تقریبا خیلیا نمیدونستن چی هست. فقط یه سوال میمونه. ما ها

تقریبا خیلیا نمیدونستن چی هست. فقط یه سوال میمونه. ما ها که نمیتونیم یه ترکش رو تشخیص بدیم، چجوری میتونیم درد یه جانبازی که الان 30 ساله داره ازش درد میکشه رو بفهمیم؟؟؟
جانبازای شیمیایی رو دیدید؟ کنار اینا نمیتونی حتی یه ادکلن بزنی. میسوزه گلوشون. خیلی هاشون نمیتونن حتی تو هوای شهر نفس بکشن. همیشه یه کپسول بهشون وصله. قطع نخایی و قطع عضو هم که جای خودش رو داره.
تا حالا بچه هایی رو که پدرشون اعصاب روان هستن رو دیدید؟ شب پدرش موجی میشد و یهو بچه رو به باد کتک میگرفت. صبحش با صورت کبود میرفت مدرسه ، دوستاش میپرسیدن چی شده. بغض این بچه گلوش رو می گرفت. اما هیچی نمیگفت. مبادا کسی باباشو مسخره کنه.
شهید پاریاب، شهید عزیزی که چند سال پیش به شهادت رسید. ایشون جانباز اعصاب روان بود. از خونه رفته بود بیرون تو حسینیه میخوابید. میگفت انقد وقت موج گرفتگی زن و بچم رو زدم، روم نمیشه به صورتشون نگاه کنم. اومدم اینجا که اگه موجی شدم یه وقت اینا رو نزنم.
یه جانبازی بود، بعد ازینکه موجی میشد و زن و بچش رو میزد، میرفت دست و پای اونا رو میبوسید که ببخشن اونو....
جانبازای اعصاب و روان دستاشون هم سنگینه. آخه یه مدت با همین دست سیلی میزدن تو گوش دشمن. حرف زیاده. درد دل زیاده....
همیشه به این قهرمانا مدیونیم، باور کنیم....