





پا به پاي کودکي هايم بيا



..کفش هايت را به پا کن تا به تا







قاه قاه خنده ات را ساز کن



باز هم با خنده ات اعجاز کن







پا بکوب و لج کن و راضي نشو



با کسي جز دوست همبازي نشو







بچه هاي کوچه را هم کن خبر



عاقلي را يک شب از يادت ببر







خاله بازي کن به رسم کودکي



با همان چادر نماز پولکي







طعم چاي و قوري گلدارمان



لحظه هاي ناب بي تکرارمان







مادري از جنس باران داشتيم



در کنارش خواب آسان داشتيم







يا پدر اسطوره دنياي ما



قهرمان باور زيباي ما







قصه هاي هر شب مادربزرگ



ماجراي بزبز قندي و گرگ







غصه هرگز فرصت جولان نداشت



خنده هاي کودکي پايان نداشت







هر کسي رنگ خودش بي شيله بود



ثروت هر بچه قدري تيله بود







..اي شريک نان و گردو و پنير !



همکلاسي ! باز دستم را بگير







مثل تو ديگر کسي يکرنگ نيست



آن دل نازت برايم تنگ نيست ؟







حال ما را از کسي پرسيده اي ؟



مثل ما بال و پرت را چيده اي ؟







..حسرت پرواز داري در قفس؟



مي کشي مشکل در اين دنيا نفس؟







سادگي هايت برايت تنگ نيست ؟



رنگ بي رنگيت اسير رنگ نيست ؟







..رنگ دنيايت هنوزم آبي است ؟



..آسمان باورت مهتابى است؟







هرکجايي شعر باران را بخوان



..ساده باش و باز هم کودک بمان







باز باران با ترانه ، گريه کن !



کودکي تو ، کودکانه گريه کن!







اي رفيق روز هاي گرم و سرد



سادگي هايم به سويم بازگرد!



(تقديم به تمام دوستان گلم)