#تو چه کردی، که دلم را، به تنم# لرزاندی

#تو چه کردی، که دلم را، به تنم# لرزاندی
#یک شـَبـه آمـدی،، وُ در #دلم عُمری مانـدی

#در نگاهـت چه #فـروغی، نهان بود، که از پرتو ِآن
#عـشق، بـر دخـمه ی تاریکِ دلم،، #افـشاندی

#نه تـو،، آن سان،، بـَر ِمن بودی،، وُ نه# من بَـر ِتـو
#که بدیـن سان،، تـو مرا،، واله ی# خود گرداندی

#این چه حسّی ست،، که من،، بَهـر ِتـو،، در #دل دارم
#آن چه احـساس خوشی بود، که# سویم راندی

#تـوچه کردی که با جـرعه ای از #جام ِ لـبت
#چشمه ی مِـهر، به صحرای دلم،،# جوشاندی

#تـو نبودی من از عـشق، چه #میـدانستم؟
#تو چه خوب آمدی،، وُ خوب به #من فهماندی!