سایه ای در راهرو های نقره ای

پارت5= پیمان خون و نقره. سایه ای در استانه در ایستاده بود و صدای گام های سنگینش کل کتابخانه را پر کرده بود رایان بدون اینکه تکون بخورد با لحن سرد و برنده ای گفت= برگرد لئونارد. لئونارد که یکی از باوفادار ترین و خشن تریم افراد خانواده رایان بود با صدای بمش گفت=رئیس اوضاع در سالن اصلی متشنج شده.خانواده وایت فکر میکنند که چیزی از قلم افتاده باید زودتر برگردید. رایان نگاهی به ارنیکا انداخت وبه سمت در رفت لئونارد عقب نشست و در تاریکی گم شد. سکوت دوباره به کتابخانه برگشت اما این بار این سکوت راز های را افشا میکرد. رایان برگشت و مستقیم به سمت ارنیکا رفت او حالا دیگر ان پسر مغرور و دور از دسترس نبود او چیزی شبیه یک شکارچی که طمعه اش را پیدا کرده است رایان زمزمه کرد= اون رفت. او فاصله را به حد اکثر رسوند گفت= حالا میفهمی من چرا انقدر اصرار دارم که اینجا باشی.رایان کتاب سیاه را از روی میز برداشت و اورا در دستان لرزان ارنیکا گذاشت= بازش کن ارنیکا با چشمان خودت ببین. ارنیکا با تردید انگشتانش را روی جلد سیاه و سرد کتاب گذاشت و ان را باز کرد صفحات را ورق زد که ناگهان چشمانش روی یک نام و تاریخ ثابت ماند قلبش برای لحضه ای ایستاد.= این این غیر ممکنه. او با انگشتش روی نامی که با جوهر قرمز نوشته شده بود کشید این نام نام یکی از اعضای خانواده اش بود که سال ها پیش در یک حادثه فوت کرده بود اما زیر ان نام یک یاداشت با خطی اشنا نوشته شده بود= برای این که نقره ای بمانیم باید خونی را قربانی کنیم ارنیکا سرش را بلند کرد و با چشمان اشک الودش به رایان نگاه کرد= رایان ...بگو که اینا دروغه بگو که خانواده من جز این بازی مافیای نبودن. رایان نزدیک تر شد و دو دستش راروی میز دوطرف ارنیکا قرار داد گویا او را در بازوهایش اصیر کرده او سرش را پایین اورد که فقط چند سانتی متر باهم فاصله داشتن= حقیقت همیشه تلخ ارنیکا... خانواده تو نه فقط بخشی از این بازی بودن بلکه اون ها کسانی بودن که قوانین این بازی نوشتن.. تو اینجا نیستی چونبورسیه ای هستی اینجا هستی چون خونت کلید این کتاب ارنیکا. رایان با یک حرکت سریع ارنیکا را به سمت خود کشید برخورد بدن هایشان جرقه ای از احساسات را روشن کرد= اگر میخواهی بری همین الان برو ارنیکا چون بعدن دیگر راه برگشتی وجود نداره. رایان در حالی که صورت ارنیکا را لمس میکرد گفت= ولی الان تنهاکسی که میتونی بهش تکیه کنی منم عزیزم. ارنیکا در میان این کشش مرگبار فقط یک چیز میدانست این بود که دیگه زندگی اش مثل قبل نمی شود.