داستان عاشقانه جدید
قسمت بیست و سه:
لونا با شنیدن صدای مادرش خشکش زد.
— «مامان...؟»
کای فوراً دستش را گرفت.
— «لونا، صبر کن.»
اما لونا دستش را کشید و به سمت در رفت.
همین که در را باز کرد، زنی با موهای خیس و صورتی خسته روبه‌رویش ایستاده بود.
لونا نفسش بند آمد.
— «مامان...»
زن با چشم‌هایی پر از اشک به او نگاه کرد.
— «بالاخره پیدات کردم.»
لونا خودش را در آغوش مادرش انداخت.
اما ناگهان صدای شلیک از بیرون بلند شد.
مادر لونا او را به زمین کشید.
— «همه‌تون بخوابید!»
کای لونا را پشت خودش کشید و در را بست.
میا که تازه از اتاق بیرون آمده بود، وحشت‌زده گفت:
— «این دیگه چه جهنمیه؟!»
کای به پنجره نگاه کرد.
— «پیدامون کردن.»
لونا دست مادرش را گرفت.
— «کی؟»
مادرش با ترس به کای نگاه کرد.
— «همون مردی که دوازده سال پیش آتیش رو راه انداخت.»
کای ناگهان به لونا نزدیک شد.
— «باید بریم.»
لونا هنوز شوکه بود.
— «کای...»
— «چی؟»
— «اگه امشب آخرین شبمون باشه چی؟»
کای چیزی نگفت.
فقط صورتش را بین دست‌هایش گرفت و او را بوسید.
یک بوسه‌ی کوتاه، اما پر از ترس و دلتنگی.
وقتی فاصله گرفتند، لونا زمزمه کرد:
— «قول بده تنهام نذاری.»
کای پیشانی‌اش را به پیشانی او تکیه داد.
— «این بار حتی اگه دنیا بخواد تو رو ازم بگیره... نمی‌ذارم.»
ناگهان صدای شکستن شیشه آمد.
کای لونا را عقب کشید، اما پایش به میز گیر کرد و هر دو روی زمین افتادند.
کای روی لونا افتاده بود.
برای چند ثانیه فقط به هم خیره شدند.
لونا با لبخند کم‌رنگی گفت:
— «فکر کنم این دفعه تو منو انداختی.»
کای با وجود ترس، لبخند زد.
— «پس تقصیر من شد.»
لونا آرام دستش را دور گردن کای حلقه کرد.
— «جبرانش کن.»
کای خم شد و دوباره او را بوسید.
اما همان لحظه مادر لونا فریاد زد:
— «کای! از لونا فاصله بگیر!»
هر دو برگشتند.
مادر لونا با چشمانی وحشت‌زده به کای خیره شده بود.
— «چون اون چیزی که دوازده سال پیش بهت گفتن... دروغ بود.»
کای آرام از جا بلند شد.
— «چی رو؟»
مادر لونا با صدایی لرزان گفت:
— «تو قرار نبود لونا رو نجات بدی...»
سکوت.
— «تو قرار بود باعث مرگش بشی.»
لونا با شنیدن صدای مادرش خشکش زد.
— «مامان...؟»
کای فوراً دستش را گرفت.
— «لونا، صبر کن.»
اما لونا دستش را کشید و به سمت در رفت.
همین که در را باز کرد، زنی با موهای خیس و صورتی خسته روبه‌رویش ایستاده بود.
لونا نفسش بند آمد.
— «مامان...»
زن با چشم‌هایی پر از اشک به او نگاه کرد.
— «بالاخره پیدات کردم.»
لونا خودش را در آغوش مادرش انداخت.
اما ناگهان صدای شلیک از بیرون بلند شد.
مادر لونا او را به زمین کشید.
— «همه‌تون بخوابید!»
کای لونا را پشت خودش کشید و در را بست.
میا که تازه از اتاق بیرون آمده بود، وحشت‌زده گفت:
— «این دیگه چه جهنمیه؟!»
کای به پنجره نگاه کرد.
— «پیدامون کردن.»
لونا دست مادرش را گرفت.
— «کی؟»
مادرش با ترس به کای نگاه کرد.
— «همون مردی که دوازده سال پیش آتیش رو راه انداخت.»
کای ناگهان به لونا نزدیک شد.
— «باید بریم.»
لونا هنوز شوکه بود.
— «کای...»
— «چی؟»
— «اگه امشب آخرین شبمون باشه چی؟»
کای چیزی نگفت.
فقط صورتش را بین دست‌هایش گرفت و او را بوسید.
یک بوسه‌ی کوتاه، اما پر از ترس و دلتنگی.
وقتی فاصله گرفتند، لونا زمزمه کرد:
— «قول بده تنهام نذاری.»
کای پیشانی‌اش را به پیشانی او تکیه داد.
— «این بار حتی اگه دنیا بخواد تو رو ازم بگیره... نمی‌ذارم.»
ناگهان صدای شکستن شیشه آمد.
کای لونا را عقب کشید، اما پایش به میز گیر کرد و هر دو روی زمین افتادند.
کای روی لونا افتاده بود.
برای چند ثانیه فقط به هم خیره شدند.
لونا با لبخند کم‌رنگی گفت:
— «فکر کنم این دفعه تو منو انداختی.»
کای با وجود ترس، لبخند زد.
— «پس تقصیر من شد.»
لونا آرام دستش را دور گردن کای حلقه کرد.
— «جبرانش کن.»
کای خم شد و دوباره او را بوسید.
اما همان لحظه مادر لونا فریاد زد:
— «کای! از لونا فاصله بگیر!»
هر دو برگشتند.
مادر لونا با چشمانی وحشت‌زده به کای خیره شده بود.
— «چون اون چیزی که دوازده سال پیش بهت گفتن... دروغ بود.»
کای آرام از جا بلند شد.
— «چی رو؟»
مادر لونا با صدایی لرزان گفت:
— «تو قرار نبود لونا رو نجات بدی...»
سکوت.
— «تو قرار بود باعث مرگش بشی.»
- ۴.۶k
- ۳۱ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
