دو پارتی مشترک:تام ریدل p1
ناخونات رو میجویدی و بشدت استرس داشتی،نگاهی به دوتا چشمایی که بهت خیره شده بودن انداختی.
تام ریدل_پروفسورت،دشمن خانوادهت و معشوقهت،درواقع،مالکت.
اونطور که اون عقیده داشت.
عقیدهای که ازش متنفر بودی و علت اینکه براش نامه های پیشنهاد جدا شدن داخلش بودن،رو بفرستی.
هیچ جوابی به نامه هات نداده بود،
ولی احضارت کرده بود به اتاقش و نمیدونستی با چه عقلی اون نامه ها رو براش فرستادی.
کرواتش باز بود و کتش خیلی مرتب روی صندلی و خودش با یه پیرهن روی صندلی پاشو رو پاش انداخته بود و لم داده بود.
چشماش بی حس بودن و نمیتونستی حدس بزنی چی در انتظارته.
خب بگو ببینم،چیشد که به فکر همچین شیطنتی افتادی،شکلات؟»
با صدای لرزون،گفتی:
شیطنت نبود.»
بهونهای برای حبس شدن تو خونه؟»
فریاد زدی:
فرار کردن از دست یه روانی!»
نیشخندی زد و به جلو خم شد:
یه روانی؟»
از جاش بلند شد و به سمتت قدم برداشت،چشاتو بستی و وقتی بازشون کردی،رو به روت بود.
با چشمای قرمز،موهای آشفته.
میخوای باهم دیگه تماشا کنیم،که یه روانی چجوری میتونه خودشو بهت نشون بده؟»
و دستشو روی گونهات کشید، نمیدونستی داره چیکار میکنه.
من ازت چی خواستم و تو بهم چی دادی؟من ازت عشق خواستم و تو بهم کابوس دادی!»
بغضتو قورت دادی و داد زدی:
حتی حاظر نیستی بهم بگی “دوستت دارم”!تو منو فقط به عنوان سرگرمیت میبینی،کسی که میتونی باهاش حواست رو پرت کنی!»
برخلاف چیزی که فکر میکردی دستاتو دورت پیچید و توی بغلش کشیدتت و سرشو توی موهات برد و به سختی لب زد:
دوست دارم.»
-تو یه بیاحساسی!بیاحساسو سایکوپات ویژگیهایی که ازشون از ته دل متنفرم! علاوه بر اونها تو زیادی بزرگی!
-شکلات؟مطمئنی؟
با پوزخند بهش نزدیک میشه و چند تا تار از موهاشو دور انگشتاش میپیچه:یه بار دیگه سایکوپات صدام کن و من بهت نشون میرم اگه افکار کوفتیمو مهار نکنم چی به سرت میاد. همچنین تو بدت نمیاد وقتی از قدرتم استفاده میکنم و کسایی که دوسشون نداری رو میندازم و کلی جریمه به خوردشون میدم.»
ساکت شدی و چند ثانیه بهش نگاه کردی و بعد دوباره به خودت اومدی:به من هیچ ربطی نداره که تو پارتی بازی میکنی!من کی ازت خواستم همچین کاری انجام بدی؟» دستاتو روی دستاش که روی پوست کمرت قرار گرفته بودن قرار دادی و بهشون چنگ زدی:ولم کن و بزار برم!وگرنه همه چی رو برای پدرم و دامبلدور میگم!» نیشخند تمسخر امیزی که بهت زد به طرز دردناکی رومغزت بود: و اونا میخوان چیکار کنن،شکلات؟»
از شدت بیخیالیش مغزت داغ کرده بود دیگه باید چیکار میکردی که بیخیالت بشه؟؟تارهای مو رو از دستش جدا کرد و زد پشت گوشت:ببین شکلات. من با کلی دانش آموز و والدینشون در افتادم. چرا؟ چون جرات کردن به چیزی که مال منه دست بزنن. اذیتش کنن یا سعی کنن باهاش لاس بزنن.
-ببین مشکل همین جاست. من یه چیز لعنتی نیستم. من یه انسانم. درست مثل خودت. در ضمن مالکیت مسخرهت به خودت مربوطه به من. و همه میدونن تام ریدل چقدر سایکوعه و به هیچکس نمره کامل نمیده.
-نمره کامل نمیده؟بیبی تو تموم آزمونهای دفاع در برابر جادوی سیاه رو کامل گرفتی.
-چون شبانه روزی درس خوندم!
-نه، شکلات. من بودم که بخشهایی که سوال داده بودم رو تو کتابت هایلایت کردم و تو هرگز متوجه نشدی که من اون مطالبو تو کلاس نگفتم.»
اخمات توی هم رفت:وای وای چقدر جنتلمن!تو با من حرف نمیزنی و اون وقت مطالب مهم رو برام هایلایت میکنی؟ریدل میفهمی؟متوجهی که من دارم از جدایی حرف میزنم و تو میگی امتحان رو بخاطر تو نمره گرفتم؟تا صدسال سیاه نمیخوام نمره بگیرم!»نیشگونی از پهلوت گرفت و با چشایی که داشت آتیش میگرفت بهت خیره شد:اگر یکبار دیگه از جدایی صحبت کنی به همین صندلی قفل و زنجیرت میکنم!»بهش پوزخند زدی:اوه خدای من،چقدر با ملاحضه!»دوتا دستاتو با یه دستش گرفت و هلت داد سمت دیوار که چفت اون و دیوار شدی.
تام ریدل_پروفسورت،دشمن خانوادهت و معشوقهت،درواقع،مالکت.
اونطور که اون عقیده داشت.
عقیدهای که ازش متنفر بودی و علت اینکه براش نامه های پیشنهاد جدا شدن داخلش بودن،رو بفرستی.
هیچ جوابی به نامه هات نداده بود،
ولی احضارت کرده بود به اتاقش و نمیدونستی با چه عقلی اون نامه ها رو براش فرستادی.
کرواتش باز بود و کتش خیلی مرتب روی صندلی و خودش با یه پیرهن روی صندلی پاشو رو پاش انداخته بود و لم داده بود.
چشماش بی حس بودن و نمیتونستی حدس بزنی چی در انتظارته.
خب بگو ببینم،چیشد که به فکر همچین شیطنتی افتادی،شکلات؟»
با صدای لرزون،گفتی:
شیطنت نبود.»
بهونهای برای حبس شدن تو خونه؟»
فریاد زدی:
فرار کردن از دست یه روانی!»
نیشخندی زد و به جلو خم شد:
یه روانی؟»
از جاش بلند شد و به سمتت قدم برداشت،چشاتو بستی و وقتی بازشون کردی،رو به روت بود.
با چشمای قرمز،موهای آشفته.
میخوای باهم دیگه تماشا کنیم،که یه روانی چجوری میتونه خودشو بهت نشون بده؟»
و دستشو روی گونهات کشید، نمیدونستی داره چیکار میکنه.
من ازت چی خواستم و تو بهم چی دادی؟من ازت عشق خواستم و تو بهم کابوس دادی!»
بغضتو قورت دادی و داد زدی:
حتی حاظر نیستی بهم بگی “دوستت دارم”!تو منو فقط به عنوان سرگرمیت میبینی،کسی که میتونی باهاش حواست رو پرت کنی!»
برخلاف چیزی که فکر میکردی دستاتو دورت پیچید و توی بغلش کشیدتت و سرشو توی موهات برد و به سختی لب زد:
دوست دارم.»
-تو یه بیاحساسی!بیاحساسو سایکوپات ویژگیهایی که ازشون از ته دل متنفرم! علاوه بر اونها تو زیادی بزرگی!
-شکلات؟مطمئنی؟
با پوزخند بهش نزدیک میشه و چند تا تار از موهاشو دور انگشتاش میپیچه:یه بار دیگه سایکوپات صدام کن و من بهت نشون میرم اگه افکار کوفتیمو مهار نکنم چی به سرت میاد. همچنین تو بدت نمیاد وقتی از قدرتم استفاده میکنم و کسایی که دوسشون نداری رو میندازم و کلی جریمه به خوردشون میدم.»
ساکت شدی و چند ثانیه بهش نگاه کردی و بعد دوباره به خودت اومدی:به من هیچ ربطی نداره که تو پارتی بازی میکنی!من کی ازت خواستم همچین کاری انجام بدی؟» دستاتو روی دستاش که روی پوست کمرت قرار گرفته بودن قرار دادی و بهشون چنگ زدی:ولم کن و بزار برم!وگرنه همه چی رو برای پدرم و دامبلدور میگم!» نیشخند تمسخر امیزی که بهت زد به طرز دردناکی رومغزت بود: و اونا میخوان چیکار کنن،شکلات؟»
از شدت بیخیالیش مغزت داغ کرده بود دیگه باید چیکار میکردی که بیخیالت بشه؟؟تارهای مو رو از دستش جدا کرد و زد پشت گوشت:ببین شکلات. من با کلی دانش آموز و والدینشون در افتادم. چرا؟ چون جرات کردن به چیزی که مال منه دست بزنن. اذیتش کنن یا سعی کنن باهاش لاس بزنن.
-ببین مشکل همین جاست. من یه چیز لعنتی نیستم. من یه انسانم. درست مثل خودت. در ضمن مالکیت مسخرهت به خودت مربوطه به من. و همه میدونن تام ریدل چقدر سایکوعه و به هیچکس نمره کامل نمیده.
-نمره کامل نمیده؟بیبی تو تموم آزمونهای دفاع در برابر جادوی سیاه رو کامل گرفتی.
-چون شبانه روزی درس خوندم!
-نه، شکلات. من بودم که بخشهایی که سوال داده بودم رو تو کتابت هایلایت کردم و تو هرگز متوجه نشدی که من اون مطالبو تو کلاس نگفتم.»
اخمات توی هم رفت:وای وای چقدر جنتلمن!تو با من حرف نمیزنی و اون وقت مطالب مهم رو برام هایلایت میکنی؟ریدل میفهمی؟متوجهی که من دارم از جدایی حرف میزنم و تو میگی امتحان رو بخاطر تو نمره گرفتم؟تا صدسال سیاه نمیخوام نمره بگیرم!»نیشگونی از پهلوت گرفت و با چشایی که داشت آتیش میگرفت بهت خیره شد:اگر یکبار دیگه از جدایی صحبت کنی به همین صندلی قفل و زنجیرت میکنم!»بهش پوزخند زدی:اوه خدای من،چقدر با ملاحضه!»دوتا دستاتو با یه دستش گرفت و هلت داد سمت دیوار که چفت اون و دیوار شدی.
- ۵.۱k
- ۰۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۷)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط