لقمه و مو

لقمه و مو

🔹شخصی با بزرگی بر سر سفره نشسته بود. در حین غذا خوردن، آن بزرگ رو به همراهش کرد و گفت: «مراقب باش! مویی بر آن لقمه است که برمی‌داری، آن را دور بینداز.»

🔹آن شخص که لقمه را در دست داشت، دست از غذا کشید و دیگر لب به طعام نزد. صاحب‌خانه پرسید: «چرا دیگر غذا نمی‌خوری؟»

🔹آن مرد با زیرکی و ملامت پاسخ داد: «چگونه نان بخورم با کسی که چنان به دهان و لقمۀ من نگاه می‌کند که حتی مویِ ریزی را در میان لقمه‌ام می‌بیند؟»

🔸چشم بر لقمۀ دیگران مدار، حتی اگر دیدی کسی لقمه‌ای بزرگ برمی‌دارد یا ایرادی در لقمه‌اش هست، نباید به روی او بیاوری؛ زیرا این نشان‌دهندۀ این است که تو به‌جای معاشرت، داری تعداد لقمه‌های او را می‌شماری.

-
دیدگاه ها (۰)

𝓕𝓪𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓵𝓸𝓿𝓮 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷 𝓪𝓷𝓭 𝓪𝓰𝓪𝓲𝓷②⑨_بخش اول_گاهی او را خندانده ام...

دختر بابایی می شود امروز بازار"روایت‌های عاشقانه"داغ است؛ عد...

سناریو ی ماه سرخ: پارت ۲

سناریو تهیونگ

‏🦊 [۱۹:۴۳ تا ۱۹:۴۵ به وقت کره]بنگ های ㅎㅎㅎچیکار می‌کنی؟استی: ...

﷽❌🔴دوستان! مبادا فریب دشمن را بخورید دنیا تغییر پارادایم داد...

پارت آخر — «میراثِ عشق» 🖤سال‌ها گذشت.خانه‌ای که روزی پر از ص...

یادداشتی درباره شعر «باز به نام خدا» از «شهاب‌الدین موسوی» م...

رمان دختری که هیچکس انتخابش نمیکرد

•●عـنـوان: ܩوریرتی وطܔ پرࡄت - 𝆏۱۶●•_راوی_ویلیام مشغول خوردن ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط