گاهی دلم عجیب

گاهی دلم عجیب
هوس خوابی راحت و عمیق می کند
از آنها که روحت آرام آرام جدا می شود
و از زمین به اوج آسمان می رود
به دنیایی دیگر...
به دنیایی که آدم هایش
همچون سازی کوک شده
آرامت می کنند ،
دنیایی که شب هایش
در اعماق سیاهی
روزنه ای از نور باشد
و صبح ها
آفتابش یکسان بتابد...
دنیایی که ظاهر ها
با رنگ نقاب نمی شوند...
معنای زندگی را شاید
پس از این زندگی بهتر شود فهمید...