֗  ֗   ִ  ۫   ˑ      ֗   ִ       ᳝ ࣪     ִ  ۫   ˑ  ֗   ִ 

֗  ֗   ִ  ۫   ˑ      ֗   ִ       ᳝ ࣪     ִ  ۫   ˑ  ֗   ִ  ۫   ˑ      ֗   ִ       ᳝ ࣪     ִ  ۫   ˑ

#PART_168🎀•

دلبر كوچولو
بعد از کلی وراجی لباس فرمم رو پوشیدم و دوباره راهی عمارت شدیم.

حتی دلم واسه این لباس زشت هم تنگ شده بود.

در اولین کار قهوه مورد علاقه ارسلان رو درست کردم و مثل همیشه سینی به دست از پله‌ها رفتم بالا.

به در اتاقش که رسیدم نفس عمیقی کشیدم و در زدم.
_بیا تو.

آروم وارد شدم و گفتم:
_قهوه‌تو آوردم.

دیگه مثل قبل تشر نزد که بگو ارباب! چون خیلی چیزها تغییر کرده بود.

_بزار رو میز بیا یکم ماساژم بده دارم از خستگی هلاک میشم.
باشه‌‌ی آرومی گفتم قهوه رو گذاشتم رو میز و رفتم لبه تخت نشستم.

با آرامش مشغول ماساژ دادنش شدم.
انگار دیگه خجالت هم نمی‌کشیدم.

آروم و با ظرافت دستام رو تکون می‌دادم و تقریباً نوازشش می‌کردم

_بسه، مرسی.

_خواهش میکنم، کاری نداری دیگه من برم؟

خواب آلود سری بالا انداخت و گفت:
_نچ