✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟙𝟙

✧ᏕᎮᏗᏒᏦ✧𝟙𝟙
«آری، قطعا دوستت دارم؛ وگرنه در وطنی غمگین و غارت شده چه می‌توانستم بکنم؟»
𓂃˖♪彡𝄞⨾𓍢ִ໋𓂃˖♪彡𝄞⨾𓍢ִ໋𓂃˖♪彡𝄞⨾𓍢ִ໋𓂃˖♪彡
نهار مثل یک رویا بود.میزهای بلند از مرغ های بریان و غازهای کبابی با قشنگ ترین فلفل های قرمز و گوجه های کباب شده و برش های لیمو تزئین شده بود.رویشان از روغنی که به خودشان رفته بود برق می‌زد.استیک های آب دار و خوشبو با گوجه های گیلاسی و رزماری توی ظرف های عتیقه چیده شده بود.چندین قرص نان تازه و گرم،سالاد های خوش آب و رنگ و دسری از میوهای تابستانی با گیلاس های براقِ نوشیدنی و چند بطری ودکای روسی آب خنک و آب پرتقال.قاشق چنگال های نقره بشقاب های چینی با طرح های آبی آسمانی رومیزی ساتن استخوانی با لبه های گلدوزی طلایی و صندلی هایی از چوب بلوط و پارچه ابریشم...این آدم ها واقعاً از زندگی چه می‌خواهند که عضو جنبش هستند؟اینها که حسابی نانشان توی روغن است.کسی خیلی سر نهار حرف نزد و نگذاشتند ریون را با خودم بیاورم.گفتند خدمتکارها غذایش را برایش می‌برند. یک آپارتمان بزرگ دیگر دانشگاه ماست.آن آپارتمان فقط اقامتگاه بود.این یکی مثل هاگوارتز است.فقط کوچکتر و روشن تر است و ویکتوریایی ساخته شده.چارت استاد ها به دیوار سالن اصلی زده شده.سریع از نظر می‌گذارانم‌شان و نگاهم را به پسر قدبلند کنارم می‌دهم"بنظرت مامانت بهم نمره بده سوروس؟"
"خیلی متاسفم که میگم نه"
لبخند می‌زنم.عاشق آیلین هستم.واقعاً.خیلی بانمک و خفن است.به قدری که اعصاب آدم را خورد می‌کند!الان کلاس زبان روسی داریم.من روسی بلدم و این واقعاً خوشحالم می‌کند چون توی بلبشویی که برایمان ساختند دغدغه یک درس را هم نداشته باشم غنیمت است.برای کلاس یک شلوار لی و یک تاپ سبز پوشیده ام و موهایم را بالای سرم گوجه کردم.لیبل کلاس روی یکی از در های توی سالن نصب شده.وارد کلاس می‌شویم روی یکی از صندلی ها نزدیک پنجره می‌نشینم منتظر آمدن استاد می‌شوم.