پشت یه حاله کوچیک از نور ایستاد برگشت به کلبه نگاه کرد گفت برادر نمیخوای انگشتر منو بدی
در همون حال تهیونگ کنارم ایستاد در حالی یه لیوان که ازش بخار بلند میشد تو دستش بود به در تکیه داد گفت : فعلا تنبیهت همینه تا تویه شهر نیای
کنجکاو شدم پرسیدم: انگشتر؟ گفت آره انگشتر باهاش میتونه تویه آفتاب بره گفتم : بازم از این انگشترا داری با تأسف سر تکون داد گفت : نه بیخیال سری تکون دادم برگشتم تو کلبه کنار شومینه نشستم الان نه میتونم برم تویه آفتاب خب همیشه که هوا ابری نیست و حتی نمی تونم برگردم خونه چون تهیونگ میگه الان دیدن آدم برام مساوی با قتل عام یک طرفه یعنی واقعا میتونم یه نفر بکشم؟ انقدرم روحیات قوی ای ندارم برای کشتن کسی در حالی که داشتم به خون فکر میکردم
دلم ضعف رفت به اون یخچال کوچیک نگاه کردم یه حسی درونم میگفت نه نباید دیگه خون بخوری یه حسی میگفت بجنب برو برش دار.....
پردازش این همه اینا سخت بود تازه داشتم به درد بدنم عادت میکردم کوک می گفت چون بدنم درحال تناسخه طبیعیه
کوک ازم دور شد پشت یه حاله کوچیک از نور ایستاد برگشت به کلبه نگاه کرد گفت برادر نمیخوای انگشتر منو بدی
در همون حال تهیونگ کنارم ایستاد در حالی یه لیوان که ازش بخار بلند میشد تو دستش بود به در تکیه داد گفت : فعلا تنبیهت همینه تا تویه شهر نیای
کنجکاو شدم پرسیدم: انگشتر؟ گفت آره انگشتر باهاش میتونه تویه آفتاب بره گفتم : بازم از این انگشترا داری با تأسف سر تکون داد گفت : نه بیخیال سری تکون دادم برگشتم تو کلبه کنار شومینه نشستم الان نه میتونم برم تویه آفتاب خب همیشه که هوا ابری نیست و حتی نمی تونم برگردم خونه چون تهیونگ میگه الان دیدن آدم برام مساوی با قتل عام یک طرفه یعنی واقعا میتونم یه نفر بکشم؟ انقدرم روحیات قوی ای ندارم برای کشتن کسی در حالی که داشتم به خون فکر میکردم
دلم ضعف رفت به اون یخچال کوچیک نگاه کردم یه حسی درونم میگفت نه نباید دیگه خون بخوری یه حسی میگفت بجنب برو برش دار.....
- ۱۵.۴k
- ۰۸ اسفند ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط