پارت 84
*از زبان امی*
*خمیازه ای کشیدم و یه قلپ از قهوم خوردم.. از ساعت 5 صبح بیدارم تازه جدایی از اون.. عزی اصلا نذاشته شب بخوابم.. نه که کاری کنیم نه.. بخاطر تولد یکسالگی کارلوس کل شب داشت فقط حرف میزد و محکم بغلم کرده بود.. از ساعت 5 هم به زور بیدارم کرده تا همه چی رو برا تولد کارلوس آماده کنیم..*
امی: عزی کارت ساختس..
عزی: بیخیال امی تولد شازده کوچولومونه..
امی: ولی این باعث نمیشه که با بیخوابی بکشیم
*بلند خندید و بغلم کرد که گابریل وارد شد با یه لیست تو دستش*
گابریل: خدمتکارا دارن همه جا رو تمیز میکنن.. آشپزها دارن بهترین غذا ها رو میپزن.. لروی و کاسیوس رو فرستادم به زمین تا یه سری کار انجام بدن.. اگه همه چیز همینجوری پیش بره، تا شب تموم میشه..
عزی: به به گابریل.. فک میکردم گالیم قراره برنامه ریزی ها رو انجام بده..
*گابریل لیست رو پرت کرد گوشه ای که تو هوا ناپدید شد*
گابریل: منم تا همین امروز صبح این فکرو میکردم که یهو اومد پیشم و گفت که من مسئول برنامه ریزی باشم..
*همینجوری به صحبت هاشون گوش میکردم و قهومو میخوردم*
عزی: احتمالا... نمیدونم...شاید پدر ازش خواسته..
مایکل: یکی از دلایلش اونه
*مایکل با یه مقدار برگه بهمون ملحق میشه*
گابریل: مایکل! تو چیزی میدونی؟
*مایکل سری تکون داد*
مایکل: آره. پدر در واقع من، گالیم، لئو و جوئل رو مسئول رسیدگی به کارهای بهشت کرد تا بقیه شما به تدارکات جشن برسین..
*نمیدونستم چی بگم..حس میکنم از وقتی که منو عزی ازدواج کردیم، بیشتر باری بودیم رو دوش بقیه*
امی: واقعا نمیدونم چی بگم.. حس میکنم شدم بار اضافی رو دوش همتون.. از وقتی که اومدم اینجا، همتون و از کاراتون عقب انداختم.. ممنونم..و در عین حال.. متاسفم..
عزی: امی..
*صورتم و قاب گرفت و یه قطره اشکی که متوجه نشده بودم رو پاک کرد*
عزی: این حرفو نزن عزیزم باشه؟ قسم میخورم، حاظرم کل بهشت رو ول کنم تا فقط تو و کارلوس تو آرامش باشین زندگیم..
مایکل: درسته امی.. ما خوشحالیم که تو پیشمونی.. و خوشحالیم که عضوی از خانواده مایی
گابریل: پس دیگه همچین چیزی نگو..تازه.. کیه که دلش نخواد از یه بچه ی شیرین مثل کارلوس مراقبت نکنه..؟ لروی و کاسیوس خودشونو کشتن تا بتونن اجازه پدر و البته عزی رو برای بردن کارلوس به زمین رو بگیرن
عزی: درسته.. پس اگه یه بار دیگه همچین فک کنی..من میدونم تو باشه؟
*خواست تهدید کنه ولی هیچ لحن تهدیدی نداشت که باعث خنده ی همه شد..*
**پرش زمانی به اول شب**
*قصر پر از تزئینات تولده.. پر از هدیه.. لروی و کاسیوس حسابی جیب گاد رو خالی کردن.. همونطور که بقیه برای مهمونی آماده میشن.. من یه کیکی که برای کارلوس آماده شده نگاه میکنم.. یه کیک 6 طبقه.. تا اینکه نسیم خنکی رو حس کردم و برگشتم*
امی: هیمل..
هیمل: هی هی..
*خواستم برم سمتشو کارلوس رو ازش بگیرم که با دستش متوقفم کرد و آروم کارلوس رو گذاشت زمین..روی دو تا پا..*
امی: هیمل...نگو که..
*کارلوس آروم آروم اومد سمتم.. با هر قدم لرزونی که بر میداشت، قلبم بیشتر به سینم میکوبید تا خودشو آزاد کنه و کارلوس رو بغل کنه.. آروم زانو زدم و دستامو باز کردم..و قبل از اینکه کارلوس بیفته محکم بغلش کردم..وقتی به بالا نگاه کردم هیمل اونجا نبود ولی..پسرکم تونست اولین قدم هاشو برداره*
*خمیازه ای کشیدم و یه قلپ از قهوم خوردم.. از ساعت 5 صبح بیدارم تازه جدایی از اون.. عزی اصلا نذاشته شب بخوابم.. نه که کاری کنیم نه.. بخاطر تولد یکسالگی کارلوس کل شب داشت فقط حرف میزد و محکم بغلم کرده بود.. از ساعت 5 هم به زور بیدارم کرده تا همه چی رو برا تولد کارلوس آماده کنیم..*
امی: عزی کارت ساختس..
عزی: بیخیال امی تولد شازده کوچولومونه..
امی: ولی این باعث نمیشه که با بیخوابی بکشیم
*بلند خندید و بغلم کرد که گابریل وارد شد با یه لیست تو دستش*
گابریل: خدمتکارا دارن همه جا رو تمیز میکنن.. آشپزها دارن بهترین غذا ها رو میپزن.. لروی و کاسیوس رو فرستادم به زمین تا یه سری کار انجام بدن.. اگه همه چیز همینجوری پیش بره، تا شب تموم میشه..
عزی: به به گابریل.. فک میکردم گالیم قراره برنامه ریزی ها رو انجام بده..
*گابریل لیست رو پرت کرد گوشه ای که تو هوا ناپدید شد*
گابریل: منم تا همین امروز صبح این فکرو میکردم که یهو اومد پیشم و گفت که من مسئول برنامه ریزی باشم..
*همینجوری به صحبت هاشون گوش میکردم و قهومو میخوردم*
عزی: احتمالا... نمیدونم...شاید پدر ازش خواسته..
مایکل: یکی از دلایلش اونه
*مایکل با یه مقدار برگه بهمون ملحق میشه*
گابریل: مایکل! تو چیزی میدونی؟
*مایکل سری تکون داد*
مایکل: آره. پدر در واقع من، گالیم، لئو و جوئل رو مسئول رسیدگی به کارهای بهشت کرد تا بقیه شما به تدارکات جشن برسین..
*نمیدونستم چی بگم..حس میکنم از وقتی که منو عزی ازدواج کردیم، بیشتر باری بودیم رو دوش بقیه*
امی: واقعا نمیدونم چی بگم.. حس میکنم شدم بار اضافی رو دوش همتون.. از وقتی که اومدم اینجا، همتون و از کاراتون عقب انداختم.. ممنونم..و در عین حال.. متاسفم..
عزی: امی..
*صورتم و قاب گرفت و یه قطره اشکی که متوجه نشده بودم رو پاک کرد*
عزی: این حرفو نزن عزیزم باشه؟ قسم میخورم، حاظرم کل بهشت رو ول کنم تا فقط تو و کارلوس تو آرامش باشین زندگیم..
مایکل: درسته امی.. ما خوشحالیم که تو پیشمونی.. و خوشحالیم که عضوی از خانواده مایی
گابریل: پس دیگه همچین چیزی نگو..تازه.. کیه که دلش نخواد از یه بچه ی شیرین مثل کارلوس مراقبت نکنه..؟ لروی و کاسیوس خودشونو کشتن تا بتونن اجازه پدر و البته عزی رو برای بردن کارلوس به زمین رو بگیرن
عزی: درسته.. پس اگه یه بار دیگه همچین فک کنی..من میدونم تو باشه؟
*خواست تهدید کنه ولی هیچ لحن تهدیدی نداشت که باعث خنده ی همه شد..*
**پرش زمانی به اول شب**
*قصر پر از تزئینات تولده.. پر از هدیه.. لروی و کاسیوس حسابی جیب گاد رو خالی کردن.. همونطور که بقیه برای مهمونی آماده میشن.. من یه کیکی که برای کارلوس آماده شده نگاه میکنم.. یه کیک 6 طبقه.. تا اینکه نسیم خنکی رو حس کردم و برگشتم*
امی: هیمل..
هیمل: هی هی..
*خواستم برم سمتشو کارلوس رو ازش بگیرم که با دستش متوقفم کرد و آروم کارلوس رو گذاشت زمین..روی دو تا پا..*
امی: هیمل...نگو که..
*کارلوس آروم آروم اومد سمتم.. با هر قدم لرزونی که بر میداشت، قلبم بیشتر به سینم میکوبید تا خودشو آزاد کنه و کارلوس رو بغل کنه.. آروم زانو زدم و دستامو باز کردم..و قبل از اینکه کارلوس بیفته محکم بغلش کردم..وقتی به بالا نگاه کردم هیمل اونجا نبود ولی..پسرکم تونست اولین قدم هاشو برداره*
- ۱۸.۶k
- ۱۸ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط