فیک نامجون~~مدیر جذاب من~~پارت۸
***
میونگ یه نگاه به پشت سرش انداخت، دید نامجون هنوز مثل مجسمهی بودا اونجا وایساده. چشماش رو چرخوند و گفت: «اوهوی! آقای پلیسِ وظیفهشناس! داری واسه کی نقشِ "مردِ مرموز و درگیر با درونیات" رو بازی میکنی؟ من الان دارم میرم یه قهوهی تلخ که مزه گو...چیز مزه خوبی نمیده بخورم که شاید اون استغفرلله ام کار بیفته، تو هم اگه میخوای بیای، راه بیفت دیگه! نکنه میخوای برات فرش قرمز پهن کنم؟»
نامجون از اون فازِ عارفانهاش اومد بیرون، یه نیشخندِ کج زد و گفت: «اِه! نه بابا! داشتم فکر میکردم اگه الان یهو غیب بشم، چقدر صحنه دراماتیکتر میشه. ولی خب، دلم نیومد این قیافهی طلبکارت رو تنها بذارم.»
(هانی:نامجون مناطق....اممم جونگ کوک زده)
هانی که هنوز اون دستهگلِ بیچاره دستش بود، با حرص پرت کردش سمت یونجی: «بگیر این کوفتی رو! بخدا اگه تا یه ساعت دیگه یه هاتداگِ درستحسابی نخورم، همینجا جلوی همهتون سکته میکنم. الان مثلاً ما داریم کارِ کارآگاهی میکنیم یا داریم نقشِ احمقهایِ سریالهایِ جناییِ درجه سه رو بازی میکنیم؟ اون کیککشه هم که با اون وضعیتِ رقتانگیزش رفت، قشنگ میشد جایِ اون کیکِ تو صورتش، یه چیزِ دیگه زد!»
یونجی دستهگل رو هوا گرفت و کوبید تو سرِ هانی: «ببند دهنت رو! هنوز نیمساعت نشده از وسطِ تیراندازی اومدیم بیرون، تو فکرِ شکمتی؟»
(هانی:و هانی ی مناطق جین زده)
میونگ راه افتاد سمت خیابون اصلی و داد زد: «هانی راست میگه! کلاً گند زدیم به این عملیات. اصلاً مگه کسی هست که بخواد ما رو تعقیب کنه؟ همهشون یا دارن واسه گزارشنویسی عرق میریزن یا دارن سعی میکنن اون لکههایِ خونی که روی لباسشون پاشیده رو با وایتکس بشورن. نامجون، بدو دیگه! فردا قراره تهِ توطئه رو در بیاریم، اگه تا اون موقع از گرسنگی نمردیم.»
نامجون که حالا یه کم از اون خشکیِ اولش دراومده بود، با یه حالتِ شل و ول دوید سمتش: «میگم میونگ... اون حرفی که زدی... که گفتی کلید رو تو ماشین گذاشتی... جدی بود؟ یا داشتی با اعصابم بازی میکردی؟ چون اگه جدی بوده، واقعاً باید بهت بگم که... تو یه دیوونهی تمامعیاری!»
میونگ بدون اینکه برگرده، گفت: «تازه کجاش رو دیدی؟ فردا قراره بفهمی چرا بهت میگن "یه پلیسِ خنگ که عاشقِ یه روانی شده". حالا بدو، که اگه دیر برسیم، اون کافهی کوفتی بسته میشه!»
هانی زیر لب غرغر کرد: «خدایا... من وسطِ یه مشت روانی گیر کردم. یکیشون دنبالِ حقِ کثیفه، اون یکیشون دنبالِ کیک، منم که این وسط دارم از گشنگی به فنا میرم... دِ بجنبید دیگه!»
ادامه دالد
ادامه ی خارو مادررررر(دهنم سرویس شد این پنجمین باره که داریم مینویسی ما دوتا بد بخت)
حالا اگه نمیخوای عمه هانی بجای هات داگ بیاد تورو بخوره سه بزن سه تومن نهاا سه میلیارد
میونگ یه نگاه به پشت سرش انداخت، دید نامجون هنوز مثل مجسمهی بودا اونجا وایساده. چشماش رو چرخوند و گفت: «اوهوی! آقای پلیسِ وظیفهشناس! داری واسه کی نقشِ "مردِ مرموز و درگیر با درونیات" رو بازی میکنی؟ من الان دارم میرم یه قهوهی تلخ که مزه گو...چیز مزه خوبی نمیده بخورم که شاید اون استغفرلله ام کار بیفته، تو هم اگه میخوای بیای، راه بیفت دیگه! نکنه میخوای برات فرش قرمز پهن کنم؟»
نامجون از اون فازِ عارفانهاش اومد بیرون، یه نیشخندِ کج زد و گفت: «اِه! نه بابا! داشتم فکر میکردم اگه الان یهو غیب بشم، چقدر صحنه دراماتیکتر میشه. ولی خب، دلم نیومد این قیافهی طلبکارت رو تنها بذارم.»
(هانی:نامجون مناطق....اممم جونگ کوک زده)
هانی که هنوز اون دستهگلِ بیچاره دستش بود، با حرص پرت کردش سمت یونجی: «بگیر این کوفتی رو! بخدا اگه تا یه ساعت دیگه یه هاتداگِ درستحسابی نخورم، همینجا جلوی همهتون سکته میکنم. الان مثلاً ما داریم کارِ کارآگاهی میکنیم یا داریم نقشِ احمقهایِ سریالهایِ جناییِ درجه سه رو بازی میکنیم؟ اون کیککشه هم که با اون وضعیتِ رقتانگیزش رفت، قشنگ میشد جایِ اون کیکِ تو صورتش، یه چیزِ دیگه زد!»
یونجی دستهگل رو هوا گرفت و کوبید تو سرِ هانی: «ببند دهنت رو! هنوز نیمساعت نشده از وسطِ تیراندازی اومدیم بیرون، تو فکرِ شکمتی؟»
(هانی:و هانی ی مناطق جین زده)
میونگ راه افتاد سمت خیابون اصلی و داد زد: «هانی راست میگه! کلاً گند زدیم به این عملیات. اصلاً مگه کسی هست که بخواد ما رو تعقیب کنه؟ همهشون یا دارن واسه گزارشنویسی عرق میریزن یا دارن سعی میکنن اون لکههایِ خونی که روی لباسشون پاشیده رو با وایتکس بشورن. نامجون، بدو دیگه! فردا قراره تهِ توطئه رو در بیاریم، اگه تا اون موقع از گرسنگی نمردیم.»
نامجون که حالا یه کم از اون خشکیِ اولش دراومده بود، با یه حالتِ شل و ول دوید سمتش: «میگم میونگ... اون حرفی که زدی... که گفتی کلید رو تو ماشین گذاشتی... جدی بود؟ یا داشتی با اعصابم بازی میکردی؟ چون اگه جدی بوده، واقعاً باید بهت بگم که... تو یه دیوونهی تمامعیاری!»
میونگ بدون اینکه برگرده، گفت: «تازه کجاش رو دیدی؟ فردا قراره بفهمی چرا بهت میگن "یه پلیسِ خنگ که عاشقِ یه روانی شده". حالا بدو، که اگه دیر برسیم، اون کافهی کوفتی بسته میشه!»
هانی زیر لب غرغر کرد: «خدایا... من وسطِ یه مشت روانی گیر کردم. یکیشون دنبالِ حقِ کثیفه، اون یکیشون دنبالِ کیک، منم که این وسط دارم از گشنگی به فنا میرم... دِ بجنبید دیگه!»
ادامه دالد
ادامه ی خارو مادررررر(دهنم سرویس شد این پنجمین باره که داریم مینویسی ما دوتا بد بخت)
حالا اگه نمیخوای عمه هانی بجای هات داگ بیاد تورو بخوره سه بزن سه تومن نهاا سه میلیارد
- ۵.۴k
- ۲۱ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط