🖤 دختری که نباید وجود میداشت
🖤 دختری که نباید وجود میداشت
قسمت ۸
آلیس با شنیدن صدای زن، به سمت در برگشت.
«مامان...؟»
زنی با موهای بلند تیره و چهرهای خسته، از تاریکی بیرون آمد.
آلیس چند قدم جلو رفت.
«تو واقعاً مادر منی؟»
زن با چشمانی اشکآلود گفت:
«آره عزیزم... من تمام این سالها منتظرت بودم.»
آلیس نمیتوانست باور کند. تمام عمرش فکر میکرد مادر واقعیاش مرده است.
اما مرد مرموز فریاد زد:
«آلیس! بهش نزدیک نشو!»
زن با ناراحتی به مرد نگاه کرد.
«هنوز هم میخوای حقیقت رو ازش پنهان کنی؟»
آلیس میان آن دو ایستاد.
«دیگه کافیه! یکی بهم بگه واقعاً چه اتفاقی افتاده!»
زن نفس عمیقی کشید.
«بیست سال پیش، گروهی مخفی تصمیم گرفتن انسانی بسازن که هیچوقت نباید وجود میداشت. اونا روی هفده کودک آزمایش کردن... اما فقط تو زنده موندی.»
آلیس با صدای لرزان پرسید:
«پس من... ساخته شدم؟»
مادرش دست او را گرفت.
«نه عزیزم. تو دختر منی. تو به دنیا اومدی، اما اونا میخواستن از وجودت برای هدف خودشون استفاده کنن.»
مرد مرموز آرام گفت:
«و حالا دوباره دنبالش هستن.»
ناگهان تمام چراغها خاموش شدند.
صدای آژیر در ساختمان پیچید.
روی مانیتور پیامی ظاهر شد:
پروژه V-17 تکمیل شد. مرحلهی دوم آغاز میشود.
آلیس به مادرش نگاه کرد.
«مرحلهی دوم چیه؟»
مادرش با وحشت زمزمه کرد:
«اونا میخوان بقیهی بچهها رو هم برگردونن...»
آلیس پرسید:
«ولی گفتی فقط من زنده موندم!»
مادرش اشکهایش را پاک کرد.
«منظورم این بود که فقط تو رو تونستم نجات بدم...»
در همان لحظه، درهای اتاقهای اطراف یکییکی باز شدند.
و از داخل هر اتاق، صدای قدمهایی به گوش رسید.
مرد مرموز به آلیس گفت:
«وقتشه فرار کنیم. اینجا دیگه امن نیست.»
اما آلیس عقب نرفت.
برای اولین بار، خودش تصمیم گرفت با حقیقت روبهرو شود.
«نه. من دیگه فرار نمیکنم.»
او به مانیتور نگاه کرد.
«میخوام بدونم واقعاً چه کسی هستم.»
تصویر روی صفحه تغییر کرد و آخرین پیام ظاهر شد:
خوش اومدی، آلیس. پروژهی V-17 تازه شروع شده.
پایان فصل اول
قسمت ۸
آلیس با شنیدن صدای زن، به سمت در برگشت.
«مامان...؟»
زنی با موهای بلند تیره و چهرهای خسته، از تاریکی بیرون آمد.
آلیس چند قدم جلو رفت.
«تو واقعاً مادر منی؟»
زن با چشمانی اشکآلود گفت:
«آره عزیزم... من تمام این سالها منتظرت بودم.»
آلیس نمیتوانست باور کند. تمام عمرش فکر میکرد مادر واقعیاش مرده است.
اما مرد مرموز فریاد زد:
«آلیس! بهش نزدیک نشو!»
زن با ناراحتی به مرد نگاه کرد.
«هنوز هم میخوای حقیقت رو ازش پنهان کنی؟»
آلیس میان آن دو ایستاد.
«دیگه کافیه! یکی بهم بگه واقعاً چه اتفاقی افتاده!»
زن نفس عمیقی کشید.
«بیست سال پیش، گروهی مخفی تصمیم گرفتن انسانی بسازن که هیچوقت نباید وجود میداشت. اونا روی هفده کودک آزمایش کردن... اما فقط تو زنده موندی.»
آلیس با صدای لرزان پرسید:
«پس من... ساخته شدم؟»
مادرش دست او را گرفت.
«نه عزیزم. تو دختر منی. تو به دنیا اومدی، اما اونا میخواستن از وجودت برای هدف خودشون استفاده کنن.»
مرد مرموز آرام گفت:
«و حالا دوباره دنبالش هستن.»
ناگهان تمام چراغها خاموش شدند.
صدای آژیر در ساختمان پیچید.
روی مانیتور پیامی ظاهر شد:
پروژه V-17 تکمیل شد. مرحلهی دوم آغاز میشود.
آلیس به مادرش نگاه کرد.
«مرحلهی دوم چیه؟»
مادرش با وحشت زمزمه کرد:
«اونا میخوان بقیهی بچهها رو هم برگردونن...»
آلیس پرسید:
«ولی گفتی فقط من زنده موندم!»
مادرش اشکهایش را پاک کرد.
«منظورم این بود که فقط تو رو تونستم نجات بدم...»
در همان لحظه، درهای اتاقهای اطراف یکییکی باز شدند.
و از داخل هر اتاق، صدای قدمهایی به گوش رسید.
مرد مرموز به آلیس گفت:
«وقتشه فرار کنیم. اینجا دیگه امن نیست.»
اما آلیس عقب نرفت.
برای اولین بار، خودش تصمیم گرفت با حقیقت روبهرو شود.
«نه. من دیگه فرار نمیکنم.»
او به مانیتور نگاه کرد.
«میخوام بدونم واقعاً چه کسی هستم.»
تصویر روی صفحه تغییر کرد و آخرین پیام ظاهر شد:
خوش اومدی، آلیس. پروژهی V-17 تازه شروع شده.
پایان فصل اول
- ۱۰۲
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط