درخواستی(دوپارتی)

پارت۲:
به سمت کابینت رفتی و درشو باز کردی. از پشت ظرف ها یه بسته قرص که قبلا خریده بودی برداشتی .
ا.ت:بزودی از این زندگی نکبتبارم خلاص میشم(لبخند و بغض)
اروم رفتی نشستی تو اتاق . یه برگه برداشتی و شروع به نوشتن کردی این نامه رو واسه اعضا مینوشتی .

«پسرا . شما تنها دلیل من برای ادامه دادن به این زندگی بودین . ولی من دیگه نمیتونستم تحمل کنم . این زندگی رو نمیخوام . منو ببخشید که شمارو تنها میزارم . لطفا از طرف من از استی ها خداحافظی کنین و بگین چقدر دوسشون داشتم . بهشون بگین چقدر سختی کشیدم و تحمل کردم . فقط اینارو یادتون باشه....
بنگچان تو بهترین لیدری هستی که من توی عمرم دیدم..
لینو تو بی احساس نیستی...
چانگبین تو چاق نیستی .....
هیونجین تو بی استعداد نیستی....
هان دنسر خوبی هستی....
فیلیکس تو شبیه دخترا نیستی ....
سونگیمن لبخند های تو خیلی زیبان...
جونگین تو لوس نیستی ....
اینارو حتما یادتون باشه و هیچوقت فراموش نکنین . »

اروم برگه رو روی میز گذاشتی و روی تخت نشستی . بسته قرص و باز کردی . حدودا ۲۰ تا قرص بود . همشو توی دستت خالی کردی . اومدی همررو بخوری که در خونه زده شد . توجهی نکردی که صدای بنگچانو شنیدی .
بنگچان :ا.تتت .درو باز کنن... ا.ت با توام .
لبخندی زدی و همه ی قرصارو خوردی . حدودا چند دقیقه بعد سرت شروع کرد به گیج رفتن که صدای شکسته شدن در اومد و یهو همه یدپسرا ریختن تو اتاقت .چانگبین سریع اومد سمتت .
چانگبین:ا.ت تو چیکار کردی؟(نگران و متعجب)
چشمات داشت سیاهی میرفت و فقط صدای اعضارو میشنیدی. فیلیکس اومد سمتت و اروم تکونت داد .
فیلیکس : تو چیکار کردی ؟؟ چی خوردی.؟؟(نگران و بغض)
اروم اروم چشما داشت بسته میشد و بسته قرص از دستت افتاد پایین .
سونگمین بسته قرصو برداشت و به اعضا نشون داد .
سونگیمن:قرص خورده(بغض)
هیونجین :ا.ت تو قرص خوردی؟(قطره اشکش اومد پایین)
جونگین:الان زنگ میزنم امبولانس(گریه).
و بیهوش شدی .
ویو بیمارستان:
با سردر شدیدی چشماتو باز کردی . لبخند تلخی بابت اینکه هنوز زنده بودی زدی . چشماتو چرخوندی و چشمت به اعضا که صورتشون قرمز بود افتاد . هان سرشو بالا اورد با تو مواجه شد. با دیدن چشمای بازت سریع اومد سمتت .
هان:ا.ت خوبی؟؟ این چه کاری بود کردی؟
بقیه اعضا هم بهت نگاه کردن و بغضشون ترکید .
لینو:چی انقدر اذیتت کرد که دست به این کار زدی؟
ا.ا:چرا منو نجات دادید؟؟ من نمیخواستم زنده باشم ... میخوام بمیرم (داد و گریه)
بنگچان اومد سمتت و تورو توی بغلش گرفت .
بنگچان:ا.ت این چه حرفیه میزنی؟ انقدر جونت برات بی ارزشه ؟ اون مرتیکه کاری باهات کرد؟
بخاطر این حرف چان گریت شدت گرفت .
ا.ت:اون.....اون بهم .... بهم تجاوز کرد(هق هق)
هیونجین:چه غلطی کرد ؟؟؟(داد)
اعضا با عصبانیت و شوک بهت نگاه میکردن .
بنگچان سرتو بوسید و نامه ای که نوشتی بودیرو چسبوند به سینش.
بنگچان:ا.ت من انتقامتو میگیرم فهمیدی؟ از اون مرتیکه جدات میکنم و زندگیشو به خاک سیاه میشونم .
چانگبین:تقاص این کارشو پس میده .
ا.ت:من مقصر نیستم( سرتو انداختی پایین و گریه کردی)
فیلیکس:ا.ت خوشگلم گریه نکن . ما میدونیم که تو به هیچ عنوان تقصیری نداری .
جونگین:امروز باما میای کمپانی.
ا.ت: اوهوم .
سونگیم سرتو نوازش کرد.
سونگیمین:دیگه حتی فکر اینکارم به سرت نزنه ها ؟ تو نباید مارو تنها بزاری . میدونی استی ها چقدر نگران شدن ؟
ا.ت:باشه سوگمینا.(لبخندی زدی.)
سونگمین:افرین . امشب اجازه میدم از خوراکیام بخوری.
بخاطر حرفش خنده ای کردی که بقیه اعضا هم زدن زیر خنده .


خلاصه که تو حالت خوب شد و از اون مرتیکه شکایت کردی و خبر رسیده که اون مرتیکه بخاطر کاراش جلوی در کمپانی با گریه زانو زده و همونطور که اعضا گفتم به خاک سیاه کشیده شده🧘🧘