سناریو: انفجار رنگ /پارت۶
ایزوکو و کاتسوکی چهار ساله بیشتر زمان خود را به بازی های قهرمانی اختصاص می دادند.در یکی از همان روزها بود در حالی که هر دو به نزدیک ترین پارک خانه برای بازی رفته بودند.میتسوکی هم از دور بر روی نیمکتی آنها را تماشا میکرد. که ناگهان تلفن میتسوکی به صدا در آمد او غرق صحبت با طرفی که آن طرف خط بود، شد. به قدری که در مدت کوتاهی حواس او از آن دو که مشغول خود بودند،پرت شد. کاتسوکی با هیجان گفت"خیلی خب ایزوکو،نظرت چیه مسابقه بدیم ببینیم که سریع تر میتونه برسه اونور پارک؟" ایزوکو لبخند بسیار کم سویی زد"فکر خوبیه کاچان" کاتسوکی با لبخندی از سوی حس رضایت و غرور آمیخته به تعجب تکرار کرد"کاچان؟واو تو برام اسم انتخاب کردی،دکو؟" ایزوکو با گونه های رنگ گرفته ولی با کمی توام شرم و خجالت جواب داد"اوهوم،راستش وقتی تو اون روز برام اسم انتخاب کردی خیلی خوشحال شدم و فکر کردم که تو شاید.." کاتسوکی با لبخندی چشم بسته گفت"معلومه که خوشم اومده! هه فکر کنم اونقدرام که بقیه احمقن،احمق نباشی.دکوی خودمی! خب دیگه بزن بریم تو کار مسابقه!" آن دو شروع کردند به دویدن در همان لحظه بود که دو پسر با فرم لباس کلاس اول، سد راه شان شدند. پسر اول با تمسخر رو به آن دو گفت: "آهای!با خودتون چی فکر کردین که اومدین و اینجا دارین بازي میکنین؟اینجا پاتوق ما بزرگتراست کوچولوها!" پسر دوم هم تایید کرد و صحبت او را ادامه داد"بهتره هر چه سریع تر از اینجا برید وگرنه هر چی دیدن از چشم خودتونه، گفته باشیم نزنین زیر گریه!"
کاتسوکی هم قاطعانه با اخم غلیظی و نیشخندی گفت"ها اونوقت شما دو نفر کی باشین که بخواید به ما دستور بدین هان؟!نکنه فکر کردین که اینجا ارث باباتونه؟ما از اینجا جُم نمی خوریم!کسی که قبل از شما اومده اینجا ماییم،مگه نه دکو؟" دختر کوچک در حالی که به آن دو پسر با حالت متفکرانه و عاری از هرگونه وجود احساس خاصی بر چهره اش زُل زده بود، جواب داد"حق با توعه کاچان..هر چی نباشه پارک یه مکان عمومیه برای بازی کردن و هیچکسی هم نمیتونه کسی رو با زور بندازه بیرون یا قصد کنه قسمتی از اون رو تصرف کنه." پسر اول در همین حین با لحنی تهدید گونه که سعی داشت دوستانه بنظر برسه،گفت"ببینم چی گفتی دختر کوچولو؟فکر کنم که خوبی به شما دوتا نیومده،شینکو بیا یه حال اساسی بهشون بدیم تا بفهمن نباید با بزرگتر ازخودشون در بیوفتن ،نظرت چیه؟"پسری که شینکو خطاب شده بود،جواب داد"خیلی خب تایو!بزار ببینیم این کوچولو ها چی تو چنته دارن!" و با گفتن این حرف ایزوکو را از یک دستش بلند کرد. ایزوکو با شوک و حسی مبهم از ترس گفت"داری چیکار میکنی؟شما نباید دعوا کنید!لطفا تمومش کن.." کاتسوکی که از چنین حرکت و رفتاری با دوست خود حسابی خون اش به جوش آمده بود فریادی آتشین کشید" هی عوضی دستتو بکش،ولش کنن!بهت گفت تمومش کن" و سپس مُشت جانانه ای حواله ی آن پسر کرد تا ایزوکو را از چنگ اش رها کرد و بعث شد تا که ایزوکو بر زمین بیافتد. آن دو چهار ساله بودند در برابر دو پسر زورگو! برای آنها که آرزوی قهرمان شدن را در سر می پروراندند چه چیزی بهتر از این چالش بود تا خودشان را اثبات کنند؟کاتسوکی به آرامی گفت "دکو برو پشت اون درخت لعنتی و تا وقتی هم که من نگفتم حق بیرون اومدن نداری،اگه اتفاقی افتاد تو باید جات امن باشه تا بری مامانو صدا کنی.. روت حساب میکنم دکو اینو یادت نره! بیایین جلو نفله ها!! من از هیچکسی نمیترسم چه برسه به شما دو تا نیم وجبی!"
کاتسوکی هم قاطعانه با اخم غلیظی و نیشخندی گفت"ها اونوقت شما دو نفر کی باشین که بخواید به ما دستور بدین هان؟!نکنه فکر کردین که اینجا ارث باباتونه؟ما از اینجا جُم نمی خوریم!کسی که قبل از شما اومده اینجا ماییم،مگه نه دکو؟" دختر کوچک در حالی که به آن دو پسر با حالت متفکرانه و عاری از هرگونه وجود احساس خاصی بر چهره اش زُل زده بود، جواب داد"حق با توعه کاچان..هر چی نباشه پارک یه مکان عمومیه برای بازی کردن و هیچکسی هم نمیتونه کسی رو با زور بندازه بیرون یا قصد کنه قسمتی از اون رو تصرف کنه." پسر اول در همین حین با لحنی تهدید گونه که سعی داشت دوستانه بنظر برسه،گفت"ببینم چی گفتی دختر کوچولو؟فکر کنم که خوبی به شما دوتا نیومده،شینکو بیا یه حال اساسی بهشون بدیم تا بفهمن نباید با بزرگتر ازخودشون در بیوفتن ،نظرت چیه؟"پسری که شینکو خطاب شده بود،جواب داد"خیلی خب تایو!بزار ببینیم این کوچولو ها چی تو چنته دارن!" و با گفتن این حرف ایزوکو را از یک دستش بلند کرد. ایزوکو با شوک و حسی مبهم از ترس گفت"داری چیکار میکنی؟شما نباید دعوا کنید!لطفا تمومش کن.." کاتسوکی که از چنین حرکت و رفتاری با دوست خود حسابی خون اش به جوش آمده بود فریادی آتشین کشید" هی عوضی دستتو بکش،ولش کنن!بهت گفت تمومش کن" و سپس مُشت جانانه ای حواله ی آن پسر کرد تا ایزوکو را از چنگ اش رها کرد و بعث شد تا که ایزوکو بر زمین بیافتد. آن دو چهار ساله بودند در برابر دو پسر زورگو! برای آنها که آرزوی قهرمان شدن را در سر می پروراندند چه چیزی بهتر از این چالش بود تا خودشان را اثبات کنند؟کاتسوکی به آرامی گفت "دکو برو پشت اون درخت لعنتی و تا وقتی هم که من نگفتم حق بیرون اومدن نداری،اگه اتفاقی افتاد تو باید جات امن باشه تا بری مامانو صدا کنی.. روت حساب میکنم دکو اینو یادت نره! بیایین جلو نفله ها!! من از هیچکسی نمیترسم چه برسه به شما دو تا نیم وجبی!"
- ۳.۴k
- ۳۰ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط