پارت ۷۳
رسیدیم به یه در فلزی بزرگ. پشت در، یه اتاق کاملاً سفید و بیروح بود. دیوارها پد داشت. و وسط اتاق، یه مرد نشسته بود. با موهای کوتاه و طوسی. پاهاش زنجیر بود. با دیدن ما، سرش رو بلند کرد.
نفسم حبس شد. چشمهای طوسیش، دقیقاً مثل چشمهای من بود. ولی خالی. بدون هیچ احساسی. مثل یه تیکه یخ.
٫ ک... کین. یه مهمون برات آوردم.
کین سرش رو چرخوند. نگاهش به من افتاد. با یه نگاه خالی و بیتفاوت.
° یه زن؟ چرا آوردیش اینجا؟
پام میلرزید. ولی یه قدم جلو رفتم.
· م... من روآنم. خواهرت.
کین یه ابروش رو بالا انداخت. یه پوزخند سرد و مسخره روی لبش نشست.
° خواهر؟ من خواهر ندارم. ژان وی گفت تو دشمنی. تو باعث شدی مادرم بمیره.
· ن... نه. اون دروغ میگه. من...
کین با یه حرکت سریع، از جاش پرید. زنجیرها به صدا دراومدن. تهیونگ سریع منو کشید عقب و اسلحهش رو کشید
° دروغ؟ ژان وی هیچوقت دروغ نمیگه! تو همون کسی هستی که همه چیز رو خراب کرد!
کین مثل یه حیوان وحشی به سمت ما میخواست بیاد، ولی زنجیرها نگهش داشتن. تهیونگ منو پشت خودش قایم کرد.
& یه قدم دیگه جلو بیای، مغزت رو روی همین دیوارهای سفید میپاشم.
کین ایستاد. با چشمهای خالی به تهیونگ نگاه کرد. بعد، یهو شروع کرد به خندیدن. یه خندهی آروم و ترسناک.
° پس این همون مردی هسته که همه ازش میترسن؟ جالبه.
بعد، نگاهش به من برگشت. یه نگاه تیز.
& اگه واقعاً خواهرمی، ثابت کن.
· چ... چطوری؟
° من از بچگی یه آهنگ تو سرم بوده. یه ملودی که هیچکس نمیدونه از کجا اومده. یه آهنگ که فقط تو یه زبون دیگه خونده میشه. اگه تو هم اون آهنگ رو میدونی، شاید باورت کنم. ولی اگه دروغ بگی...
قلبم لرزید. یه آهنگ؟ چه آهنگی؟ من که هیچوقت...
ولی یهو، یه چیزی از اعماق ذهنم بیرون اومد. یه ملودی. یه کلمه. یه کلمه که پشت عکس مادرم بود
· «آ... آرامش... زیر... برف...»
کین یهو خشکش زد. اون پوزخند سرد از روی لبش محو شد. چشمهاش گرد شد. یه لحظه، فقط یه لحظه، اون خالی بودنِ وحشتناک از چشمهاش رفت.
& چ... چطور... چطور این رو میدونی؟
کین یه قدم عقب رفت. زنجیرها به صدا دراومدن. صورتش یهو سخت و خشن شد. اون حسِ کوتاه، جاش رو به یه خشم و انکار داد.
° دروغه! تو... تو داری ازش استفاده میکنی که منو بازی بدی!
سرش رو تکون داد. مثل یه حیوان زخمی که گوشهی قفس گیر افتاده.
° از اینجا برو. من هیچوقت باورت نمیکنم. هیچوقت!
تهیونگ نگاهش رو بین من و کین چرخوند. اسلحه رو پایین آورد، ولی حالت دفاعی گرفت.
& فکر کنم امشب کافیه.
نفسم حبس شد. چشمهای طوسیش، دقیقاً مثل چشمهای من بود. ولی خالی. بدون هیچ احساسی. مثل یه تیکه یخ.
٫ ک... کین. یه مهمون برات آوردم.
کین سرش رو چرخوند. نگاهش به من افتاد. با یه نگاه خالی و بیتفاوت.
° یه زن؟ چرا آوردیش اینجا؟
پام میلرزید. ولی یه قدم جلو رفتم.
· م... من روآنم. خواهرت.
کین یه ابروش رو بالا انداخت. یه پوزخند سرد و مسخره روی لبش نشست.
° خواهر؟ من خواهر ندارم. ژان وی گفت تو دشمنی. تو باعث شدی مادرم بمیره.
· ن... نه. اون دروغ میگه. من...
کین با یه حرکت سریع، از جاش پرید. زنجیرها به صدا دراومدن. تهیونگ سریع منو کشید عقب و اسلحهش رو کشید
° دروغ؟ ژان وی هیچوقت دروغ نمیگه! تو همون کسی هستی که همه چیز رو خراب کرد!
کین مثل یه حیوان وحشی به سمت ما میخواست بیاد، ولی زنجیرها نگهش داشتن. تهیونگ منو پشت خودش قایم کرد.
& یه قدم دیگه جلو بیای، مغزت رو روی همین دیوارهای سفید میپاشم.
کین ایستاد. با چشمهای خالی به تهیونگ نگاه کرد. بعد، یهو شروع کرد به خندیدن. یه خندهی آروم و ترسناک.
° پس این همون مردی هسته که همه ازش میترسن؟ جالبه.
بعد، نگاهش به من برگشت. یه نگاه تیز.
& اگه واقعاً خواهرمی، ثابت کن.
· چ... چطوری؟
° من از بچگی یه آهنگ تو سرم بوده. یه ملودی که هیچکس نمیدونه از کجا اومده. یه آهنگ که فقط تو یه زبون دیگه خونده میشه. اگه تو هم اون آهنگ رو میدونی، شاید باورت کنم. ولی اگه دروغ بگی...
قلبم لرزید. یه آهنگ؟ چه آهنگی؟ من که هیچوقت...
ولی یهو، یه چیزی از اعماق ذهنم بیرون اومد. یه ملودی. یه کلمه. یه کلمه که پشت عکس مادرم بود
· «آ... آرامش... زیر... برف...»
کین یهو خشکش زد. اون پوزخند سرد از روی لبش محو شد. چشمهاش گرد شد. یه لحظه، فقط یه لحظه، اون خالی بودنِ وحشتناک از چشمهاش رفت.
& چ... چطور... چطور این رو میدونی؟
کین یه قدم عقب رفت. زنجیرها به صدا دراومدن. صورتش یهو سخت و خشن شد. اون حسِ کوتاه، جاش رو به یه خشم و انکار داد.
° دروغه! تو... تو داری ازش استفاده میکنی که منو بازی بدی!
سرش رو تکون داد. مثل یه حیوان زخمی که گوشهی قفس گیر افتاده.
° از اینجا برو. من هیچوقت باورت نمیکنم. هیچوقت!
تهیونگ نگاهش رو بین من و کین چرخوند. اسلحه رو پایین آورد، ولی حالت دفاعی گرفت.
& فکر کنم امشب کافیه.
- ۳۶۱
- ۳۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط