رمان زندگی سیگاری قسمت ( 128)

زندگی سیگاری
ایوار - اره داشت ... می بوسیدت که من مزاحم شدم
بعد با چشمای ایواری نگاهم کرد و گفت
البته همراز خشن تر دوست داره... بوسیدن و میگم
بعد به اروان نزدیک شد و با پوزخند گفت
تجربه صابت کرده
قسم می خورم نمیتونستم نفس بکشم الان از
وان راجب من چه فکری میکنه .. اثلا ایوار به چه جرعتی تو کاری که من هیچ سهمی درش نداشتم منو نقش اصلی
قرار میده و گند میزنه به آبروی منا
اروان رفت سمت ایوار و با اخمای در هم گفت
اینایی که گفتی به من مربوط نیست.
بعد اروم گفت
داری کند میزنی به راه های جلو روت
ایوار با نگاه سردی اروان و بر انداز کرد و رو به من گفت
همراز... حرف ظهرم و پس می گیرم .....
بعد به اروان تنه زد و اومد رو به روم ایستاد .....
ایواری بهم زل زد و گفت
نیازی نیست تنها باشیم تا طلافی کارت و در بیارم .....
زندگی سیگاری
سرش و برد کنار گوشم و گفت
هرجا... تو هر شرایط. جلوی هر کسی که کنارت باشه... کاری که میخوام و میکنم . پس از سایه شبت بترس
با چشمای گرد نگاهش کردم و بهت زده نگاهش میکردم... چشمام داد می زد.
چرا؟
انگار حرف نگاهم و فهمید که
دست به جیب با خونسردی نگاهم کرد و گفت
قبل این که به به نفر این قدر نزدیک بشی میخواستی راجبش فکر کنی
و بعد به اروان پوزخند زد و از پله ها رفت بالا اروان اومد سمتم و گفت
خوبی؟.. اون کاری نمی کنه نترس
با حرص به چشمای پر جذبش خبره شدم و گفتم
تو از کجا می دونی؟
دستاشو مثل اروان گذاشت تو جیبش و گفت
فکر کن حس برادریه......
تو چشمام زل زد و گفت
ایوار.... برای نجات جون تو ریسک کرد تا از فاصله نزدیک به سرکان شلیک کنه ... در حالی که یکی از قانوناش تو سازمان زدن تا حد مرگ افراد بود ولی کشتنشون نه
بیشتر از هشت سال این قانون و انجام داده و سر قولش مونده بود اما به خاطر تو کم مونده بود زیر قولش به خودش بزنه. این برای سایه شب سازمان خیلیه......
لبخندی رو لبام شکل گرفت و با ذوق به اروان نگاه می کردم که
زندگی سیگاری
در حالی که پشتش و بهم میکرد گفت
نمی کشتت ولی تا سر حد مرگ کتک زدنتو نمی دونم
لبخند رو لبام خشک شد و اروان با نگاهی پر از خنده ازم دور شد و من حس میکردم فشارم تو یه لحظه.. افتادا
با غصه اروم گفتم
تو روح هرچی کوسه و هیولا و سایه شب.
ادامه دارد.....
پارت صد و هفت
به خودم اومدم و با سرعت دوییدم و تو پزیرایی کنار هاتف و امین نشستم و اونا هم داشتن نقشه می کشیدن به جوری برن پیش الفرد
تا رعیس بزرگ و پیدا کنن
امین - واقعا خاک تو سرمون سایه شب و داریم مخی مثل شهرزاد پیشمونه پول هاتف و داریم پارتی منو تو اداره پلیس داریم
قدرت داوود و داریم درنده سازمان و داریم . ولی هیچ غلطی نمی تونیم بکنیم . به هیچ کس تو اداره پلیس نمی تونیم اعتماد کنیم
البته خيليا قابل اعتمادن و مامورای شریفی هستن ولی سازمان خیلیارو مجبور به خیانت کرده ...
هاتف سرم داره میترکه و هنوز نمی دونم باید چی کار کنیم
با نگرانی گفتم
زندگی سیگاری
باید به کاری کنیم دیر یا زود بلاخره این جا رو هم پیدا می کنن
ریحانه با اخم گفت
اروان و ایوار شاهدن که سازمان چه جور جاییه پس چرا نریم و اروان و ایوار و نبریم کلانتری .. اونا ازشون اعتراف می گیرن و بعد سازمان متلاشی میشع
امین شوخیت گرفته سال پیش چهار تا شاهد و بردیم دادگاه دو تاشون نرسیده به دادگاه تشنج شدید کردن و مردن معلوم شد تو غذا شون تو زندان هروعین خیلی زیادی مخلوط کرده بودن ...
یکی شون و دم در داوگاه کشتن به تک تیر انداز این کارو کرد.
اون یکی که به دادگاه رسید اعتراف کرد اما دستمون به هیچ بند نبود مدرکمون برای فرو پاشی سازمانی که بیش از پنجاه سال سابقه داره زیادی کم بود ...
من و ریحانه و مهشید مایوس به امین زل زدیم ...
امین با ناراحتی گفت
مادر بزرگ من برای عموم خیلی عذاب کشید عموم و تو پنج سالگی از ترکیه دزدیده بودن ...
پدر بزرگمم کشته بودن ... این موضوع دامن گیر منو خانوادمم شد منی که با مادر بزرگم زندگی می کردم هم پای اون از اون ادمایی که باعث مرگ خانوادمون شده بودن متنفر شدم بزرگ که شدم اون باند و پیدا کردم .... خودمون اسمش و گذاشتیم باند سیگاری. اوناییم که تو اون سازمان بودن زندگیشون سیگاری بود .....
همه شون اطرافیانشون و دودی میکردن .... خاکستر می کردن
جمله آخرش و در حالی که به مهشید زل زده بود گفت و هر حرفش منو به فکر فرو می برد
ایوار...