Novel panleo
♡ #part⁴ ♡
『 paniz 』
وارد عمارت پدر سهراب برزگر شدم که نگاهم به سهراب افتاد که لحظهی طولانی به چشام زل شد
منتظر چی بود ، دقیق بهش خیره شدم هیچی چیز معلوم نبود گنگ بود مثل پسرش
محراب صدام کرد که به سمتش رفتم
_چطوری به قتل رسیده
عکس های جسد رو دستم داد که نگاهی بهش کردم تیر از پشت خورده بود اما خیلی واضح از پیشونیش خودنمایی میکرد لعنتی خیلی حرفهای بوده
محراب: ساعت جابجا شدن نگهبان ها وارد خونه مقتول شده و در اتاقش روی صندلی به قتل رسیده
نگاهی به جسد کردم که زیپ رو کشیدن و محراب ادامه داد
محراب: کسی متوجه نشده چون لوله خفهکن وصل بوده حتی خدمتکار خونه اما از پنجره فرار کرده و یکی از نگهبان ها به پای چپاش شلیک کرده ...
با جمله ی آخرش مات شده نگاهش کردم که محراب با تعجب نگاهم میکرد
محراب: چیه اینا که عادی از نظر ما
_بچهای اطلاعات که خون رو پاک نکردن اصلا کجاست ببینم
با دست جای تاریکی رو نشون داد که با دو اونجا رفتم و بند های زرد رو رد کردم
توجی به حرفاشون نکردم
رد خون رو ادامه دادم
_لعنتی
وقتی به دیوار رسیدم چیزی نبود اما یه گردنبد نقره ای که میدونستم صاحب اش کیه اینجا بود
ورش داشتم و دستی روش کشیدم بین دستام فشردمش خودم براش خریده بودم و هنوز گردنش بود
دندون رو هم فشردم و سعی کردم از دیوار برم بالا
به سختی رفتم اما رفتم مردک چطور با پای زخمی اومده بود بالا
پریدم اونور دیوار نگاهی به دور ورم کردم و تیکه لخته خونی دیدم
پوزخنده ای زدم دیگه کارت تمومه رضا برزگر
محراب از در اصلی به سمتم اومد
محراب : چیشد تونستی
وقتی لبخندم رو دید خبر داد به بچهای اطلاعات
دستی به پشتم کشید و با لبخند با مزه ای گفت
محراب : بالاخره این عشق قدیمی شما رو هم میندازیم زندان نگران نباش دخترخاله
با حرفش اخمی کردم
_دخترخاله کوفت زهرمار ..نگفتم درمورد اون با من حرف نزن مخصوصا درمورد عشق فهمیدی یا یدونه بزنم تو دهنت
محراب: باشه بابا فهمیدم چقدر هم زود ترش میکنی تو خب دیگه حرف نمیزنم
همینطور که بچها داشتم کارشون رو انجام میدادن گفت
محراب: میخوای با لخته خون چیکار کنی مسخره نیست
نگاه عصبی بهش کردم
_یه بار با بازوی زخمی اومد خونم هنوز پیرهنش رو دارم گذاشتم تو پلاستیک واسه روز مبادا که روزش هم رسیده
دست دور گردنم حلقه کرد و بوسه ای به سرم زد
محراب: بمیرم بر عشق تلخ ات
بادم دهنم رو فوت کردم انگار نه انگار که بهش گفتم درموردش حرف نزن
_اولین نفر جوابش رو خودم باید بدونم محراب فهمیدی
محراب: باشه بابا تو هم که اعصاب برات نمونده برو خونه منم میرم
باشه ای گفتم و ازش جدا شدم نگاه آخر به سهراب کردم و سوار ماشین شدم.....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
『 paniz 』
وارد عمارت پدر سهراب برزگر شدم که نگاهم به سهراب افتاد که لحظهی طولانی به چشام زل شد
منتظر چی بود ، دقیق بهش خیره شدم هیچی چیز معلوم نبود گنگ بود مثل پسرش
محراب صدام کرد که به سمتش رفتم
_چطوری به قتل رسیده
عکس های جسد رو دستم داد که نگاهی بهش کردم تیر از پشت خورده بود اما خیلی واضح از پیشونیش خودنمایی میکرد لعنتی خیلی حرفهای بوده
محراب: ساعت جابجا شدن نگهبان ها وارد خونه مقتول شده و در اتاقش روی صندلی به قتل رسیده
نگاهی به جسد کردم که زیپ رو کشیدن و محراب ادامه داد
محراب: کسی متوجه نشده چون لوله خفهکن وصل بوده حتی خدمتکار خونه اما از پنجره فرار کرده و یکی از نگهبان ها به پای چپاش شلیک کرده ...
با جمله ی آخرش مات شده نگاهش کردم که محراب با تعجب نگاهم میکرد
محراب: چیه اینا که عادی از نظر ما
_بچهای اطلاعات که خون رو پاک نکردن اصلا کجاست ببینم
با دست جای تاریکی رو نشون داد که با دو اونجا رفتم و بند های زرد رو رد کردم
توجی به حرفاشون نکردم
رد خون رو ادامه دادم
_لعنتی
وقتی به دیوار رسیدم چیزی نبود اما یه گردنبد نقره ای که میدونستم صاحب اش کیه اینجا بود
ورش داشتم و دستی روش کشیدم بین دستام فشردمش خودم براش خریده بودم و هنوز گردنش بود
دندون رو هم فشردم و سعی کردم از دیوار برم بالا
به سختی رفتم اما رفتم مردک چطور با پای زخمی اومده بود بالا
پریدم اونور دیوار نگاهی به دور ورم کردم و تیکه لخته خونی دیدم
پوزخنده ای زدم دیگه کارت تمومه رضا برزگر
محراب از در اصلی به سمتم اومد
محراب : چیشد تونستی
وقتی لبخندم رو دید خبر داد به بچهای اطلاعات
دستی به پشتم کشید و با لبخند با مزه ای گفت
محراب : بالاخره این عشق قدیمی شما رو هم میندازیم زندان نگران نباش دخترخاله
با حرفش اخمی کردم
_دخترخاله کوفت زهرمار ..نگفتم درمورد اون با من حرف نزن مخصوصا درمورد عشق فهمیدی یا یدونه بزنم تو دهنت
محراب: باشه بابا فهمیدم چقدر هم زود ترش میکنی تو خب دیگه حرف نمیزنم
همینطور که بچها داشتم کارشون رو انجام میدادن گفت
محراب: میخوای با لخته خون چیکار کنی مسخره نیست
نگاه عصبی بهش کردم
_یه بار با بازوی زخمی اومد خونم هنوز پیرهنش رو دارم گذاشتم تو پلاستیک واسه روز مبادا که روزش هم رسیده
دست دور گردنم حلقه کرد و بوسه ای به سرم زد
محراب: بمیرم بر عشق تلخ ات
بادم دهنم رو فوت کردم انگار نه انگار که بهش گفتم درموردش حرف نزن
_اولین نفر جوابش رو خودم باید بدونم محراب فهمیدی
محراب: باشه بابا تو هم که اعصاب برات نمونده برو خونه منم میرم
باشه ای گفتم و ازش جدا شدم نگاه آخر به سهراب کردم و سوار ماشین شدم.....
#panleo
#mehrashad
#ardiya
- ۴.۰k
- ۰۸ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط