🖤 دختری که نباید وجود میداشت
🖤 دختری که نباید وجود میداشت
قسمت ۷
باران شدیدی میبارید.
آلیس هنوز دفترچهی مادرش را در دست داشت. آخرین جملهای که خوانده بود، ذهنش را رها نمیکرد:
«اگر آلیس حقیقت را بفهمد، پروژه دوباره آغاز خواهد شد.»
او به مرد مرموز نگاه کرد.
«پروژهی V-17 چیه؟ چرا منو انتخاب کردن؟»
مرد چند لحظه سکوت کرد.
«چون تو تنها کسی هستی که از اون پروژه زنده بیرون اومده.»
آلیس با ناباوری گفت:
«یعنی چی؟ من فقط یه دختر معمولیم!»
مرد سرش را تکان داد.
«نه آلیس... تو معمولی نیستی.»
ناگهان صدای شکستن شیشه از طبقهی پایین آمد.
مرد چراغقوهاش را برداشت.
«پیدامون کردن! باید از اینجا بریم.»
آلیس پرسید:
«کی؟»
مرد جواب داد:
«همونهایی که بیست سال پیش تو رو ساختن...»
آنها از پلهها پایین رفتند. اما وقتی به راهرو رسیدند، آلیس خشکش زد.
روی دیوار، با رنگ قرمز نوشته شده بود:
V-17 دوباره فعال شد.
آلیس آرام عقب رفت.
در انتهای راهرو، دری فلزی وجود داشت که قبلاً آنجا نبود.
مرد با دیدن در، رنگش پرید.
«نه... امکان نداره...»
آلیس پرسید:
«اون پشت چیه؟»
مرد آرام گفت:
«اتاق شمارهی ۱۷.»
ناگهان در خودش باز شد.
داخل اتاق، یک مانیتور قدیمی روشن شد و تصویر دختری روی صفحه ظاهر شد.
دختری با چهرهای دقیقاً شبیه آلیس!
اما روی تصویر نوشته شده بود:
V-16 — آزمایش ناموفق
آلیس با صدایی لرزان گفت:
«اون... کیه؟»
صدایی از بلندگو پخش شد:
«سلام، آلیس. بالاخره برگشتی.»
مرد دست آلیس را گرفت.
«به صفحه نگاه نکن! اون میدونه تو کی هستی!»
اما دیگر دیر شده بود.
روی مانیتور جملهی دیگری ظاهر شد:
V-17، مادر واقعیات هنوز زنده است.
آلیس نفسش بند آمد.
«چی...؟»
و درست در همان لحظه، صدای زنی از پشت در اتاق شنیده شد:
«آلیس... دخترم...»
پایان قسمت ۷ 🖤
قسمت ۷
باران شدیدی میبارید.
آلیس هنوز دفترچهی مادرش را در دست داشت. آخرین جملهای که خوانده بود، ذهنش را رها نمیکرد:
«اگر آلیس حقیقت را بفهمد، پروژه دوباره آغاز خواهد شد.»
او به مرد مرموز نگاه کرد.
«پروژهی V-17 چیه؟ چرا منو انتخاب کردن؟»
مرد چند لحظه سکوت کرد.
«چون تو تنها کسی هستی که از اون پروژه زنده بیرون اومده.»
آلیس با ناباوری گفت:
«یعنی چی؟ من فقط یه دختر معمولیم!»
مرد سرش را تکان داد.
«نه آلیس... تو معمولی نیستی.»
ناگهان صدای شکستن شیشه از طبقهی پایین آمد.
مرد چراغقوهاش را برداشت.
«پیدامون کردن! باید از اینجا بریم.»
آلیس پرسید:
«کی؟»
مرد جواب داد:
«همونهایی که بیست سال پیش تو رو ساختن...»
آنها از پلهها پایین رفتند. اما وقتی به راهرو رسیدند، آلیس خشکش زد.
روی دیوار، با رنگ قرمز نوشته شده بود:
V-17 دوباره فعال شد.
آلیس آرام عقب رفت.
در انتهای راهرو، دری فلزی وجود داشت که قبلاً آنجا نبود.
مرد با دیدن در، رنگش پرید.
«نه... امکان نداره...»
آلیس پرسید:
«اون پشت چیه؟»
مرد آرام گفت:
«اتاق شمارهی ۱۷.»
ناگهان در خودش باز شد.
داخل اتاق، یک مانیتور قدیمی روشن شد و تصویر دختری روی صفحه ظاهر شد.
دختری با چهرهای دقیقاً شبیه آلیس!
اما روی تصویر نوشته شده بود:
V-16 — آزمایش ناموفق
آلیس با صدایی لرزان گفت:
«اون... کیه؟»
صدایی از بلندگو پخش شد:
«سلام، آلیس. بالاخره برگشتی.»
مرد دست آلیس را گرفت.
«به صفحه نگاه نکن! اون میدونه تو کی هستی!»
اما دیگر دیر شده بود.
روی مانیتور جملهی دیگری ظاهر شد:
V-17، مادر واقعیات هنوز زنده است.
آلیس نفسش بند آمد.
«چی...؟»
و درست در همان لحظه، صدای زنی از پشت در اتاق شنیده شد:
«آلیس... دخترم...»
پایان قسمت ۷ 🖤
- ۱۰۸
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط