فیک : بین راندها

پارت ۱۴۶

بالاخره...

روز تولد آنا رسید.

از صبح، آنا هیچ چیز غیرعادی‌ای حس نکرده بود.

برعکس...

همه بیش از حد عادی رفتار می‌کردند.

همین هم کمی مشکوکش کرده بود.

---

وقتی وارد باشگاه شد...

جیمین فقط گفت:

ـ «صبح بخیر.»

تهیونگ بدون اینکه حتی سرش را بلند کند، مشغول بستن بند دستکشش بود.

ـ «صبح بخیر.»

کوک هم فقط لبخند زد.

ـ «خوب خوابیدی؟»

آنا با تعجب نگاهشان کرد.

با خودش گفت:

«عجیبه...»

«امروز هیچ‌کس چیزی نگفت؟»

---

چند ساعت بعد...

تمرین تمام شد.

استاد کانگ با همان لحن همیشگی گفت:

ـ «آنا.»

ـ «یه لحظه بیا دفتر.»

ـ «چشم استاد.»

آنا وارد دفتر شد.

همین که در بسته شد...

تهیونگ با هیجان گفت:

ـ «بچه‌ها سریع!»

---

سه نفر با سرعت مشغول شدند.

جیمین کیک را روی میز گذاشت.

کوک جعبه‌ی هدیه را کنار آن قرار داد.

تهیونگ آخرین بادکنک را بست.

بعد با غرور گفت:

ـ «تموم شد!»

---

استاد کانگ چند دقیقه بعد از دفتر بیرون آمد.

ـ «آنا...»

ـ «بیا بیرون.»

آنا قدمی جلو گذاشت.

چراغ‌های سالن خاموش بود.

با تعجب گفت:

ـ «چرا اینجا انقدر...»

هنوز جمله‌اش تمام نشده بود که...

چراغ‌ها روشن شدند.

همه با صدای بلند گفتند:

«تولدت مبارک!»

---

آنا از شدت غافلگیری همان‌جا ایستاد.

نگاهش بین استاد کانگ...

کوک...

جیمین...

و تهیونگ می‌چرخید.

چشم‌هایش کم‌کم پر از اشک شد.

---

تهیونگ با شیطنت گفت:

ـ «نه نه...»

ـ «امروز گریه ممنوع!»

جیمین خندید.

ـ «حداقل بذار اول کیک رو ببینه.»

---

آنا دستش را جلوی دهانش گذاشت.

ـ «شما...»

ـ «همه‌ی اینا رو...»

استاد کانگ لبخند زد.

ـ «چون لیاقتش رو داشتی.»

---

چند دقیقه بعد...

همه دور میز جمع شدند.

آنا شمع‌ها را فوت کرد.

همه دست زدند.

تهیونگ اولین نفر بود که یک تکه خامه با انگشت برداشت.

جیمین همان لحظه دستش را گرفت.

ـ «تهیونگ...»

ـ «حق نداری.»

تهیونگ با تعجب گفت:

ـ «چرا؟»

جیمین با همان قیافه‌ی جدی گفت:

ـ «قول داده بودی امروز خرابکاری نکنی.»

کوک و آنا خندیدند.

تهیونگ با قیافه‌ای مظلوم گفت:

ـ «خیانت از طرف بهترین دوستم...»

جیمین آرام لبخند زد.

ـ «بعد از مراسم هر کاری خواستی بکن.»

---

چند دقیقه بعد...

کوک جعبه‌ی هدیه را برداشت.

قلبش تند می‌زد.

آرام روبه‌روی آنا ایستاد.

ـ «تولدت مبارک...»

ـ «امیدوارم...»

ـ «هر وقت این هدیه رو می‌بینی، یادت بیاد چقدر برای من ارزشمندی.»

آنا با لبخند جعبه را گرفت.

آرام درش را باز کرد.

همان لحظه...

چشم‌هایش گرد شد.

ـ «نه...»

ـ «این...»

همان دستکش‌های سفید و طلایی بودند.
همان‌هایی که چند هفته قبل فقط با حسرت نگاهشان کرده بود.
و زیر دستکش ها همون دستبندی بود که دلش میخواست برای اون باشه

---

آنا با ناباوری به کوک نگاه کرد.

ـ «از کجا...؟»

تهیونگ با خنده گفت:

ـ «یه نفر از همون روز که از ویترین خوشت اومد، دیگه حواسش جای دیگه نبود.»

کوک خجالت‌زده نگاهش را پایین انداخت.

دستبند رو از جعبه در آورد و دستش دراز کرد
آنا هم دستش رو توی دست کوک گذاشت
کوک دستبند رو براش بست بعد بوسه ای روی پشت آنا گذاشت

آنا هم از شدت خجالت سرش رو پایین انداخت ولی بعد گونه کوک رو بوسید

تهیونگ و جیمین هم در حال کنترل خنده اشون بودن
استاد کانگ هم باورش نمیشد این بچه ها اینقدر بزرگ شده باشن
---

داخل جعبه...

یک پاکت کوچک هم بود.

آنا آن را باز کرد.

نامه را بیرون آورد.

هنوز چیزی نخوانده بود...

که تهیونگ با شیطنت گفت:

ـ «بلند بخون!»

کوک همان لحظه گفت:

ـ «نه!»

همه خندیدند.

جیمین هم با لبخند به تهیونگ گفت:

ـ «بذار خودش بعداً بخونه.»

آنا نامه را آرام روی قلبش گذاشت.

نگاهش را از کوک نگرفت.

ـ «قول میدم...»

ـ «وقتی تنها شدم، با دقت می‌خونمش.»

کوک فقط لبخند زد.

همین برایش کافی بود.

---

تهیونگ دستش را دور گردن جیمین انداخت.

ـ «به نظرت هدیه‌ی سال بعدمون چی باشه؟»

جیمین با خونسردی گفت:

ـ «اول بذار امسال تموم بشه.»

تهیونگ خندید.

ـ «تو واقعاً زیادی منطقی‌ای.»

جیمین هم خندید.

ـ «و تو زیادی دردسرسازی.»

هر دو دوباره مثل همیشه زدند زیر خنده.

صدای خنده‌ی آن‌ها...

با خنده‌ی آنا، کوک و استاد کانگ در هم آمیخت.

و آن روز...

برای هر پنج نفر...

به یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین روزهای زندگی‌شان تبدیل شد.

#رمان #فیک #فیکشن #سناریو
#namjoon #jin #suga #jhope #jimin #text #teahyung #jungkook #bts
#تهیونگ #جونگکوک #تهکوک #سناریو #وانشات #تکپارتی #بی_تی_اس
#نامجون #جین #سوکجین #یونگی #شوگا #جیمین #جیهوپ #هوسوک