یلدا منم

یلدا منم
ڪہ در آخریڹ نفس‌هاے پاییز
آمدنٺ را
بہ انٺظار نشسٺہ‌ام ...
ٺا
ردّ قدم‌هایم را
در سپیدے برف‌ها
ڪَم نڪرده‌اے
بیا
ڪہ دقیقہ‌اے بیشٺر
بلنداے عشق را
جشڹ بڪَیریم