باید کسی باشد شبی ماتم بگیرد

باید کسی باشد شبی ماتم بگیرد
وقتی نبودم صورتش را غم بگیرد

باید کسی باشد که عکس خنده ام را
در لابه لای گریه اش محکم بگیرد

چشمش به هر کوچه خیابانی بیافتد
باران تنهاتر شدن، نم نم بگیرد

هی شهر را با خاطراتش در نوردد
آینده اش را سایه ای مبهم بگیرد

از گریه های او خدا قلبش بلرزد
از گریه های او نفسهایم بگیرد

من جای خالی باشم و او هم برایم
هر پنج شنبه شاخه ای مریم بگیرد