با فاصله گرفتن از آنها، نفسهایت به شماره افتاده بود و س
با فاصله گرفتن از آنها، نفسهایت به شماره افتاده بود و سینهات با سرعت بالا و بالا پایین میشد. هوای سردِ اتاق با گرمای بدنت برخورد میکرد و این تضاد، تنش را در محیط دوچندان کرده بود.
صحنهی مقابلت، تصویری از قدرت و اشتیاقِ خالص بود. صدای کشیده شدنِ کمربندها و حرکت سریعِ پارچه روی پوست، در سکوتِ پر از هیجانِ اتاق، طنین میانداخت. با پایین رفتنِ لباسهای آنها، هیبتِ بدنیشان که از شدتِ میل و آمادهباش، منقبض شده بود، کاملاً نمایان شد.
تو در میانهی آن دو، روی تخت، با بدنی که از لمسهای قبلی میلرزید، منتظر ماندی. نگاهِ سنگین و تشنهی هر دو، مستقیم روی تو قفل شده بود. تهیونگ با نگاهی که از شدتِ میل، تاریک شده بود، به تو خیره ماند و جونگکوک نیز با همان وقارِ خطرناک و نگاهِ شکارچیاش، آمادهی حرکت بود.
آنها دیگر منتظر هیچ نشانهای نبودند؛ تنها چیزی که بین آنها و تو باقی مانده بود، این بود که این رقابتِ پر از هیجان، چگونه به اوج خود خواهد رسید.
با حرکتی سریع و مهارنشدنی، تهیونگ دستانش را دور کمرت حلقه کرد و با قدرتی که جای هیچ بحثی باقی نمیگذاشت، تو را از حالت نشسته به حالت داگی تغییر داد. تو حالا روی تخت، با تکیه بر دستهایت، در موقعیتی بودی که تمامِ بدنت در معرضِ دید و دسترسِ آنها قرار داشت.
در حالی که تهیونگ پشت سرت ایستاده بود و حضورِ سنگین و قدرتمندش را با فشارِ بدنش به تو منتقل میکرد، جونگکوک نیز درست روبرویت، در حالی که زانو زده بود، در مقابلت قرار گرفت. او حالا در موقعیتی بود که میتواند مستقیماً با چشمانت روبرو شود و در عین حال، از زاویهای دیگر، تمامِ بدنت را زیر نظر داشته باشد.
حالا تو در میانهی یک محاصرهی دوگانه و کامل قرار گرفته بودی؛ از پشت، حضورِ گرم و مقتدرِ تهیونگ که آماده بود با سرعت و قدرت وارد عمل شود، و از جلو، نگاهِ خیره و تشنهی جونگکوک که منتظر بود تا با نگاه و لمسهایش، تو را به مرزِ جنون برساند.
با حرکتِ ناگهانی و سنگینِ تهیونگ، حسِ پر شدنِ ناگهانی و عمیق، تمامِ وجودت را تکان داد. او بدونِ هیچ مقدمهی اضافهای، با قدرت و با ضرباتی که از تسلطِ او حکایت داشت، واردِ تو شد. نالهی بلند و بیاختیار تو در فضای اتاق پیچید؛ نالهای که ترکیبی از لذتِ مفرط و شوکِ ناشی از حجمِ حضورِ او بود. تهیونگ در حالی که کمرت را محکم گرفته بود، با هر ضربهی سنگین، تو را به جلو میراند تا عمقِ بیشتری را حس کنی.
در همان لحظه که بدنت تحتِ کنترلِ ضرباتِ تهیونگ بود، جونگکوک از جلو، حضورِ خودش را به تو تحمیل کرد. او با نگاهی که از شدتِ لذتِ دیدنِ نالههای تو تار شده بود، عضوِ سفت و داغش را درست مقابل لبهایت قرار داد.
حالا تو در میانهی یک طوفان بودی؛ از پشت، ضرباتِ عمیق و مقتدرانهی تهیونگ بدنت را به لرزه میانداخت و از جلو، سختیِ حضورِ جونگکوک، راهِ تنفس و آرامش را از تو گرفته بود. تو در میانهی این دو نیرو، میانِ لذتِ ناشی از نفوذ و عطشِ برای لمسِ جونگکوک، در حال غرق شدن بودی.
صحنهی مقابلت، تصویری از قدرت و اشتیاقِ خالص بود. صدای کشیده شدنِ کمربندها و حرکت سریعِ پارچه روی پوست، در سکوتِ پر از هیجانِ اتاق، طنین میانداخت. با پایین رفتنِ لباسهای آنها، هیبتِ بدنیشان که از شدتِ میل و آمادهباش، منقبض شده بود، کاملاً نمایان شد.
تو در میانهی آن دو، روی تخت، با بدنی که از لمسهای قبلی میلرزید، منتظر ماندی. نگاهِ سنگین و تشنهی هر دو، مستقیم روی تو قفل شده بود. تهیونگ با نگاهی که از شدتِ میل، تاریک شده بود، به تو خیره ماند و جونگکوک نیز با همان وقارِ خطرناک و نگاهِ شکارچیاش، آمادهی حرکت بود.
آنها دیگر منتظر هیچ نشانهای نبودند؛ تنها چیزی که بین آنها و تو باقی مانده بود، این بود که این رقابتِ پر از هیجان، چگونه به اوج خود خواهد رسید.
با حرکتی سریع و مهارنشدنی، تهیونگ دستانش را دور کمرت حلقه کرد و با قدرتی که جای هیچ بحثی باقی نمیگذاشت، تو را از حالت نشسته به حالت داگی تغییر داد. تو حالا روی تخت، با تکیه بر دستهایت، در موقعیتی بودی که تمامِ بدنت در معرضِ دید و دسترسِ آنها قرار داشت.
در حالی که تهیونگ پشت سرت ایستاده بود و حضورِ سنگین و قدرتمندش را با فشارِ بدنش به تو منتقل میکرد، جونگکوک نیز درست روبرویت، در حالی که زانو زده بود، در مقابلت قرار گرفت. او حالا در موقعیتی بود که میتواند مستقیماً با چشمانت روبرو شود و در عین حال، از زاویهای دیگر، تمامِ بدنت را زیر نظر داشته باشد.
حالا تو در میانهی یک محاصرهی دوگانه و کامل قرار گرفته بودی؛ از پشت، حضورِ گرم و مقتدرِ تهیونگ که آماده بود با سرعت و قدرت وارد عمل شود، و از جلو، نگاهِ خیره و تشنهی جونگکوک که منتظر بود تا با نگاه و لمسهایش، تو را به مرزِ جنون برساند.
با حرکتِ ناگهانی و سنگینِ تهیونگ، حسِ پر شدنِ ناگهانی و عمیق، تمامِ وجودت را تکان داد. او بدونِ هیچ مقدمهی اضافهای، با قدرت و با ضرباتی که از تسلطِ او حکایت داشت، واردِ تو شد. نالهی بلند و بیاختیار تو در فضای اتاق پیچید؛ نالهای که ترکیبی از لذتِ مفرط و شوکِ ناشی از حجمِ حضورِ او بود. تهیونگ در حالی که کمرت را محکم گرفته بود، با هر ضربهی سنگین، تو را به جلو میراند تا عمقِ بیشتری را حس کنی.
در همان لحظه که بدنت تحتِ کنترلِ ضرباتِ تهیونگ بود، جونگکوک از جلو، حضورِ خودش را به تو تحمیل کرد. او با نگاهی که از شدتِ لذتِ دیدنِ نالههای تو تار شده بود، عضوِ سفت و داغش را درست مقابل لبهایت قرار داد.
حالا تو در میانهی یک طوفان بودی؛ از پشت، ضرباتِ عمیق و مقتدرانهی تهیونگ بدنت را به لرزه میانداخت و از جلو، سختیِ حضورِ جونگکوک، راهِ تنفس و آرامش را از تو گرفته بود. تو در میانهی این دو نیرو، میانِ لذتِ ناشی از نفوذ و عطشِ برای لمسِ جونگکوک، در حال غرق شدن بودی.
- ۱۳۲
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط