وقتی بچه بودیم برای خیلی هامون پیش اومده که چیزی رو پیدا نمیکردیم

و از مامانمون میخواستیم که بیاد واسمون پیدا کنه، بعد میدیدیم که عه، همین جلوی چشممون بوده و ندیدیمش. مثل زمان هایی که آدم های عینکی عینک روی سرشونه و دنبالش میگردن، یا زمانی که معمارها مدادشون پشت گوششونه و دنبال مدادشون میگردن.
خیلی چیزها تو زندگی همینطوره، گاهی اوقات چیزهایی رو گم میکنیم که کنارمونن، که شاید فاصله شون با ما یه تماس باشه، یه لبخند ملیح باشه، اما ما ترجیح میدیم به آدم ها، یا چیزای غیر قابل دسترس علاقه مند شیم، یک حس ِ خود آزاری تو همه ی ما وجود داره که دوست داریم به اون هایی که مطمئنیم بهشون نمیرسیم و یه جایی بالاخره گمشون میکنیم، دل ببنیدیم. بعد هم دنبالش بگردیم و واسه بدست نیاوردنش عزاداری بکنیم.
بزرگ که میشیم، آدم های زیادی میان و میرن اما فقط یکی شون جلوی چشممونه، که جاش روی سرمونه، اما پشت گوش میندازیمش، گمش میکنیم... اون موقع ست که حتی مامانمون هم نمیتونه اونو واسمون پیدا کنه.

#مهتاب_خلیفپور

🍃¹شهریور¹⁴⁰⁰🍃
⁰⁰.¹⁵
دیدگاه ها (۱)

🖤 پشتِ غرورِ سردت | 𝑷𝒂𝒓𝒕 11#لینو #فیکشنلونا هنوز منتظر جواب ...

وقتی بچه بودیم برای خیلی هامون پیش اومده که چیزی رو پیدا نمی...

واسه ی همه ی ما پیش امده تو بچگی یه چیزی که میخواستیم‌و پیدا...

"𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒊𝒏 𝒕𝒉𝒆 𝒅𝒂𝒓𝒌³"قدم‌ها نزدیک‌تر شدن… و بعد… اون از سایه‌ه...

پارت دوم: قرار اول در کافه دنجچند روز بعد، چویا در کافه‌ای د...

رمان: خیابون و قلبپارت اول: آغوش تنهاییبارونِ ریزی می‌بارید....

🫧چانی اوپا دربابل پیام فرستاده🐺🐺: چند روزی کم‌حرف بودم چون ل...

گس لایتر/پارت ۳۰

پارت ۵

ادامه پارت دوم (تیکه دومش) وقتی که بهوش اومدم دیدم به جایی ش...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط