تکپارتی به مناسبت تولد نون کوشولو😇
«وقتی حالت خوب نیست و به بغلش احتیاج داری»
.
.
.
روز نسبتاً گرمی بود اما...برای تو از همیشه سرد تر بود دنیا پیش چشم هات بی رنگ بی رنگ شده بود عادت بروز احساساتت رو نداشتی برای همین اکثر اوقات دوست داشتی تنها باشی حتی دوست پسرت رو هم از چهره ی زیبا و عشق خودت محروم کرده بودی ولی این اواخر دیگه خیلی عجیب شده بودی مدام توی اتاقت بودی و همش درو قفل می کردی توی بالکن می شستی و ساعت ها به یک جایه نا معلوم زل میزدی زندگیت کاملا بی معنی و پوچ شده بود خیلی دلت می خواست اجساس آزادی رو تجربه کنی اما خانواده ات نمی ذاشتن اون ها با هر کاری که می خواستی بکنی مخالف بودن حتی با اینکه با جونگین از دست شون فرار کرده بودی بازم بهت تسلط داشتن و این خیلی عذابت می داد تنها کسی که توی خانواده دوست داشت مادربزرگت بود اما... چند سالی بود که دیگه کاری از دستش بر نمی اومد چون توی 13 سالگی از دستش داده بودی حالا دیگه تنها ترین ادم روی زمین شده بودی اما کاملا فراموش کرده بودی که دارویی که بهش نیاز داشتی درست کنارته...
تو حتی به خودت اجازه ی گریه نمی دادی توی افکار پوچ و تو خالی ات گم شده بودی که با صدای در به خودت اومدی و به سمت در برگشتی و با صدای آرامش بخش جونگین مواجه شدی که می گفت: «بیب میدونم اونجایی خواهش میکنم درو باز کن باید باهات صحبت کنم» اما بازم مثل هر دفعه جوابی
بهش ندادی ولی جونگین تسلیم نشد و ادامه داد : «خیله خب باشه اگه نمی خوای درو باز کنی می تونی باز نکنی ولی ازت می خوام خوب خوب بهم گوش بدی» سری تکون دادی و گوش جان سپردی به عشقت خیلی کنجکاو شده بودی که چی می خواد بگه پس خیلی با دقت گوش کردی...
جونگین: «من... من ازت معذرت می خوام...
چیزی که شنیدی رو نمی تونستی باور کنی چرا اون داشت عذر خواهی می کرد اما حرفی نزدی و گذاشتی ادامه بده... جونگین:«معذرت می خوام که در طول این سال ها هرگز نفهمیدم که به چی نیاز داری اما.. اما خب هیچ وقت برای جبران دیر نیست مگه نه؟ «خنده» پس میشه ازت خواهش کنم یه فرصت دیگه بهم بدی تا همه چیز رو از اول بسازیم ولی این دفعه باهم...
با صدای ضعیف اما جوری که جونگین بشنوه گفتی : «چطوری؟» بغض داشت به گلوت چنگ می زد و کوچک ترین چیز می تونست باعث رهایی اشکات بشه جونگین بعد از شنیدن کلمه ی چطوری لبخند زد و گفت : « درو باز کن تا بهت بگم چطوری» گفتی : « اول بگو بعد باز می کنم... گفت :«باشه ولی قول میدی بعد از اینکه گفتم درو باز کنی؟» گفتی : «آره قول میدم» گفت : «باشه قبوله«بغل» با شنیدن کلمه ی بغل دیگه نتونستی تحمل کنی و با سرعت به طرف در هجوم بردی و دستگیره اش رو با دستای سردت پایی کشیدی و در باز شد و با تمام قدرت توی بغل عشقت فرود اومدی اولش شوک اما بعد با میل زیاد تورو محکم توی بغلش فشرد شروع به گریه کردی انقدر دلت پر بود که دقایقی بعد تدی همون حالت روی زمین نشستین و این دفعه باهم اشک ریختید بعد از کلی گریه یهو ساکت شدی جونگین فکر کرد خوابت برده اما نه اینطور نبود وقتی کمی تورو از خودش فاصله داد متوجه شد که کاملاً از هوش رفتی دستات یخ زده جونگین به صورت خوشگل و رنگ پریده ات نگاه کرد و به چشم هاش اجازه داد که با شدت بیشتری ببارن و همون طور که بهت نگاه می کرد گفت : « ای دختره ی خل و چل انگار نه انگار که من جونم واسش در میره چرا آخه چرا درباره ی اینکه انقدر حالت بده بهم هیچی نگفتی مطمئن باش تقاص پس میدی و بوسه ای روی گونه ات کاشت و بعد سریع بلندت کرد راهی بیمارستان شد...
.
.
توی کامنت ها بگید برای بقیه ی اعضا رو هم بنویسم؟ 😊🙃
.
.
.
روز نسبتاً گرمی بود اما...برای تو از همیشه سرد تر بود دنیا پیش چشم هات بی رنگ بی رنگ شده بود عادت بروز احساساتت رو نداشتی برای همین اکثر اوقات دوست داشتی تنها باشی حتی دوست پسرت رو هم از چهره ی زیبا و عشق خودت محروم کرده بودی ولی این اواخر دیگه خیلی عجیب شده بودی مدام توی اتاقت بودی و همش درو قفل می کردی توی بالکن می شستی و ساعت ها به یک جایه نا معلوم زل میزدی زندگیت کاملا بی معنی و پوچ شده بود خیلی دلت می خواست اجساس آزادی رو تجربه کنی اما خانواده ات نمی ذاشتن اون ها با هر کاری که می خواستی بکنی مخالف بودن حتی با اینکه با جونگین از دست شون فرار کرده بودی بازم بهت تسلط داشتن و این خیلی عذابت می داد تنها کسی که توی خانواده دوست داشت مادربزرگت بود اما... چند سالی بود که دیگه کاری از دستش بر نمی اومد چون توی 13 سالگی از دستش داده بودی حالا دیگه تنها ترین ادم روی زمین شده بودی اما کاملا فراموش کرده بودی که دارویی که بهش نیاز داشتی درست کنارته...
تو حتی به خودت اجازه ی گریه نمی دادی توی افکار پوچ و تو خالی ات گم شده بودی که با صدای در به خودت اومدی و به سمت در برگشتی و با صدای آرامش بخش جونگین مواجه شدی که می گفت: «بیب میدونم اونجایی خواهش میکنم درو باز کن باید باهات صحبت کنم» اما بازم مثل هر دفعه جوابی
بهش ندادی ولی جونگین تسلیم نشد و ادامه داد : «خیله خب باشه اگه نمی خوای درو باز کنی می تونی باز نکنی ولی ازت می خوام خوب خوب بهم گوش بدی» سری تکون دادی و گوش جان سپردی به عشقت خیلی کنجکاو شده بودی که چی می خواد بگه پس خیلی با دقت گوش کردی...
جونگین: «من... من ازت معذرت می خوام...
چیزی که شنیدی رو نمی تونستی باور کنی چرا اون داشت عذر خواهی می کرد اما حرفی نزدی و گذاشتی ادامه بده... جونگین:«معذرت می خوام که در طول این سال ها هرگز نفهمیدم که به چی نیاز داری اما.. اما خب هیچ وقت برای جبران دیر نیست مگه نه؟ «خنده» پس میشه ازت خواهش کنم یه فرصت دیگه بهم بدی تا همه چیز رو از اول بسازیم ولی این دفعه باهم...
با صدای ضعیف اما جوری که جونگین بشنوه گفتی : «چطوری؟» بغض داشت به گلوت چنگ می زد و کوچک ترین چیز می تونست باعث رهایی اشکات بشه جونگین بعد از شنیدن کلمه ی چطوری لبخند زد و گفت : « درو باز کن تا بهت بگم چطوری» گفتی : « اول بگو بعد باز می کنم... گفت :«باشه ولی قول میدی بعد از اینکه گفتم درو باز کنی؟» گفتی : «آره قول میدم» گفت : «باشه قبوله«بغل» با شنیدن کلمه ی بغل دیگه نتونستی تحمل کنی و با سرعت به طرف در هجوم بردی و دستگیره اش رو با دستای سردت پایی کشیدی و در باز شد و با تمام قدرت توی بغل عشقت فرود اومدی اولش شوک اما بعد با میل زیاد تورو محکم توی بغلش فشرد شروع به گریه کردی انقدر دلت پر بود که دقایقی بعد تدی همون حالت روی زمین نشستین و این دفعه باهم اشک ریختید بعد از کلی گریه یهو ساکت شدی جونگین فکر کرد خوابت برده اما نه اینطور نبود وقتی کمی تورو از خودش فاصله داد متوجه شد که کاملاً از هوش رفتی دستات یخ زده جونگین به صورت خوشگل و رنگ پریده ات نگاه کرد و به چشم هاش اجازه داد که با شدت بیشتری ببارن و همون طور که بهت نگاه می کرد گفت : « ای دختره ی خل و چل انگار نه انگار که من جونم واسش در میره چرا آخه چرا درباره ی اینکه انقدر حالت بده بهم هیچی نگفتی مطمئن باش تقاص پس میدی و بوسه ای روی گونه ات کاشت و بعد سریع بلندت کرد راهی بیمارستان شد...
.
.
توی کامنت ها بگید برای بقیه ی اعضا رو هم بنویسم؟ 😊🙃
- ۲۵.۹k
- ۲۰ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط