اجبار به عشق ... part 46
تا به حال آنقدر به جزئیات و جذابیت های پسری دقت نکرده بود
دست های ظریف و گندمی رنگ پسرک که در حال برگ زدن کتاب بود
به طرز عجیبی به جذابیتش اضافه کرده بود
حتی دقتی که در صفحه زدن به خرج میداد هم
نظر دختر را جلب میکرد
پسرک که انگار سوال مد نظرش را پیدا کرده باشد
لبخند پیروزمندانه ای بر روی لب هایش نقش بست
که از دید دختر دور نماند
و چشمان دختر زود آن لحظه را اسکن کرد
تا به حال آنقدر به دندان های مرتب و خوش فرم شخص کناری اش دقت نکرده بود
پسرک که انگار متوجه ی نگاه های مستقیم همسرش شده بود
قیافه ای جدی به خود گرفت
کتاب را به سمت دخترک هدایت کرد
چشمانش را به چشم های او گره زد
و حرکاتش را با جمله ای تکمیل کرد
تهیونگ : اینو حل کن
هه یونگ : چی ؟
تهیونگ : مگه بهم گوش نمیکردی؟
هه یونگ : چی ؟
تهیونگ : حلش کن دیگه ... خیلی دوس داری تا صب باهم تمرین کنیم؟
هه یونگ : چی ؟
پسرک که از جواب های دخترک خسته شده بود
کتاب را بیشتر به سمتش برد
مدادی را به دست او داد
و مجبورش کرد تا جواب آن مسئله را بدهد
دخترک که تمام حواسش بود
تا خطایی از او سر نزند
خیلی سریع جواب را نوشت
و کتاب را به جای اولیه اش برگرداند
به صورت شوهرش که از قبل هم جدی تر شده بود
خیره شد
تهیونگ : اینو چطوری حل کردی؟
هه یونگ : با راه حل
تهیونگ : میدونم با راه حل ... اما راه حلت چطوریه؟
هه یونگ : همین طوری که میبینی ... من میرم بخوابم ... تو خودت یکم نگاه کنی میفهمی چطوری حل کردم
تهیونگ : چی ؟ الان باید فکر کنم چطوری اینو حل کردی ؟
هه یونگ : اینکه فکر کنی یا نکنی به خودت بستگی داره
تهیونگ : ...
هه یونگ: شب بخیر شوهرییی
و دخترک پسر را با راه حلی که خودش هم نمیدانست چطوری
ولی جواب اصلی درست بود
رها کرد
شاید راه حل جدیدی بود
که دخترک خلقش کرده بود
...
لایک : ۱۸
کامنت : ۵
دست های ظریف و گندمی رنگ پسرک که در حال برگ زدن کتاب بود
به طرز عجیبی به جذابیتش اضافه کرده بود
حتی دقتی که در صفحه زدن به خرج میداد هم
نظر دختر را جلب میکرد
پسرک که انگار سوال مد نظرش را پیدا کرده باشد
لبخند پیروزمندانه ای بر روی لب هایش نقش بست
که از دید دختر دور نماند
و چشمان دختر زود آن لحظه را اسکن کرد
تا به حال آنقدر به دندان های مرتب و خوش فرم شخص کناری اش دقت نکرده بود
پسرک که انگار متوجه ی نگاه های مستقیم همسرش شده بود
قیافه ای جدی به خود گرفت
کتاب را به سمت دخترک هدایت کرد
چشمانش را به چشم های او گره زد
و حرکاتش را با جمله ای تکمیل کرد
تهیونگ : اینو حل کن
هه یونگ : چی ؟
تهیونگ : مگه بهم گوش نمیکردی؟
هه یونگ : چی ؟
تهیونگ : حلش کن دیگه ... خیلی دوس داری تا صب باهم تمرین کنیم؟
هه یونگ : چی ؟
پسرک که از جواب های دخترک خسته شده بود
کتاب را بیشتر به سمتش برد
مدادی را به دست او داد
و مجبورش کرد تا جواب آن مسئله را بدهد
دخترک که تمام حواسش بود
تا خطایی از او سر نزند
خیلی سریع جواب را نوشت
و کتاب را به جای اولیه اش برگرداند
به صورت شوهرش که از قبل هم جدی تر شده بود
خیره شد
تهیونگ : اینو چطوری حل کردی؟
هه یونگ : با راه حل
تهیونگ : میدونم با راه حل ... اما راه حلت چطوریه؟
هه یونگ : همین طوری که میبینی ... من میرم بخوابم ... تو خودت یکم نگاه کنی میفهمی چطوری حل کردم
تهیونگ : چی ؟ الان باید فکر کنم چطوری اینو حل کردی ؟
هه یونگ : اینکه فکر کنی یا نکنی به خودت بستگی داره
تهیونگ : ...
هه یونگ: شب بخیر شوهرییی
و دخترک پسر را با راه حلی که خودش هم نمیدانست چطوری
ولی جواب اصلی درست بود
رها کرد
شاید راه حل جدیدی بود
که دخترک خلقش کرده بود
...
لایک : ۱۸
کامنت : ۵
- ۹.۶k
- ۲۸ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط