part 𝟗

part 𝟗

ویو ا.ت
نمیدونستم چیکار کنم و خیلی حوصلم سر رفته بود
اون کتابه کتاب جالبی بود ولی کوک بردش منم رفتم یه کتاب دیگه بردارم
یه کتاب برداشتم و شروع کردم به خوندنش
کتاب خیلی قشنگی بود
جوری که اصلا نفهمیدم ساعت چجوری گذشت
ساعت ۱ ظهر شده بود
کتابو گذاشتم کنار و رفتم یکم عمارتو ببینم
اتاقارو نگاه کردم و رسیدم به یه اتاق که درش قفل بود
بهش اهمیت ندادم و رفتم روی مبل دراز کشیدم
ا.ت: پوففف، وقتی خوپم تنها زندگی میکردم انقدر حوصلم سر نمیرفت
که در باز شد
اجوما بود
سریع اومد پیشم
اجوما: دخترم حالت خوبه؟ سرت که درد نمیکنه؟ منو یادت میاد
ا.ت: اجوما نگران نباش من فراموشی نگرفتم، فقط جلوی جونگکوک اینجوری تظاهر میکنم
اجوما: وای دختر زهر ترک شده بودم وقتی شنیدم ارباب رفتن سریع خودمو رسوندم اینجا
ا.ت: ممنونم که انقدر به فکرمی، تو مثل مادر نداشتم میمونی
بعدش اجوما رو بغل کردم
اجوما: بزار برات یه غذای خوشمزه درست کنم کیف کنی
ا.ت: بزار این دفعع من برای تو غذا درست کنم دستپختم خیلی خوبه
اجوما: نه نمیخواد عزیزم خودم درست میکنم
بعدش رفت سمت آشپزخونه
که یهو تلفن زنگ خورد
ا.ت: الو
: الو سلام، به عمارت جئون جونگکوک زنگ میزنم درسته؟
ا.ت: بله بفرمایید
: ایشون توی راه سفرشون تصادف کردن و الان توی بیمارستان....... هستن
ا.ت: چی؟ الان خودمو میرسونم اونجا
ا.ت: اجوما اجوما کوک تصادف کرده من میرم بیمارستان پیشش
اجوما: باشه دخترم مواظب خودت باش
سریع لباس پوشیدم رفتم
کنار تختش نشستم
ا.ت:کوک لطفا چشماتو باز کن لطفا (بغض)
جونگکوک: ا.ت(آروم)
ا.ت: بله؟ بله؟(بغض)
جونگکوک: من خوبم، نگرانم نباش(آروم)
ا.ت: نه خوب نیستی صورتتو نگاه کن چجوری میتونی بگی خوبم؟(گریه و یکم داد)
جونگکوک به زور نشست رو تخت و منو بغل کرد
جونگکوک: چیز خاصی نشده چرا گریه میکنی؟


ادامه دارد....