آخرین دعا 8

#آخرین_دعا
𝙿𝚊𝚛𝚝 8:
هنوز چند نفری داخل بودن بخاطر همین کامل جلو نرفتم
نگاهی به من انداختن و سریع به نشونه احترام تعظیم کردن
- جناب شاهدخت..!
پدرم مثل همیشه بدون اینکه از جاش بلند بشه، بهم خیره شد
ادوارد: دخترم، بهم خبر رسیده که مراسم ازدواج دختر جناب دوبوا بخاطر شورشی ها بهم ریخته.. حالت خوبه؟
طوری که نفهمه چشمامو چرخوندم و همینکه همه از اتاق بیرون رفتن، ابروهامو گره کردم
+ میدونی که چقدر متنفرم وقتی بهم میگی دخترم
اخم کرد
- تو دلیلشو میدونی، سلیا
کنترلمو از دست دادم و با عصبانیت گفتم: سلیا مُرده..
مکث کردم و با وجود اینکه نور لوستر ها بدجوری چشممو اذیت میکرد، بدون پلک زدن بهش خیره شدم
+ سلیا، بیست سال پیش مرد
از جاش بلند شد و اومد سمتم
به قدری فاصله اشو باهام کم کرد که بتونه زمزمه کنه: همینطوریش هم دنبال کشتنت اند.. حالا فرض کن بفهمن اون سال خواهر دوقلوتو بجای خودت کشتن.. میدونی چی میشه؟
دستشو روی شونم گذاشت و سرشو پایین انداخت
- من نمیخوام از دستت بدم، چویا..
+ تهش که چی؟ تا کی میتونی منو مخفی کنی؟ میدونی چقدر این وضع واسم غیر قابل تحمله؟؟
اهی کشید
- توی فرصت مناسب..
اینو گفت و بدون حرف دیگه ای، ازم رد شد و رفت بیرون
تا چند دقیقه همونجا موندم..
از یه طرف اون شورش مسخره و.. الان هم که باز این مخفی کاری ها که اعصابمو حسابی بهم میریخت..
واسه بیست سال، داشتم به عنوان خواهر مرده ام زندگی میکردم..
فقط بخاطر اینکه اون روز به اشتباه اونو بجای من کشتن، پدرم دیگه اجازه نداد به نام خودم زندگی کنم..
توی این بیست سال، انگشت شمار اسممو از زبونش شنیده بودم.. به قدری که گاهی سلیا واسم اشناتر از چویا بود..
دستامو لابلای موهام کشیدم و چشمامو واسه چند لحظه بستم..
مثل همیشه، چاره ای نداشتم..
هیچوقت نمیتونستم رو حرفش حرف بزنم..
اینبار هم همین بود.. هرچند.. بلاخره این راز رو خودم فاش میکردم..

"روز بعد، دازای"
خیلی اروم به صندلیم تکیه دادم اما حتی اون هم باعث میشد پهلوم بدجوری درد بگیره
از یه طرف خوشحال بودم که مراسم بهم خورد ولی.. به قیمت تیر خوردنم..؟!
اهی کشیدم و دستمو خیلی اروم روی پهلوم کشیدم
بدجوری درد داشتم.. طوریکه حس میکردم فعلا باید فکر راه رفتن رو از سرم بیرون کنم..
با ورود کنیکیدا به سالن، سرمو بلند کردم
+ خانواده دوبوا.. خبری... ازشون داری؟
روبروم نشست
- جناب الکساندر دیروز بهتون سر زدند اما بیهوش بودید.. ایشون گفتن که حال دخترشون بخاطر اون اتفاق بد شده و برای عوض شدن حال و هواشون، میخوان به یه مسافرت چند روزه به خارج از کشور برن..
یه کم سرجام جابه جا شدم که باعث شد چهره ام توی هم جمع بشه
+ آخخ..! کارای لازمو بکن.. دیگه اینجا لازم نیست بمونیم.. برمیگردیم انگلیس
مثل همیشه توی دفترچه اش یچیزی یادداشت کرد
- پس من برنامه اشو میچینم واستون
از جاش بلند شد و خواست بره که..
خدمتکارم در عمارتو باز کرد
با تعجب به بیرون خیره شدم..!
حدود ده نفر که مشخص بود جزو گارد سلطنتی اند پشت در بودن!
+ ا.. اینجا.. چه خبره..!
فرمانده اشون نزدیک اومد و سرشو واسه یه لحظه به نشونه احترام پایین اورد
- جناب اوسامو، شما باید به دستور فرمانروا، جناب ادوارد ناکاهارا، برای بازجویی همراه ما به قصر بیاید
با وجود دردی که دوباره داشت توی کل تنم میپیچید، از جام بلند شدم
+ به چه اتهامی..؟
- شما مظنون به دست داشتن در سوء قصد به جان شاهدخت هستید..